Trainer blindegeleidenhonden: Shared space is een verschrikking voor blinden en slechtzienden

Steeds meer gemeenten gaan bij de herinrichting van centra van steden en dorpen over op shared space. Dat ‘gedeeld ruimtegebruik’ voor weggebruikers is een verschrikking voor mensen met een visuele beperking, zegt Marlia Oosterhof.

Ze is trainer van blindegeleide- en hulphonden in Koekange. Van cliënten in haar praktijk krijgt ze steeds vaker opmerkingen over de veiligheid op straat. Het gaat dan vooral om (her)inrichting van infrastructuur. Daarnaast blijken veel weggebruikers niet op de hoogte van de plicht om te stoppen, wanneer een blinde of slechtziende met de signaleringsstok aangeeft over te willen steken.

Gemeenten zijn er dol op

,,Gemeenten zijn dol op de aanleg van shared space gebieden in dorpen en steden, maar voor mensen met een visuele beperking is het echt een crime’’, weet Oosterhof. De gedachte achter dit verkeersconcept is dat alle weggebruikers rekening met elkaar moeten houden en verantwoordelijkheid moeten nemen voor zijn/haar gedrag omdat auto’s, fietsers en voetgangers door elkaar rijden en lopen.

Een nobel streven, maar volgens Marlia Oosterhof is de praktijk vaak een stuk weerbarstiger. ,,Dat merk ik ook als ik op locatie training geef. Het is voor valide personen vaak al ingewikkeld om een shared space gebied te doorkruisen, laat staan voor een blinde of slechtziende.’’

‘Dat is écht een vervelend punt’

Volgens haar maken het ontbreken van geleiding en andere verkeerskaders en de komst van kleurvlakken het ‘een heel gepuzzel’. Als voorbeeld noemt ze de kruising van de Molenstraat met de Eendrachtstraat in Meppel, ter hoogte van de ING Bank. ,,Dat is écht een vervelend punt.’’ Recent werd bekend dat het centrum van Borger meer shared space krijgt.

Complicerende factor is ook nog eens dat voertuigen steeds stiller worden. ,,Veel fietsers hoor je niet aankomen en dat geldt ook voor elektrische auto’s. Blinden en slechtzienden die de straat over willen steken gaan, voor ze de signaleringsstok omhoog steken, af op hun gehoor. Ze luisteren eerst goed en nemen de tijd om de oversteek te maken. Dan helpt het als je verkeer hoort.’’

Wettelijke plicht om te stoppen

Die weggebruikers moeten dan ook de kennis hebben, hoe te handelen. Want daar schort het volgens Marlia Oosterhof aan. ,,Tijdens een lezing die ik onlangs hield wisten slechts zes van veertig aanwezigen dat je als weggebruiker wettelijk verplicht bent om te stoppen voor de opgeheven witte signaleringsstok.’’

Blinden en slechtzienden ervaren dat volgens haar ook in de praktijk. ,,Cliënten staan soms in tranen aan de kant van de weg. Omdat ze geen ruimte krijgen of omdat automobilisten als gekken gas geven.’’ Elk jaar wordt met de Dag van de Witte Stok aandacht gevraagd voor de situatie. Oosterhof: ,,Het is geen onwil, maar onkunde.’’

Martin Gaus

Marlia Oosterhof werkte van 1999 tot 2014 als hoofdtrainer bij Martin Gaus Geleide- en Hulphondenschool. Sinds 2014 is ze zelfstandig trainer.

De geleidehonden zijn bedoeld voor mensen met een visuele beperking. Ze zijn getraind en opgeleid om blinde en slechtziende mensen veilig van a naar b te brengen. De hulphonden zijn opgeleid om mensen met een lichamelijke beperking te ondersteunen. Hun taak is om te helpen bij de taken die de baas zelf niet (meer) kan.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.