Held van de zorg in vakantiehuisje Dwingeloo: veel minder reistijd en lekker tot rust komen

,,Man, ik heb nog nooit zo veel gewandeld’’, zegt verpleegkundige Dardo van den Boogaard opgetogen. Zijn hondje Bas vindt het ook helemaal geweldig in het bos.

Sinds deze week verblijft de 31-jarige Van den Boogaard uit het Twentse Losser in een vakantiehuisje van RCN De Noordster in Dwingeloo. Gratis, als blijk van waardering voor de helden van de zorg. Op een mooi zonnig plekje middenin het nationaal park Dwingelderveld.

Van den Boogaard werkt al jaren als uitzendverpleegkundige voor Zorgwerk. Normaal gesproken reist hij door het hele land van locatie naar locatie. ,,Vorig jaar heb ik op 150 verschillende plekken gewerkt.’’ De coronacrisis bindt hem voor ‘langere’ tijd aan de Noorderbrug in Hoogeveen, een instelling voor mensen met een niet-aangeboren hersenaandoening. ,,Ik dacht bij mezelf: is het wel handig dat ik op zoveel verschillende locaties werk. De kans dat ik het virus meeneem en overbreng is natuurlijk aanwezig.’’

’s Nachts heb je net wat meer tijd voor een goed gesprek’

Hij draait bij voorkeur nachtdiensten. ,,Dan heb je als verpleegkundige net wat meer tijd voor een kopje koffie en een goed gesprek.’’ En tijdens zo’n nachtelijke sessie ziet hij op tv het aanbod van RCN voorbijkomen. ,,Ik zei tegen de cliënt met wie ik in gesprek was: dat is voor mij. Ik voldoe aan alle voorwaarden.’’ Hij stuurt een mail en krijgt vrijwel direct een huisje toegewezen.

Voor Van den Boogaard een waardevol geschenk. ,,Van Losser naar Hoogeveen kost mij met de auto een uur en tien minuten. Dat is bijna 2,5 uur reistijd per dag. Vanaf hier ben ik in 17 minuten op m’n werk in Hoogeveen. Dat scheelt enorm. Echt heerlijk.’’

‘Ik kan hier makkelijk verdwalen’

Maar het is niet alleen de reistijd die het verblijf in de Dwingelder bossen zo aantrekkelijk maakt. ,,Man, ik heb nog nooit zo veel gewandeld. Wat een ontspanning. Heerlijk met de hond. Die kan zich hier helemaal uitleven. Het bos is zo groot dat je er makkelijk kunt verdwalen.’’

Hond Bas, een middenslag poedel van 11 jaar, is een verhaal apart. ,,Bas is eigenlijk van mijn oma. Drie jaar geleden werd ze getroffen door een hersenbloeding. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen dat ze afscheid moest nemen van Bas. Daarom heb ik ‘m in huis genomen. Toen mijn oma weer wat opknapte, bracht ik Bas ‘s avonds bij haar en haalde ik het hondje ‘s morgens na mijn werk weer op. Dat ging prima, maar door de corona-uitbraak mag ze geen bezoek meer ontvangen. Dus nu ziet ze mij én haar hondje niet meer. Dus zit er niets anders op dan dagelijks te bellen. Soms wel twee of drie keer per dag. En altijd wil ze Bas even horen.’’

De locatie van de Noorderbrug in Hoogeveen is tot dusver gevrijwaard van coronabesmettingen. ,,We houden ons aan de maatregelen, zoals heel vaak handen wassen en het contact met cliënten zoveel mogelijk beperken, maar we ontkomen er niet aan. Ik kan niet een stoma verwisselen zonder iemand aan te raken. We kunnen nu nog zonder, maar de mondkapjes en andere beschermende kleding liggen klaar. Zodra er een besmetting is, wordt er direct opgeschaald.’’

‘Dit is een verwoestend virus’

Van den Boogaard maakte het ook anders mee. ,,Voordat ik naar Hoogeveen kwam, werkte ik in de Randstad. Daar stond bijna dagelijks de lijkwagen voor de deur. Mensen stierven in eenzaamheid, terwijl hun nabestaanden buiten op de stoep stonden te wachten. Dit is een verwoestend virus, maar misschien is het voor de nabestaanden nog wel erger.’’

De rust op De Noordster is voor de verpleegkundige ideaal om op adem te komen. Parkmanager Bertil Kaspers is blij met de komst van mensen als Van den Boogaard, maar had het liever anders gezien. ,,Hier hoor je normaal gesproken het geluid van spelende kinderen en van mensen die gezellig met elkaar op het terras zitten. Nu is het stil.’’

De Noordster wordt bevolkt door enkele rustzoekers, wat particuliere huisjeseigenaren en twee verpleegkundigen. ,,Op korte termijn komen er nog drie of vier helden van de zorg bij.’’

menu