Henk Blouw (l) en Paul Herwig bij de appelboom die door vandalen is neergehaald.

Landgoed Valkenstijn in Assen doelwit van vandalen: 'Wij als vrijwilligers worden hier heel verdrietig van'

Henk Blouw (l) en Paul Herwig bij de appelboom die door vandalen is neergehaald.

Het bestuur van Stichting Landgoed Valkenstijn ziet het met lede ogen aan: de laatste tijd zijn veel vandalen actief op hun geliefde landgoed.

„Kijk, deze prachtige appelboom stond een paar weken geleden nog fier overeind”, wijst Henk Blouw. Samen met medebestuurslid Paul Herwig van de Stichting Landgoed Valkenstijn loopt hij een rondje door het groene hart van Assen-Oost, een 10 hectare groot park met oude bomen, bloemenweides en houtwallen. „Ze zijn aan de onderste takken gaan hangen, die zijn afgebroken. Daarna hebben ze de hele boom omver getrokken.”

Verdrietig

Het vandalisme op landgoed Valkenstijn, ooit de kern van het grotere landgoed Vredeveld, neemt volgens de bestuursleden hand over hand toe. Behalve de appelboom worden ook regelmatig prullenbakken vernield, stoeptegels losgewrikt en verzwaarde picknicktafels uit de grond gerukt om meters verderop te worden gedumpt.

„Wie hiervoor verantwoordelijk is, weten we niet”, zucht Herwig. „Wij als vrijwilligers worden er heel verdrietig van. Met de wijkagent heb ik al een rondje gelopen om alles aan te wijzen. Aangifte doen heeft alleen niet zoveel zin. Ook omdat dit niet onze eigen grond is, maar die van de gemeente. Wij beheren het alleen maar.”

loading

Herwig, Blouw en diens vrolijke viervoeter Holly lopen verder, richting de plaats waar ooit het landhuis stond. De contouren van dit gebouw zijn een aantal jaar geleden zichtbaar gemaakt met stenen muurtjes. Op de informatietafel lees je over de vroegere bewoners van het landhuis. Tenminste, op de gedeelten waar de de letters nog zichtbaar zijn.

Vernielzucht

„De tafel is gemaakt van vandalismebestendig materiaal”, zegt Blouw. „Maar ze zitten aan deze tafel te gebruiken en plastic te verbranden. Met zo’n brandertje nemen ze dan ook het informatiepaneel mee. Vervanging kost duizenden euro’s. Dat geld hebben wij niet. Onze stichting krijgt geen structurele subsidie.”

De groenploeg van de stichting gaat twee keer per maand aan de slag op het landgoed. Snoeien, maaien, rommel opruimen, noem maar op. Herwig: „Dit landgoed is echt de trots van de buurt en we halen er veel plezier uit om het netjes te houden. Maar als je dan steeds allerlei vernielingen aantreft, gaat die lol er wel vanaf.”

loading

De meeste overlast op het landgoed bestaat uit regelrechte vernieling. „Maar soms is het ook onwetendheid. Zo is er laatst een groep geweest die een speurtocht heeft uitgezet. Door het hele park zie je nu monumentale bomen staan met lelijke graffiti op de stam. Wie doet nou zoiets?”

‘Praat met ze’

Volgens de stichting zou het goed zijn als boa’s op de late avonden in het weekend eens een extra rondje maken over het landgoed. „En dan hoef je heus niet meteen te bekeuren”, vindt Blouw. „Maar ga met de overlastgevende jongeren in gesprek. En stel iemand aan die vroeger zelf een schoffie was. Zulke mensen hebben vaak heel goede ideeën over hoe je de overmaat aan energie van jongeren positief kunt inzetten en niet voor het vernielen van andermans eigendom.”

loading

menu