Week tegen Eenzaamheid: ‘Die hebben wel wat anders aan hun hoofd dan hun bejaarde buurvrouw’

Omdat het de Week tegen Eenzaamheid is ging DvhN langs bij een eenzame Drent. Annie Gierveld krijgt sinds kort af en toe een ‘maatje’ van Stichting Humanitas op bezoek. Die biedt hulp bij het doorbreken van haar sociale isolement.

Willem Freeke (70) is sinds kort maatje van Annie Gierveld (72) uit Erica. Vorige week zijn ze voor het eerst met z’n tweeën op pad geweest, naar de oude dierentuin in Emmen. „Ik heb echt een fantastische middag gehad”, lacht Annie. „Het klikt echt tussen ons, het is heel erg fijn als iemand ook een beetje hetzelfde denkt als jijzelf.”

Te Rustig

Annie woont aan het Dommerskanaal, op een prachtig en vooral rustig plekje. Maar het afgelopen jaar is het hier té rustig geweest. „Ik heb geen kinderen en mijn man is in januari overleden. Vrienden om me heen vallen weg, doordat ze net als ik minder mobiel zijn of ook overlijden. Met de buren heb ik goed contact, maar dat is een jong stel dat midden in een verbouwing zit. Die hebben ook wel wat anders aan hun hoofd dan de bejaarde buurvrouw.”

Als klap op de vuurpijl brak Annie een maand na de crematie van haar man haar dijbeen op vier plaatsen. Ze belandde daardoor in verschillende ziekenhuizen en revalidatiecentra en zit nu in een rolstoel. Sinds eind juni woont ze weer thuis, maar ruimte om te rouwen heeft ze nog nauwelijks gehad.

„Normaal gesproken gaan we vrij snel aan de slag om doelstellingen te formuleren”, vertelt maatje Willem. „Maar nu schuift dat een klein beetje op omdat Annie nog wat ruimte nodig heeft om de afgelopen tijd te verwerken. Maar we proberen in ieder geval haar sociale leven weer wat kleur te geven.”

Uit het isolement

Als maatje helpt Willem twee mensen per jaar. ,,Als je met pensioen bent wil je ook wat terugdoen voor de samenleving. Daarom ben ik vrijwilligerswerk gaan doen, onder meer door maatje te worden bij Humanitas. Elk jaar help ik twee personen weer op weg om uit hun isolement te komen. Dat zijn overigens echt niet altijd ouderen hoor, ik heb ook wel jongere mensen begeleid.”

En voor iedereen zijn er aanknopingspunten. Zo heeft Annie gelukkig enkele goede bekenden die haar helpen wanneer de nood aan de man is. En hond Kay en kat Tippie zorgen ook voor afleiding. ,,Ik zou ze niet graag missen. De hond was echt van mijn man, hij was het baasje. Overal liep hij mee naartoe. Langzaamaan begint het nu mijn hond te worden. Kay moet er ook aan wennen dat mijn man er niet meer is.”

Hoewel de buurtzorg veel voor Annie doet, is ze maar wat blij met maatje Willem. ,,De verpleging heeft vaak veel tijd voor mij hoor, dat is erg mooi. Maar je komt gewoon in situaties waarin het lastig is dat je alleen bent en je wilt echt niet alles zomaar met iedereen bespreken. Dan is een maatje wel fijn.”

Doelstellingen

Dat laatste merkt Willem ook. ,,Sommige mensen durven geen anderen lastig te vallen, terwijl ze de hulp wel nodig hebben. Een maatje kan helpen om die stappen toch te zetten. Het is fijn om je verhaal even kwijt te kunnen. Maar het is niet alleen maar ellende hoor, we doen ook gewoon leuke dingen samen.”

Zo staat het Drents Museum hoog op Annies verlanglijstje. En hoewel de doelstellingen nog niet op papier staan, heeft ze voor zichzelf al wel plannen gemaakt. ,,Als ik straks wat verder ben, dan wil ik ook weer vrijwilligerswerk gaan doen. Er is nog zoveel dat je wel kunt, daar houd ik mij nu aan vast.” Willem knikt goedkeurend: ,,Dat is zeker een mooi doel, laten we daar voor gaan!”

‘In elke wijk wonen wel mensen die écht eenzaam zijn’

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.