Met man en macht is er gewerkt om de vernielde ijsbaan in Dalen klaar te krijgen. En het lukte. Zondagmorgen waren de eerste liefhebbers paraat. Liep het storm?

Toen Erik Ruinemans en de andere leden van het haastig ingestelde ad interim bestuur van IJsvereniging Dalen zondagmorgen even voor negen uur arriveerden bij de veelbesproken ijsbaan, stonden de eerste schaatsers al klaar. Een hoopvol begin na dagen van stress en noeste arbeid.

De Daler ijsbaan was de afgelopen week hét gesprek van de dag. Eerst trad het voltallige bestuur af omdat het geen coronaproof ijsplezier kon garanderen. De volgende dag, toen Ruinemans en de zijnen met stoom en kokend water het roer hadden overgenomen, werd het nog dunne ijslaagje vernield door een man met een trekker.

‘Bestuurswisseling verliep in goede harmonie’

Voor buitenstaanders leek het op sabotage: als wij zeggen dat er niet veilig kan worden geschaatst, dan wordt er niet geschaatst. ,,Dat lijkt misschien wel zo, maar de man die het ijs vernielde staat volledig los van het vorige bestuur. Hij komt niet eens uit de buurt. De bestuurswisseling verliep hier en daar niet helemaal vlekkeloos, maar wel in goede harmonie.’’

De man, die dinsdagavond in het donker een rondje met zijn trekker over (beter: door) het ijs reed, wilde naar eigen zeggen alleen maar helpen. ,,Hij wilde de sneeuw van het ijs vegen.’’

Lang verhaal kort: het nieuwbakken bestuur zat vreselijk met de handen in het haar. Want ook voor het bieden van coronaproof ijsplezier is het hebben van een ijsvloer een eerste vereiste.

Veel dank aan de brandweer

,,Wij zijn heel veel dank verschuldigd aan de vrijwilligers van de brandweer. Ze hebben donderdag, vrijdag én zaterdag verschillende keren een laag water op het ijs gespoten. Verder hebben we handmatig geprobeerd het ijs zo vlak mogelijk te krijgen. Dat was een hele klus met al die schotsen, maar ik vind dat we daar goed in zijn geslaagd’’, zegt hij met gepaste trots.

De laatste ijsmeters richting het (voor het publiek gesloten) clubhuis zijn hobbelig, beaamt een man, die net zijn schaatsen uit doet. ,,Ja, hier vooraan zijn nog allemaal hobbels. Sommige stukken zijn gewoon heel goed en op andere plekken is het net iets minder. Hoe verder naar achter, hoe beter het ijs. Maar het is hartstikke fijn dat ze erin zijn geslaagd het ijs te repareren en dat we kunnen schaatsen.’’

Bijster druk is het niet...

De voorgeschreven onderlinge afstand van anderhalve meter is een makkie. Want bijster druk is het niet. ,,Dat ligt ook aan het tijdstip. Het loopt nu tegen de middag en dan gaan mensen naar huis om wat te eten. Vanmorgen was het in elk geval drukker’’, weet de schaatser.

Eerlijk gezegd had Ruinemans het wel iets drukker verwacht. ,,Veel mensen rijden eerst even langs met de auto of maken lopend een ommetje. Eem kiek’n om dan later terug te komen om te schaatsen. Vanmiddag wordt het vast drukker.’’

En dan is er maandag alweer dooi, zo wordt voorspeld. Was het het allemaal waard? ,,Jazeker. Het ging ons erom dat er kon worden geschaatst. Ja, ook al is het maar voor één dag.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe