Het fatale ongeluk bij de onbewaakte overgang in Wijster in beeld, op de achtergrond de blauwwitte sprintertrein.

Waarom zag of hoorde omgekomen vrouw uit Wijster de trein niet aankomen op plek die ze talloze malen overstak?

Het fatale ongeluk bij de onbewaakte overgang in Wijster in beeld, op de achtergrond de blauwwitte sprintertrein. Foto: Jeroen Kelderman

Honderden keren stak de 57-jarige vrouw uit Wijster de onbewaakte spoorwegovergang bij haar boerderij over. Dinsdagmorgen werd ze toch gegrepen door een trein. Hoe kan dat toch?

Het zicht is prima. Aan weerszijden van de particuliere spoorwegovergang aan het Looveen in Wijster zijn weilanden. Er staan geen bomen of struiken langs het spoor. Treinen zie je van verre aankomen. Hoe is dan toch mogelijk dat mevrouw Huisjes dinsdagmorgen onder de trein van Hoogeveen naar Assen kwam?

Ze stak dagelijks meerdere keren de overweg over. Om de post uit de brievenbus aan de andere kant van het spoor te halen, om boodschappen te doen of de container aan de weg te zetten. Het onbewaakte spoor oversteken was voor haar gesneden koek. De trein komt acht keer per uur voorbij.

Het was donker en regenachtig

Het was half zeven toen ze de container langs de weg wilde zetten. Dan is het nog donker en het was dinsdagmorgen regenachtig. Heeft ze de trein niet gehoord en de lampen niet gezien? Was ze in gedachten verzonken? Niemand kan het haar meer vragen.

De vrouw uit Wijster werd dinsdag aangereden door een sprinter met moderne ledverlichting. Volgens Robert Jan Roos uit Exloo, pas gepensioneerd specialist openbaar vervoer en adviseur bij Arcadis, is led is een mooie lichtbron. ,,Het geeft de machinist een heldere kijk vooruit, maar zichtbaarheid door led is gering als je aan de zijkant van de trein staat. Led is geconcentreerd en daardoor minder zichtbaar. Kortom, helderheid en zichtbaarheid liggen niet in elkaars verlengde. Daarom zou de vrouw de trein wel eens niet hebben kunnen zien.”

Je hoort geen kedeng, kedeng meer

De nieuwe sprinters zijn stiller dan hun voorgangers en daardoor moeilijker te horen. Roos: ,,En de rails zijn in Nederland goed onderhouden. Je hoort geen kedeng, kedeng meer als er trein aankomt, zoals vroeger.”

De NS wil hangende het onderzoek naar het ongeval niets zeggen over de verlichting en het geluid van de sprinters. Wim Eilert van de vakbond voor machinisten VVMC zegt de beperkte zichtbaarheid van de ledverlichting niets. ,,Wij weten alleen dat er ledverlichting op de treinen zit om de zichtbaarheid te vergroten.”

Het blijft voorlopig speculeren

Hoe het ongeluk heeft kunnen gebeuren blijft voorlopig speculeren. De politie verricht het onderzoek en spreekt van een noodlottig ongeval. Ze gaat er niet vanuit dat de vrouw onwel werd, maar dat ze de trein niet heeft opgemerkt. Hoe dat kon gebeuren, is de grote vraag.

De politie zal de machinist van de trein verhoren en de camerabeelden bekijken. De sprinters zijn voorzien van camera’s in de cabine. De beelden geven mogelijk meer duidelijkheid over het ongeval.

Ook sprinter betrokken bij ongeval Hooghalen

Bij het dodelijke treinongeluk in Hooghalen mei vorig jaar was ook een sprinter betrokken. Daar reed een trein op een onbewaakte overweg een kiepwagen met tractor aan. De machinist kwam daarbij om het leven.

Dat ongeval gebeurde overdag. De blauwwitte sprinters zijn moeilijk te zien, zei boer Kees Sijbenga na het ongeluk. Hij stak de overweg in Hooghalen regelmatig over om naar zijn land te gaan. ,,De gele NS-treinen waren nooit het probleem. Ik heb zelf nooit een ongeluk gehad, maar ik ben wel eens verrast dat er ondanks goed opletten toch een sprinter aankwam.’’

Bijna drie jaar geleden vertelde Jan Huizing in een interview in Dagblad van het Noorden hetzelfde over de spoorovergang in Wijster. ,,Die treinen hebben een verkeerde kleur: dat blauw met wit zie je slecht met een laaghangende zon. De trein hoor je ook niet altijd. Auto’s op de weg langs het spoor maskeren dikwijls het geluid van de trein. Oversteken is levensgevaarlijk.”

Onderzoek naar kleur sprinters

Vakbondsman Eilert zegt dat de NS onderzoek doet naar de kleurstelling van de sprinters. Arcadis heeft daarover een memo naar de NS gestuurd.

Robert Jan Roos: ,,In Nederland hebben we een horizon waar veel wit en blauw in voorkomt. De zichtbaarheid van de blauwwitte sprintertreinen is daardoor slechter dan de treinen met een gele kop. Maak maar eens foto van zo’n trein op 350 meter en van een intercity. U zult verbaasd staan over het verschil. En die treinen zijn in acht seconden bij je hè.”

menu