Weduwe klaagt Emmer verpleeghuis De Horst aan na verhongeren patiënt

Weduwe Janny Sulmann heeft het verpleeghuis waar ze zelf dertig jaar werkte voor het tuchtcollege gedaagd vanwege de dood van haar 65-jarige man George.

George Sulmann had niet dood gehoeven, daarvan is zijn weduwe Janny overtuigd. Hij is aan zijn lot overgelaten in verpleeghuis De Horst in Emmen, betoogde ze deze week voor het medisch tuchtcollege in Groningen. Haar man zou in De Horst opgelapt worden nadat hij na een herseninfarct in het Scheper Ziekenhuis Emmen was behandeld. Maar hij ging in enkele weken zo hard achteruit dat hij op 29 april 2015 overleed.

Uitgedroogd doordat de verzorgenden en verpleeghuisarts van De Horst niet op tijd ingrepen, bleek dinsdag tijdens de zitting van het tuchtcollege. „Het was pure verwaarlozing. Ik wil gerechtigheid.”

George Sulmann. Foto: Privébezit

Net met pensioen

Janny Sulmann knikt vanuit haar woonkamer in de richting van haar achtertuin. Daar achter haar woning aan de Laan van het Kinholt in Emmerhout ligt verpleeghuis De Horst. Het verpleeghuis waar ze zelf nota bene dertig jaar gewerkt heeft. Dat maakt het extra pijnlijk.

Ze zouden een paar mooie jaren gaan beleven, George en zij. Hij was net 65 geworden en met pensioen. Zij nam ook ontslag. Ze was weliswaar nog maar 62, maar ze zouden samen op reis gaan. Genieten van hun oude dag toen het nog kon.

‘Een pertinente leugen’

Op 14 maart werd hij getroffen door een beroerte. Een zwaar herseninfarct. Ze vond hem naast zijn bed en hij was meteen halfzijdig verlamd. Met de ambulance ging hij naar het ziekenhuis en daar kreeg hij een behandeling. Eerst bloedverdunners, toen opknappen en daarna volgde de fase van revalidatie.

Die revalidatie in verpleeghuis De Horst ging alleen helemaal mis. „We vroegen nog zó of hij niet naar Haren kon, naar Beatrixoord. Ik dacht dat hij daar beter af zou zijn. Maar dat kon niet, werd me verteld, ik kreeg geen keus.” Trillend van woede laat ze de aantekeningen zien in het medisch dossier. „Kijk, hier staat dat ik zelf wilde dat hij naar De Horst ging. Een pertinente leugen.”

Van 89 naar 68 kilo

Op 26 maart kwam hij in het verpleeghuis. Janny kwam dagelijks langs en zat uren naast zijn bed. „Ze deden helemaal niks meer voor hem. Hij kreeg alleen appelmoes, vla en verdikte koffie. Hij kwam in redelijk goede conditie in De Horst en kon eerst zelfs zijn rechterarm weer bewegen. Maar binnen de kortste keren ging hij enorm achteruit.”

Hij was 89 kilo toen hij De Horst in kwam. En 68 kilo toen hij op 13 april weer terugging naar het ziekenhuis. Zwaar vermagerd en uitgedroogd. „Ik heb nog nooit iemand zo uitgedroogd gezien”, zou de huisarts gezegd hebben. In het medisch dossier staat als werkdiagnose longontsteking en bloedvergiftiging als doodsoorzaken. „Er zat een laag van zeven centimeter gele sputum in zijn longen, waarschijnlijk van de gele vla”, zegt Sulmann. „Dat hebben ze gewoon bij hem naar binnen geduwd.”

Valpartij

Het bleek dat hij ook nog was gevallen in De Horst. Daar had hij nog ontstekingen van gekregen. In het ziekenhuis kregen ze hem niet meer op de been. Op 29 april 2015 overleed George Sulmann. „Het doet mij zo verschrikkelijk zeer hoe het gegaan is. Die boosheid zit diep in me en is erna alleen maar erger geworden. Ze houden alle verantwoordelijkheid af.”

Bij de zitting van het tuchtcollege, drie jaar later, bleek wat er was mis gegaan. George had een sonde gehad in het ziekenhuis en daarna nog slikproblemen, het voedsel kón niet naar binnen. Daar wist de arts alleen niets van. „Als ik had geweten dat hij in het ziekenhuis een sonde had, als ik had geweten van de slikproblemen, dan had ik ingegrepen”, zei de verpleeghuisarts tegen het tuchtcollege.

George Sulmann. Foto: Privébezit

Tuchtcollege is kritisch

De leden van het tuchtcollege reageerden kritisch. Hoe kón het dat meneer Sulmann elf dagen lang niet onderzocht was door een arts, wilden ze weten. „We hebben vertrouwd op de verzorgenden en er zijn wel andere zorgverleners bij hem langs geweest”, verdedigde de arts zich. „Er moet wel een arts-assistent bij hem zijn geweest, maar daar is geen aantekening van in het dossier. Er was geen verhoogd risico voor het maken van andere afspraken.”

De artsen in het tuchtcollege wezen erop dat Sulmann ernstig was uitgedroogd. „Hij heeft zó veel vocht toegediend gekregen, daar kom ik zelfs niet aan per dag”, zei een van de artsen. „Hoe is het dan mogelijk dat hij zo uitdroogt, dan moeten er toch alarmbellen af gaan?”

Dat de verpleeghuisarts naar de verzorgenden wees, vonden de tuchtcollegeleden niet kunnen. „Het is voor een arts al heel moeilijk om uitdroging vast te stellen. Waarom waren er geen andere afspraken?” De arts moest het antwoord schuldig blijven. „De situatie was heel complex.”

De Horst: inmiddels andere afspraken

De arts werkt intussen niet meer voor De Horst. De jurist van de Treant Zorggroep, waar De Horst onder valt, wees er tijdens de zitting op dat er tegenwoordig andere afspraken gelden in De Horst. „Er moet ook gekeken worden naar de setting van het verpleeghuis en de situatie van toen”, zei ze. „Er is een team van zorgverleners betrokken en zij zijn ook als arts je oren en ogen. We willen met ons verweer niets afdoen aan het verdriet van mevrouw.”

Het tuchtcollege doet over zes weken uitspraak.

Reactie verpleeghuis De Horst

Verpleeghuis De Horst en de ziekenhuislocatie Scheper vallen allebei onder de Treant Zorggroep. De woordvoerder van Treant geeft de volgende schriftelijke reactie: „Wij vinden dit een hele verdrietige zaak maar kunnen omwille van de privacy van direct betrokkenen inhoudelijk niet op deze zaak in gaan. Wij wachten de uitspraak af. Deze is over zes weken.”

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.