Angela Melkumian: ,,Op deze manier blijf ik verbonden met mijn wortels.’’ FOTO CORNÉ SPARIDAENS

Van vluchteling tot ontwikkelingshulp

Angela Melkumian: ,,Op deze manier blijf ik verbonden met mijn wortels.’’ FOTO CORNÉ SPARIDAENS

Twintig jaar nadat Angela Melkumian met ouders en broertje het oorlogsgeweld in Armenië ontvluchtte, zet de 41-jarige Groningse zich in voor Famtofam.

EMMEN/GRONINGEN Een halve kaaskop. Qua levensloop kun je Angela Melkumian zo typeren. Van haar 41 levensjaren vertoefde ze tot dusver bijna de helft op Nederlandse bodem. Maar ze heeft maar één paspoort: Nederlands. Dat doet recht aan haar ware identiteit, vindt ze. ,,Dit land heeft mij gevormd tot wie ik ben. Hier zijn niet veel Armenen. Automatisch neem je de cultuur over. In twintig jaar ben ik gekneed tot Nederlandse.’’

Denk vooral niet dat deze ‘Nederarmeense’ ongevoelig is voor heimwee. ,,Ik heb een tijd de drang gevoeld om terug te keren.’’ Ze volgde haar hart en leerde zichzelf kennen. ,,Toen ik op het vliegveld in Armenië kwam maakte mijn hart een sprongetje, alsof ik een nieuwe date had.’’ Maar dat er geen klik was, daar kwam ze al snel achter. ,,Terugkeren kon niet. Ik was te veel veranderd.’’

Heilzame therapie tegen heimwee

Eén van de eerste dingen die ze na terugkeer in Nederland deed, was zich via het internet aanmelden bij Famtofam. Dat is een organisatie van Friese komaf die zich inzet om kansarme jeugd in Armenië te helpen aan een toekomst. Niet door geld te sturen, maar machines waar ze op school een vak mee kunnen leren. Melkumian slecht voor de organisatie de taalbarrière. En als ze toch in haar geboorteland is om de banden met de familie aan te halen, kan ze van de gelegenheid gebruik maken om poolshoogte te nemen bij lopende projecten.

Mogen ze bij Famtofam hun handen dichtknijpen met een vrijwilliger als Melkumian, dat gevoel is wederzijds. Famtofam is voor Angela een heilzame therapie tegen knagende gevoelens van heimwee. ,,Terugkeren naar Armenië is voor mij geen optie. Op deze manier blijf ik verbonden met mijn wortels en kan ik iets terugdoen. Dat vind ik niet meer dan normaal. Toen ik uit Armenië kwam en hier in een asielzoekerscentrum belandde, kwam ik ook vrijwilligers tegen die mij hielpen.’’

Geslaagde carrièreswitch

Met haar ouders en broertje vond ze een veilig heenkomen in Nederland toen de dreiging van de oorlog met Azerbeidzjan te groot werd. Ze studeerde opbouwwerk, kreeg een baan bij de gemeente Smallingerland maar heeft inmiddels een geslaagde carrièreswitch gemaakt tot tandartsassistente, deels bij een praktijk in Meppel, deels in Emmen. Famtofam slokt het leeuwendeel van haar vrije tijd op.

,,Mensen zijn het meest gebaat bij hulp in eigen land, tenzij er sprake is van levensgevaar, zoals nu in Syrië. In Armenië kan het ‘s winters 20 graden vriezen en ‘s zomers 50 graden zijn. De tegenstellingen tussen arm en rijk zijn er net zo groot. Mensen leven in containers waar het water naar binnen stroomt als het regent. Famtofam zoomt in op de meest schrijnende gevallen. We sturen apparatuur zoals gebruikte houtbewerkmachines en naaimachines. Scholen maken daar gebruik van om jongeren op te leiden, zodat ze kunnen voorzien in hun levensonderhoud.’’

menu