Foto's: Jaspar Moulijn

Verpleeghuismedewerkster in Drenthe over vaccinatie tegen corona: 'Liever vandaag nog dan morgen'

Foto's: Jaspar Moulijn

Hoe is het om te werken in de ouderenzorg in coronatijd? En hoe denken de zorgmedewerkers over de vaccinatie tegen het coronavirus? Vier Drentse vrouwen, die elkaar niet kennen, geven hun mening en vertellen openhartig over hun werk met kwetsbare ouderen.

Ze verzorgde in het verzorgingshuis een stervende bewoonster met corona, raakte zelf ook besmet en droeg het virus over aan haar ouders. Haar moeder (47) werd zo ziek dat zij moest worden opgenomen in het ziekenhuis.

Niesje Westerhof (21) uit Hoogeveen, coördinerend verzorgende IG bij verzorgingshuis De Weyert in Dwingeloo, heeft een heftige periode achter de rug. ,,Op mijn 21ste verjaardag, op 22 november 2020, is mijn moeder met een ambulance naar het ziekenhuis in Emmen gebracht. Ze was heel erg ziek, heeft op het randje van een IC-opname gezeten. Ze is nu gelukkig weer thuis. Langzaam maar zeker gaat het iets beter met haar.”

Schrikken

Eind oktober kreeg De Weyert de eerste positieve besmetting bij een bewoner, een mevrouw van 86 jaar. ,,Toevallig was ik er die ochtend. Het was best schrikken. Na overleg met het crisisteam is besloten dat ik haar samen met een collega in isolatie zou verzorgen om te voorkomen dat het virus zich onder andere bewoners verspreidde. Na vijf dagen is mevrouw helaas overleden, in mijn bijzijn.”

Ondanks alle mogelijke voorzorgsmaatregelen bleek niet veel later dat ook Niesje was besmet. ,,Ik heb de bewoonster constant in beschermende kleding verpleegd en toch heb ik corona gekregen en via mij mijn ouders ook. Nadat mijn moeder was ontslagen uit het ziekenhuis heb ik er haar thuis nog twee weken verzorgd. Daarna ben ik weer aan het werk gegaan. Ik heb in totaal een maand thuis gezeten.” Niesje is blij dat ze weer aan het werk is. ,,Ik ben een gevoelsmens. Daarom heb ik voor de zorg gekozen.”

loading

Wetenschap

Medewerkers in de ouderenzorg, zoals Niesje Westerhof, zijn als eersten aan de beurt bij het vaccineren tegen corona in januari. ,,Ik twijfel wel een beetje, omdat ik niet weet wat er in mijn lichaam wordt gespoten. Je moet vertrouwen hebben in de wetenschap. Maar ik ben nog jong en wie zegt dat het coronavaccin niet wat negatiefs doet op de langere termijn. Ik wacht af en vind het belangrijk dat er een goede bijsluiter bijkomt.” Wat ik echt ook nog wil zeggen, is dat we het binnen onze instelling samen heel goed gedaan hebben. Er komt in deze moeilijke periode veel saamhorigheid naar boven onder de collega’s.”

Ook de 47-jarige Nicolette Westerhof (geen familie van Niesje), verzorgende IG en planner bij Thuiszorg Icare, ziet in de onderlinge samenwerking positieve kanten in de coronatijd. Maar zij heeft ook kritische kanttekeningen bij de manier waarop thuiszorgmedewerkers, zoals zij, tijdens de eerste coronagolf hebben moeten werken.

,,Ik heb in het voorjaar zelf drie weken op een coronaroute gewerkt. Dat betekent dat ik mensen verzorgde die ziekteverschijnselen hadden die konden wijzen op corona.” Op die route voelde Nicolette zich veiliger dan tijdens haar reguliere werk, omdat zij dan beschermende kleding mocht dragen. ,,Sinds september dragen wij gelukkig bij alle cliënten een mondkapje. Dat was in het voorjaar niet zo. Tegen thuiszorgmedewerkers werd door het RIVM gezegd dat we geen mondkapje hoefden te dragen, zolang we die 1,5 meter afstand hielden. Maar die afstand houden, gaat niet in ons werk.”

loading

Bedonderd

Achteraf bleek dat het tekort aan mondkapjes destijds een belangrijke rol heeft gespeeld bij het RIVM advies. ,,Ik voel me wel een beetje bedonderd. Je werd in de frontlinie gezet zonder wapens te hebben om jezelf te beschermen. We zijn onbeschermd aan een onzichtbare vijand blootgesteld.’’

De thuiszorgmedewerkster vindt dat er veel is verbeterd. Ze heeft het te doen met de ouderen en hulpbehoevenden die zij verzorgt. ,,Ik zie veel onzekerheid bij mijn cliënten. Ze maken zich zorgen. Ondertussen missen ze de kinderen en kleinkinderen ook erg.” Over het coronavaccin zegt zij: ,,Ik heb goed nagedacht of ik het vaccin zou nemen. En heb besloten om het wel te gaan doen, wanneer ik hier de oproep voor krijg. Ik doe het om mezelf te beschermen, voor mijn cliënten, maar ook om mijn ouders weer een knuffel te kunnen geven.”

Teamleider Zorg Janna Hogenberg (61) van Zorggroep Drenthe twijfelt er geen seconde over of zij zich laat vaccineren tegen corona. ,,Ik ga zeker gebruik maken van de vaccinatiemogelijkheid. Liever vandaag nog dan morgen. Je eigen veiligheid gaat voor alles. Maar ik doe het niet alleen voor mezelf. Ik doe het ook voor een ander. Ik zie het vaccin als een goed middel om je te kunnen beschermen. Aan alles wat ik kan doen om de pandemie in te dammen, wil ik meedoen.”

loading

Vraagbaak

Janna is in de coronatijd binnen de verpleeghuizen van de Zorggroep Drenthe vraagbaak en ondersteuner van collega’s. ,,Het is heel mooi om te proberen samen corona eronder te krijgen door zo goed mogelijk alle protocollen te volgen.” De ervaren zorgmedewerker maakte in verpleeghuis Symfonie in Eelde van dichtbij mee wat het virus aan kan richten.

Op een afdeling van Symfonie in Eelde zijn twaalf bewoners aan de gevolgen van corona overleden. ,,Dat heeft enorm veel impact gehad op de bewoners en de familie en zeker ook de medewerkers. Het heeft mij enorm geraakt hoe gepassioneerd de medewerkers de zorg hebben geboden ondanks hun eigen angsten. Veel medewerkers draaien extra diensten en maken veel meer uren, omdat ze willen dat de bewoners goede zorg krijgen.”

Overweldigend, zo omschrijft Esther Strijker (32) haar werk in woonzorgcentrum De Westerkim in Hoogeveen in coronatijd. Zij werkt sinds 1,5 jaar in de ouderenzorg en is BBL-student verpleegkunde. ,,Ik heb een carrièreswitch gemaakt. Ik was kwaliteitsmedewerker in de voedingsmiddelenindustrie.” De Hoogeveense heeft bewust voor een baan in de zorg gekozen en heeft daar nog geen seconde spijt van, ook nu haalt zij veel voldoening uit haar werk.

,,Ik heb dit najaar zelf een tijdje bij ons op een Covid-afdeling gewerkt. ,,Je bent dan veel meer dan een verpleegkundige. De bewoners moesten op hun kamer blijven en er mocht geen bezoek van familie komen. Je geeft mensen extra tijd en aandacht. Je zet een knop om en je wilt zo goed mogelijk zorgen voor je bewoners. Dat gebeurt vanzelf.”

loading

Traan

Esther heeft ervaren dat het belangrijk is dat collega’s met elkaar in gesprek blijven over wat ze meemaken. ,,Er wordt echt wel een keer een traan gelaten, heb ik zelf ook gedaan. Je moet aan heel veel dingen denken, die beschermende pakken aan en uit, of bewoners symptomen hebben en contact houden met hun familie. Alles bij elkaar wordt het soms een beetje te veel. Je moet gevoelens niet opkroppen.”

Zeker in de huidige tijd ervaart Esther dat zij met kleine dingen veel kan betekenen voor de bewoners. ,,Ik kan mij geen dankbaarder werk voorstellen dan werk in de zorg. Het zijn hele kleine momentjes die er toe doen. Bijvoorbeeld even samen met een bewoner bidden voor het eten. Die glimlach die je dan ziet, is prachtig.”

menu