Huilende dochters: 'Waarom gaat het versoepelen van het bezoekverbod wegens corona zo langzaam?'

De versoepeling van het bezoekverbod in verpleeghuizen van Treant gaat veel familieleden niet snel genoeg. Foto: Marcel Jurian de Jong

,,Mensonterend.’’ ,,Ik heb de oorlog meegemaakt en deze eenzame opsluiting is erger.’’ Met dit soort krachtige uitspraken maken ouderen in verpleeghuizen duidelijk dat het versoepelen van het bezoekverbod ze veel te langzaam gaat.

De 64-jarige Tineke Bos uit Emmen kan al tweeënhalve maand haar 88-jarige moeder in Zuidermarke niet bezoeken. Terwijl zij en haar 68-jarige zus voorheen bijna dagelijks langs kwamen, eten brachten en schoonmaakten. Waarschijnlijk mag de oudste zus met ingang van deze week één uur per week langs. De Treant Zorggroep, waar Zuidermarke onder valt, zegt dat het organiseren van de bezoekregeling zo veel werk is, dat de instellingen gewoon niet meer bezoeken aan kunnen.

Honderden telefoontjes

Treant is niet de enige. Veel instellingen voor ouderenzorg in het Noorden zijn deze week nog niet in staat de versoepelde bezoekregeling helemaal in te voeren. Maandag belden honderden medewerkers van allerlei verpleeg- en verzorgingshuizen met families van bewoners om afspraken te maken. Wie wordt de vaste bezoeker de komende tijd, is die bezoeker niet verkouden, wanneer komt de bezoeker langs?

Carla Loopstra-De Groot mocht maandag voor het eerst sinds tijden weer bij haar 86-jarige vader in verpleeghuis De Horst in Emmen langs. ,,Hij heeft negen weken geen mens gezien en je merkte dat hij het er verschrikkelijk moeilijk mee heeft gehad. We konden op een gegeven moment wel raamgesprekken voeren, maar dat was geen doen. Vanwege de wind konden we elkaar niet eens verstaan.’’

De ene instelling is de andere niet. In de gehandicaptenzorg en andere woonvormen lukte het vaak wel op een creatieve manier contact te regelen. Maar sommige verpleeghuizen waren, en zijn, zeer streng. Twee weken geleden begon wel een proef met enkele huizen, en vorige week besloot het kabinet vrij onverwachts tot 15 juli in alle huizen die ‘er klaar voor zijn’ één vaste bezoeker toe te laten per week. Maar veel instellingen zijn er dus nog niet helemaal klaar voor.

‘Wanneer kom je weer?’

,,Mijn moeder begrijpt er helemaal niets van en vraagt alleen maar: wanneer kom je weer’’, snikt Tineke Bos. ,,Ze kan niet naar buiten, er kan nog geen raam open, ze zit er maar in haar winterkleren. Dat zien we via de tablet die we vlak voor het bezoekverbod inging nog voor haar geregeld hebben. Er wordt niet veel schoongemaakt en ze heeft geen afleiding.’’

Het personeel willen ze niets verwijten. ,,Die doen hun best maar hebben het gewoon veel te druk. Maar waarom werkt de leiding van de instelling, het Treant-bestuur, niet wat meer mee om het wat los te laten? Er is toch bijna geen corona in Emmen, waarom moet het zo streng?’’

Richtlijnen

Dat is omdat Treant zich nu eenmaal aan landelijke richtlijnen moet houden, reageert de woordvoerder van het bestuur. ,,Wij vinden dit natuurlijk ook niet leuk. Het organiseren van de bezoekregeling is heel arbeidsintensief. Meer doen, is gewoon niet haalbaar. Je moet er niet aan denken dat er toch ergens een besmetting ontstaat. Je ziet ook dat sommige oudere bewoners daar ook heel bang voor zijn. Er zijn cliënten die er daarom zelf voor kiezen om ook nu nog maar geen bezoek te ontvangen. Die wens moeten we ook respecteren.’’


menu