Schaapherders in Drenthe klagen dat ze verrot worden gescholden en bespuugd. Honden vallen hun kuddes aan. Is het echt zo erg? Een zaterdagmiddag met herderin Marianne Duinkerken op het Balloërveld.

Lena hinkt nog een beetje. De bordercollie van de schaapskudde van Balloo heeft nog een beste jaap achter haar rechter voorpoot. Daar is ze vorige maand gebeten door een herdershond die op commando van zijn baas de hond van herderin Marianne Duinkerken greep.

Maar Lena loopt weer tussen vierhonderd Drentse heideschapen op het Balloërveld. ,,Maar ze werkt amper, ze zoekt voortdurend contact met me”, zegt Duinkerken. Ze hoopt dat het weer goed komt met haar zesjarige collie. ,,Ze is de enige hond van onze kudde.”

Op de paden blijven, niet naar de kudde lopen

Aanvallen van honden, scheldpartijen en vaak een reactie terug als herders wandelaars op het Balloërveld vragen op de paden te blijven en niet naar de kudde te lopen die het heideveld begraast. Het Pieterpad loopt door het fraaie natuurgebied en veel wandelaars volgen de populaire route. ,,Pieterpadlopers zijn een heel ander slag volk dan de mensen die ons lastig vallen. Daar heb je geen last van.” Sinds de coronacrisis trekken meer mensen de natuur in. Sommigen weten zich niet te gedragen, terwijl ze te gast zijn in de natuurgebieden, constateert Staatsbosbeheer steeds vaker.

Als de schapen op het punt staan de zandweg van het Pieterpad over te steken, lopen twee jongens en een meisje naar de kudde. Het zijn Roy Oort uit Emmen, Ronald van ‘t Hoen en Marissa Kuijpers uit Stadskanaal. Ze willen de schapen van dichtbij bekijken en verlaten het zandpad om naar de dieren te lopen.

Bordjes? Waar dan?

Marianne Duinkerken gaat naar hen toe. ,,Zouden jullie op de paden willen blijven. Dat staat ook duidelijk op de bordjes.” Bordjes? Ze hebben geen bordjes gezien. ,,We komen hier niet om op de bordjes te letten”, reageert Ronald. ,,Maar goed, ik ga niet met u in discussie.”

Het drietal loopt terug naar de zandweg en even later steken de schapen het pad over. We praten even met ze en dan is er begrip voor de herderin. ,,We keken op de site van Staatsbosbeheer en dit leek ons een leuk gebied. We zijn hier nog nooit geweest”, zegt Roy.

loading

,,Hoorde je dat? ‘We komen hier niet om op de bordjes te letten.’ Rare reactie toch”, zegt Duinkerken. Ze is het inmiddels gewend. ,,Gisteren nog, banjerde er een man met kind door de heide. Met zijn blik op de telefoon. Ik vroeg hem op het pad te blijven, maar hij bleef op zijn telefoon kijken. Ik vroeg hem nog een keer, maar het hielp niets. Hij probeerde op zijn telefoon de route terug te vinden. Nou, die kon ik hem ook wel vertellen. Maar hij had mijn hulp niet nodig.”

Geen enkele bevoegdheid

Staatsbosbeheer, eigenaar van het Balloërveld, heeft de herder gevraagd mensen aan te spreken die van de paden afwijken of de honden niet aangelijnd hebben. ,,Dat doe ik, maar ik heb geen enkele bevoegdheid.” De roep om strengere controles en uitdelen van bekeuringen wordt steeds groter. Dat moeten buitengewone opsporingsambtenaren (boa’s) en politie doen. Maar Staatbosbeheer heeft voor heel Drenthe maar zes boa’s en die moeten verdeeld over alle natuurgebieden in de provincie.

De politie is vaak te druk of niet in de buurt, constateert Duinkerken. Deze maand is de bereden politie begonnen met surveillances in het weekeinde in de Drentse natuur. ,,Ik heb wel eens gezegd, ik wil wel een opleiding voor boa volgen. Kan ik overtreders zelf bekeuren. Maar dat wil Staatsbosbeheer niet.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe