Riegina Eefsting voor haar zuivelatelier in Orvelte. Foto: Marcel Jurian de Jong

Van goedbetaalde baan naar zuivelatelier

Riegina Eefsting voor haar zuivelatelier in Orvelte. Foto: Marcel Jurian de Jong

Riegiena Eefsting gooit haar leven over een andere boeg: In Orvelte verrijst een zuivelatelier met biologische kazen.

‘Mijn vriendinnen verklaren mij voor gek’’, zegt Riegiena Eefsting (48), geboren in Nieuw-Dordrecht, lachend. Ze had het allemaal: een leuk huis in Emmen, een goedbetaalde baan en een lieve zoon (18). Ze laat het allemaal (minus de zoon) achter zich voor een nieuw avontuur: een zuivelatelier in museumdorp Orvelte in de voormalige Zuivelfabriek uit 1899 aan het Melkwegje. ,,In het hoogseizoen zeven dagen per week werken en je moet hopen dat je genoeg verdient voor een vakantie.’’

,,Je moet hopen dat je genoeg verdient voor een vakantie’’

Ze zit nog middenin een grote verbouwing, maar over een paar weken verrijst hier een zuivelatelier.

Ambachtelijk

Ze maakt in de keuken zelf zachte biologische kazen, yoghurt, boter en karnemelk. Dat doet ze op ambachtelijke manier. ,,Dus met een karn, in de fabriek gebeurt dat bijvoorbeeld niet meer.’’ Ze wijst een rond patroon van stenen aan in het middengedeelte van de boerderij: vroeger trok een ezel de karn, en liep hij rondjes om de ton. Ik ben er nog niet uit of dat hier gebeurde of dat ze het hebben nagemaakt.’’

In het hart van het pand komt een winkel waar ze haar kazen en ook die van biologische boeren uit de omgeving verkoopt. Verder betrekt ze er wijn en delicatessen bij. ,,Dat past goed bij elkaar. Natuurlijk is het wel allemaal biologisch.’’

Toverwoord

Biologisch is een toverwoord voor Eefsting. Ze eet sinds haar 21ste alleen nog biologisch, werd verliefd op een biologische boer en begon met hem een biologische boerderij in Polen waar ze groenten teelden. De relatie met de boer hield geen stand, maar haar liefde voor biologisch wel.

Terug in Nederland ging ze aan de slag bij een groot biologisch bedrijf. Het was goede business , maar toch zinde het haar niet meer. ,,Ik merkte dat ik steeds verder van het product af kwam te staan. Dat wilde ik niet meer. Ik kook graag en ben creatief met eten, daar wilde ik wat mee doen.’’

Groentenachtergrond en zuivelliefde

Toen ze hoorde dat de voormalige huurder van de boerderij stopte met de kaasmakerij, wist ze het direct: ,,Ik lag in bed en dacht: dit is het. Hier kan ik mijn creativiteit in kwijt en ik ben dol op zuivel.’’ Ze startte met een zuivelopleiding en cursussen, ze wist immers veel van groenten, maar niet zo veel van zuivel. Toch komen haar groentenachtergrond en zuivelliefde heel binnenkort bij elkaar: ze heeft een flitsend idee. ,,Hartige yoghurt. Yoghurt met tomaat en basilicum, yoghurt met zoete bataat. Als je die fruityoghurt ziet, dan zit daar zoveel suiker in. Ik vind het belangrijk om te weten wat je eet.’’

,,Rijk word ik hier niet van, maar wel veel gelukkiger. Dat weet ik zeker.’’

Ze diende haar idee in voor de Duurzame Dates-wedstrijd van de provincie Drenthe. ,,Misschien moeten mensen eraan wennen, maar als je salade eet doe je er ook vaak een yoghurtdressing overheen of denk aan Griekse tzatiki. Zo raar is het dus niet.’’ Ze maakt ‘lepelbare’ hartige yoghurt, maar ook basissen voor sauzen en soepen. ,,Ik laat het eerst testen door een levensmiddelentechnoloog en wil het daarna op de markt brengen. Ik ben benieuwd of er vraag naar is.’’ Haar zoon Bram is inmiddels gewend aan haar creatieve kookkunsten. ,,Als er een vriendje bij ons was zei hij vroeger tegen me: kook je vanavond wel even normaal?’’

Met de kinderen van toeristen houdt ze rekening. In plaats van ijsjes heeft ze een yoghurtbar waar je kunt kiezen uit hangop met allerlei verschillende fruit of chocoladetoppings.

Workshops

Voorin de boerderij maakt ze een proefhuisje. Daar worden workshops gegeven en kunnen toeristen leren zelf boter en kaas te maken.

Het schuurtje ernaast wordt een mini-museum van instrumenten waar vroeger zuivelproducten mee werden gemaakt. Zoals een houten karn, die nu verplicht van roestvrijstaal moet zijn. ,,Mensen kunnen een euro in een bakje gooien als ze het dat waard vinden. Nee, rijk word ik hier niet van, maar wel veel gelukkiger. Dat weet ik zeker.’’

menu