Elly Rodenburg, al 70 jaar Feyenoord-supporter. Toen ze 4 jaar oud was, ging ze voor het eerst naar De Kuip.

Vijftig jaar geleden won Feyenoord als eerste Nederlandse club de Europacup. Elly Rodenburg uit Erm was erbij

Elly Rodenburg, al 70 jaar Feyenoord-supporter. Toen ze 4 jaar oud was, ging ze voor het eerst naar De Kuip. Foto: DvhN

Milaan, 6 mei 1970. Vandaag precies vijftig jaar geleden won Feyenoord als eerste Nederlandse club de Europacup 1. Elly Rodenburg (74) uit Erm was erbij, in stadion San Siro.

Zeg het woord Feyenoord en de ogen van Elly Rodenburg beginnen te stralen. De geboren Rotterdamse was vier jaar oud toen ze voor het eerst met haar vader naar De Kuip ging. ,,Mijn vader had een dansschool in Rotterdam, Meyer et Fils genaamd. Behalve van dansen hield hij heel erg van voetbal. Mijn twee broers hadden daar weinig mee, maar ik vond het meteen een leuke sport. Toen mijn vader dat in de gaten had, mocht ik steeds weer mee naar wedstrijden van Feyenoord. Dat stadion, die sfeer, al die mensen. Het maakte iedere keer grote indruk op mij, hoe vaak ik er ook was geweest.’’

Halve finales van de Europacup 1

Toen Rodenburg als klein meisje haar eerste stappen in De Kuip zette, had de club internationaal gezien nog weinig gepresteerd. Dat veranderde in 1963, toen Feyenoord de halve finales van de Europacup 1 bereikte. Benfica, met Eusébio in de gelederen, was toen de tegenstander.

Een opponent van formaat, want de twee jaar daarvoor hadden de Portugezen deze cup al gewonnen. Thuis hield Feyenoord de Portugezen op 0 - 0, maar in Lissabon bleek Benfica met 3 - 1 te sterk. Bijzonder aan dit uitduel was dat zo’n 1500 Feyenoordsupporters met de boot naar Lissabon kwamen om hun team aan te moedigen.

Met de bus naar Milaan

Rodenburg zat niet aan boord, maar was zeven jaar later wel present toen haar club het grootste succes uit de historie meemaakte. Feyenoord rekende af met KR Reykjavik, AC Milan, Vorwarts Berlin en Legia Warschau en bereikte de finale. In Milaan was op 6 mei 1970 Celtic uit het Schotse Glasgow de tegenstander.

,,Mijn toenmalige zwager Jan Noorland en zijn vrouw Cock gingen heen en ze vroegen of ik mee wilde. Nou, daar hoefde ik niet lang over na te denken. We gingen met de bus, want zowel mijn schoonzusje als ik durfden niet te vliegen. De opstapplaats was bij het Feyenoordstation. Het was een lange reis, met onderweg een overnachting.’’

Het gezelschap was ruim op tijd in Milaan. ,,We hadden kaarten voor de eerste ring. Om ons heen zaten ook supporters van Celtic. Ja hoor, dat kon prima. De sfeer was goed, allesbehalve vijandig.’’ Celtic kwam in de eerste helft met 1 - 0 voor, maar al snel bracht verdediger Rinus Israël de clubs op gelijke hoogte.

loading

,,Het bleef 1 - 1 en er moest worden verlengd. Het was zenuwslopend. Diep in de verlenging zette Ove Kindvall Feyenoord op voorsprong. De spanning steeg ten top, zou het dan echt gaan lukken? Celtic scoorde niet meer en toen de scheidsrechter affloot was de ontlading enorm. Ik realiseerde me meteen dat ik getuige was geweest van iets heel bijzonders.’’

loading

Huldiging op de Coolsingel

De dag daarna werd de selectie van trainer Ernst Happel door een kolkende massa toegejuicht op de Coolsingel in Rotterdam. ,,De spelers waren met het vliegtuig een stuk sneller terug dan wij. Bij die huldiging, daar konden wij dus niet bij zijn. Jammer, maar goed. Je kunt ook niet alles hebben, hè?’’

loading

Gelukkig voor Rodenburg was dit niet het laatste succes van de club. ,,Ik herinner me dat ik later wel een keer bij een huldiging was op de Coolsingel. Mijn toenmalige zwager Jan Noorland was er toen ook weer bij. Samen sprongen we uit puur enthousiasme in de vijver op het Hofplein. Welke prijs Feyenoord toen won weet ik niet meer. De UEFA-cup winst tegen Tottenham Hotspur in 1974? Zou best kunnen. Jan Noorland haalde later nog vaak de krant. Hij werd in het midden van de jaren tachtig burgemeester van Dordrecht.’’

loading

menu