WereldStotterdag: 'Stotteren is geen beperking, laat ons gewoon uitpraten'

,,Stotteren is geen beperking”, de eeneiige tweeling Isabella en Madeleine Six Dijkstra (16) uit Schoonebeek is er duidelijk over. De twee vrolijke meiden stotteren al sinds de lagere school, maar laten zich op geen enkele manier tegen houden door hun soms haperende spraak.

Het is vandaag WereldStotterdag en het StotterFonds zet zich dit jaar extra in voor jongeren tussen de 12 en 18 jaar. DARE TO BE Y-Y-Y-YOU, durf j-j-j-j-jezelf te zijn is de slogan van dit jaar. Als tiener is dat soms al een hele kunst, laat staan als je stottert. „Iedereen denkt gelijk dat je een zwakte hebt en je wordt als anders gezien”, vertelt Madeleine terwijl ze naast haar zus op de bank zit. „Maar je bent niet anders, alleen je spraak hapert soms”, vult haar zus aan.

Isabella zit in het laatste jaar van de HAVO, haar zus zit in de vijfde klas van het VWO. Af en toe zit er een kleine hapering in hun zinnen, maar echt opvallend of storend is het stotteren niet tijdens ons interview. „Het gaat in vlagen soms is het heel erg en soms merkt bijna niemand er iets van. Nu is het niet zo erg. In stressvolle periodes zoals een toetsweek kan het heel erg zijn. Sommige kinderen hebben het heel erg, die kunnen er minutenlang in blijven hangen. Dat is gewoon vreselijk.”, aldus de zussen.

Oorzaak onduidelijk

Er is geen eenduidige verklaring voor de oorzaak van stotteren en ook de therapie verschilt van persoon tot persoon. „We hadden het er in het begin heel lastig mee, daarom zitten we ook bij het Stottercentrum Noord”, vertelt Madeleine. Een van de vele oefeningen die ze daar gehad hebben: Leer om te accepteren dat je stottert. De twee meiden hadden vooral moeite met woorden die met een klinker beginnen, maar ook dat is bij iedere stotteraar weer anders.

„Mijn klas is heel begrijpend vind ik, ze doen er heel normaal over. Bij een mondelinge toets laten ze me gaan en denken neem je tijd maar, het maakt niet uit als je een keer stottert”, aldus Madeleine. De tweeling heeft ook voorbeelden genoeg van mensen die wel raar reageren op stotteren. „Je moet vooral geen rare gezichten gaan trekken als iemand stottert, want dan voel ik me ook raar”, vertelt Isabella.

‘Ik stotter’

„Sommige mensen zeggen er geen woord over, die doen gewoon zoals je met een normaal persoon praat, wat we natuurlijk ook zijn. Anderen hebben zoiets van oh, stotter jij? Moet ik iets doen? Dan gaan ze heel veel vragen stellen en dat moet je juist niet doen”, zegt Madeleine. „Soms als het heel erg is zeg ik het ook zelf. Ik stotter soms, dus als je iets raars merkt dan ligt het daaraan.”

Het belangrijkste advies dat de tweeling heeft voor mensen die een gesprek aangaan met een stotteraar is, doe gewoon. „Ga geen zinnen voor iemand afmaken en doe gewoon zoals je met iedereen om zou gaan. Wacht gewoon tot iemand uitgesproken is.”

menu