Jan Heeling (links) vertelt Bert Wessels over zijn belevenissen in de oorlog.

Waar zijn de tientallen granaten gebleven die Jan Heeling (95) uit Sleen in de grond stopte?

Jan Heeling (links) vertelt Bert Wessels over zijn belevenissen in de oorlog. Foto: Jeroen Kelderman

Tachtig jaar lang vertelde Jan Heeling (95) uit Sleen er niets over, tegen niemand. Dat hij in 1940 meehielp met het begraven van tientallen granaten langs de Heirweg in zijn woonplaats. Afgelopen voorjaar lichtte hij twee dorpsgenoten in en binnenkort wordt er begonnen met een onderzoek. Liggen de granaten er nog?

loading  

Henk Schuurke (68) en Bert Wessels (72) uit Sleen keken er vreemd van op. In maart van dit jaar gingen ze op bezoek bij Jan Heeling, met zijn 95 jaar een van de oudste bewoners van Sleen. De twee bestuursleden van Seniorenbelang Sleen wilden de voormalig landbouwer interviewen in het kader van 75 jaar bevrijding.

Tachtig tot honderd granaten

,,Opeens begon hij te vertellen over tachtig tot honderd granaten die hij rond het begin van de oorlog samen met twee andere mensen in de grond had gestopt. En dat hij daar later met niemand over had gepraat en ook nooit had gehoord dat die granaten later waren gevonden’’, zegt Wessels.

Schuurke en Wessels vonden het een bijzonder en opmerkelijk verhaal. Toch besloten ze om het relaas niet op te nemen in het artikel over de oorlogsherinneringen van Heeling. ,,Dat artikel kwam in onze nieuwsbrief. Stel je voor dat wij daarin over die granaten hadden geschreven! Dan was er een hoop commotie in het dorp ontstaan’’, zegt Schuurke.

Wel besloten beide heren om de Explosieven Opruimings Dienst (EOD) van het ministerie van defensie in te lichten. ,,Die verwees door naar de politie en van de politie kregen we weer te horen dat we bij de gemeente Coevorden moesten zijn.’’

loading Gemeente Coevorden: Geen acuut gevaar, mensen hoeven niet bang te zijn

Inmiddels heeft de gemeente Coevorden actie ondernomen. Er is een gespecialiseerd bedrijf in de arm genomen dat binnenkort begint met een onderzoek op de plek waar volgens Heeling de granaten werden begraven. De buurtbewoners zijn deze week ingelicht. Volgens de gemeente hoeven zij niet bang te zijn.

,,Er is geen acuut gevaar. Een van de kenmerken van granaten is dat zij niet vanzelf ontploffen’’, zo valt in een brief van de gemeente te lezen. De granaten liggen volgens Heeling op zo’n 1,80 meter diepte op de hoek Heirweg/Broekveldstraat. De Heirweg bestond in 1940 al, de Broekveldweg werd na de oorlog aangelegd.

Heeling woont zijn hele leven in Sleen

De 95-jarige Heeling woont zijn hele leven in Sleen. Zijn ouders hadden een gemengd boerenbedrijf aan de Schaapstreek. Als kwajongen was hij ook vaak aan de Heirweg te vinden, waar zijn oom Geert Lanting een klompenmakerij had. ,,Vlak voor de Duitse inval had het Nederlandse leger daar een antitankkanon opgesteld’’, zegt Heeling.

,,Toen het Duitse leger in aantocht was, zijn de Nederlandse militairen er als de wiedeweerga vandoor gegaan en hebben alles laten staan: het kanon en misschien wel tachtig tot honderd granaten. Mijn oom en de waarnemend gemeentesecretaris vonden het veel te gevaarlijk om de explosieven langs de kant van de weg te laten liggen.’’

‘Het is wel altijd in mijn gedachten gebleven, dat blijkt nu wel’

Besloten werd om ze onder de grond te stoppen en de toen 15-jarige Jan Heeling hielp mee. ,,Samen met oom Geert spitte ik een breed gat van 1,60 tot 1,80 meter diep. Vervolgens hebben we de koperkleurige granaten stuk voor stuk voorzichtig in het gat op elkaar gestapeld en het gat weer dichtgegooid. Het Hollandse kanon hebben we later nooit meer gezien. Dat zal wel door door Duitsers zijn meegenomen, neem ik aan.’’

Heeling heeft nooit gehoord dat iemand later op de granaten is gestuit. Ook niet toen in dat gebied in de tweede helft van de jaren veertig woningen werden gebouwd.

,,Als niemand ze eruit heeft gehaald, dan moeten ze er nog liggen.’’ Heeling sprak er in, tijdens en na de oorlog met niemand over. Niet met zijn oom Geert, maar ook niet met zijn ouders en zijn latere vrouw. Pas toen 80 jaar later Henk Schuurke en Bert Wessels op bezoek kwamen, verbrak hij het stilzwijgen. Waarom hij er ruim driekwart eeuw niets over vertelde? De bejaarde inwoner van Sleen haalt zijn schouders op. ,,Dat weet ik eigenlijk niet. Het is wel altijd in mijn gedachten gebleven, dat blijkt nu wel.’’

menu