Zo beleef jij de coronacrisis: Dansend op de parkeerplaats of als au pair in Amerika

De kinderen dansen in pvc-hoepels op de parkeerplaats bij de dansstudio.

Wij vroegen jullie: hoe kom je de coronatijd door? Dat leverde opnieuw mooie verhalen op.

Au pair in Amerika tijdens corona

Janniek Smant uit Veendam is voor één jaar au pair in Amerika. In haar brief vertelt ze hoe zij de coronatijd beleeft.

,,Je vertrekt en hebt een bepaald beeld in je hoofd hoe het jaar eruit gaat zien. Reizen, nieuwe plekken ontdekken, deel uitmaken van een Amerikaans gezin en nog veel meer. De eerste zes maanden zijn voorbij gevlogen en in het tweede deel heb ik voorgenomen dat ik meer tripjes ga maken.

De eerste staat gepland in april. Hier kijk ik al lang naar uit want dit is een groot paardenconcours genaamd de Global Champions Tour. Hier komen de beste ruiters en amazones over de hele wereld aan start. Ik zie mijzelf al lopen en genieten over de stranden van Miami Beach.

Begin maart kwam het coronavirus steeds meer in Amerika maar het was nog geen big deal zoals in Nederland. Ik open facebook op donderdag 12 maart om nog even snel alles te checken voordat ik de meiden van school ga halen. Mijn gevoel slaat heel snel om als ik een bericht zie dat de Global Champions Tour al zijn wedstrijden heeft gecanceld.

Ik weet niet zo goed hoe ik hierop moet reageren. Verdrietig, teleurgesteld of toch een kleine frustratie omdat ik hier al voor dat ik naar Amerika toe ging al naar uit had gekeken. Dit was mijn drijfveer als ik het even lastig had en mijn motivatie om te blijven. Ongeloof dat dit niet mijn hoogtepunt gaat zijn van mijn au pair jaar.

Je weet niet wat je nog kan verwachten en wanneer het ophoudt. Kan ik nog reizen en hoe gaan de rest van mijn maanden eruitzien? Kan ik straks nog wel naar huis of zijn alle grenzen dan dicht? Ik ben het liefst nu bij mijn eigen familie in Nederland maar ik heb hier ook een familie die ik niet in de steek kan laten.

In Amerika wordt er anders mee omgegaan. Mensen gaan gewoon naar het park en houden ook geen afstand en rekening met elkaar. Als ik door de supermarkt loop, raak ik soms een beetje in paniek. Er zijn geen strenge maatregelen over hoeveel personen er in de winkel mogen zijn of een aparte ingang en uitgang.

Ik hoop dat als het virus voorbij is we erbij stil gaan staan dat we verwend worden omdat we overal heen kunnen gaan. Dat we gaan genieten van het leven maar ook elkaar respecteren. Niet gaan ruziën en mopperen over kleine dingen maar vaker naar elkaar om gaan kijken want alleen samen komen we hieruit.’’

Ondernemen ten tijde van Corona.

Sylvia Ladage is Kashmir Yoga-docente en Shiatsu-massagetherapeute. Vanwege de coronacrisis kon ze haar werk niet meer op de normale manier doen. Ze koos ervoor om deze tijd te gebruiken om zich te bekwamen in het online lesgeven.

,,Natuurlijk is de gedachte aan online lesgeven al vaker in mij opgekomen, maar het is er nooit van gekomen. Ik had ook geen behoefte om me te profileren op het internet. Nu is daar verandering in gekomen. Enkele leerlingen hadden erom gevraagd en uit eigen ervaring weet ik wat yoga voor je als mens kan doen. Nu iedereen verplicht thuiszit en niet kan doen wat men normaal graag doet denk ik dat het zinvol is om te laten zien hoe fijn het kan zijn om te leren hoe je rustig en vooral ontspannen kuntblijven wanneer de hele wereld om je heen in rep en roer is.

Niet vanuit onverschilligheid maar omdat je vanuit een ontspannen houding nu eenmaal betere besluiten kunt nemen dan vanuit paniek. Tevens ben je dan ook prettiger in je houding naar een ander toe wat minstens zo belangrijk is. Zelf ben ik met yoga begonnen toen ik 18 was en er eigenlijk nooit meer mee opgehouden. Hoe ouder ik word, hoe duidelijker ik merk dat ik er ontzettend veel aan heb.

Het beeld en vooral geluid laat soms nog wat te wensen over maar dat komt omdat wij hierin nog aan het experimenteren zijn. Het beste werkt een microfoon met zender maar die zijn nogal prijzig en aangezien mijn inkomen nu volledig op nul staat moet ik zuiniger aan doen met mijn uitgaven omdat ik niet weet hoe lang dit gaat duren.

Een aantal van mijn leerlingen hebben aangegeven dat het voor hun ook online werkt en dat het bijna net zo is alsof ze bij mij in de les zitten. Dit is natuurlijk fijn om te horen en heeft me doen besluiten ermee door te gaan. Ik heb ook geluk dat mijn vriend IT-specialist is en dus alles af weet van de technische kant.

Ik maak me nog geen grote zorgen want ben het als ondernemer wel gewend om met (financiële) tegenslagen om te gaan. En door mijn levenshouding heb ik geleerd om ook met minder, even gelukkig te zijn als met meer.

Infobesitas door corona

Jacobien Verbaan uit Beilen merkt dat ze álles, maar dan ook alles wil weten over de coronacrisis. Ze vergelijkt corona met een gevaarlijk dominoblokje dat omvalt. Dit is haar verhaal.

,,Ik lijd aan een vorm infobesitas. Sinds de corona echt binnenkwam in ons leven in Nederland wil ik geen nieuwtje missen. Elke update, experts aan het woord, meningen, reacties wil ik volgen om grip te krijgen op wat er allemaal gebeurt. Ik ging zelfs weer tv kijken (NOS journaal en DWDD). Er treedt nu wel een soort van verzadiging op, maar de onrust stijgt over wat er in het Noorden (en in de wereld) nog allemaal gaat komen.

Ik moet denken aan de tijd dat we nog geregeld Domino Day hadden waarbij er steeds een record werd gebroken om zorgvuldig opgebouwde domino blokjes om te laten vallen door er maar één aan te tikken (record staat op bijna 5 miljoen). En wat een teleurstelling en verdriet als enkele onderdelen niet omvielen of een vervelende huismus roet in het eten dreigde te gooien.

Onze wereld is opgebouwd uit dominostenen, zorgvuldig verbonden met elkaar. Als alles stevig staat en werkt naar behoren lijkt alles goed te gaan, een tikje en de radertjes gaan draaien in het tempo dat werkbaar is. Nu is er één grote gevaarlijk dominosteen, de corona, die uit zichzelf (aan)valt en alles in snel tempo, oncontroleerbaar in duigen laat vallen. Alle onderdelen worden aangetikt en in sneltreinvaart valt alles om.

Door (verstrekkende) maatregelen blijven sommige stenen (even) staan of vallen in slow motion omdat maatregelen worden aangescherpt. Er wordt meer aangetikt dan we zouden vermoeden, willen of waar we grip op hebben. Wat een ingewikkelde wereld hebben we. Ik besef dat voor het eerst in alle hevigheid.

In mijn persoonlijke situatie mag ik dankbaar zijn met wat ik heb; een thuis met tuin, werk, ruimte om ons heen, mogelijkheid thuis te werken, fijne familie en vrienden. Dan is het tijdelijk wegvallen van familiebezoekjes, theater, muziekrepetities en kaartavondjes niet zo belangrijk. Het doel is om met elkaar controle houden op al die omvallende dominosteentjes; vertragen, verbinden, ontwikkelen, ondersteunen, omleiden, stoppen, en weer op gang brengen daar waar kan en daarmee het goede te behouden. Ondertussen oog en oor blijven hebben voor elkaar.’’

Vrolijke noot: kind weer naar dansles

Harriët Luten uit Assen was blij verrast toen haar dochter na wekenlang zonder sport weer naar dansles mocht bij JP Dansstudio in Assen.

Daar worden danslessen gegeven op de grote parkeerplaats. Alle kinderen staan in een eigen pvc-hoepel van 1,5 meter, zodat de afstand bewaard wordt.

,,Mijn dochter Lieke (10) mocht weer genieten van een dansles buiten. Alles was perfect geregeld. Van tevoren kregen we in de app een instructievideo waarmee we ons konden voorbereiden. De crew ving ons op in een rood herkenbaar shirt en de hoepels waar de kinderen in konden staan lagen er al. Maar wat misschien wel het belangrijkst was, is het gevoel dat je welkom bent. Er werd door de crew vrolijk gezwaaid bij aankomst en alles werd goed begeleid. We kregen echt het gevoel van saamhorigheid.’’

Voor haar dochter was er nog een voordeel aan de buitenlessen: kinderen van verschillende leeftijden kregen tegelijk les. ,,Lieke vond het leuk dat er daardoor ook moeilijkere danspasjes bij zaten, waardoor ze ook wat uitdaging had. Maar wat ik het leukst vond is dat de dansdocenten echt uitstraalden dat ze het leuk vonden om te doen.’’

Geluk bij een ongeluk

Aukje Tillema uit Haren kijkt het liefst naar de dingen die haar gelukkig maken in het leven. Zoals haar dochter die zonder enkele wanklank komt helpen in het huishouden en heerlijke cadeautjes meebrengt.

,,Eén minuut nadat ik wakker word in mijn gemakkelijke stoel, gaat de deurbel. Ik strompel naar de voordeur. Daar staat ze: de vrouw van wie ze zelf, toen ze nog een meisje was, eens zei dat ze een ongelukje was. En daar staat ons ongelukje, een stralende schoonheid, het nakomertje.

Ze smijt haar jas op de bank. Anderhalve meter uit elkaar staan we even gek te kijken. In het kado-tasje dat ze me geeft zit een schattig kommetje, vol met de lekkerste bonbons die een mens kan maken. Mijn maag begint al te knorren. Maar ze komt hier niet om te snoepen.

Mijn gebrekkige woordenschat, zo kort na het ontwaken, kan de wervelwind die even later door het huis zoeft, niet tegenhouden. Als ik naar rechts kijk ligt mijn schone nachtpon al keurig opgevouwen op het bed en als ik me naar links draai hangt het natte wasgoed al op het droogrek. Nu is ze al weer boven om een laken te halen, “witte of blauwe” roept ze, “rode maar” schreeuw ik terug.

Er moet een nieuwe batterij in de klok, daarvoor moet ze op een stoel staan. “Pas op lieverdje” mompel ik. De klok loopt weer, ze kan van de stoel af maar de rollator staat in de weg. Pats, boem, klets, wat is ze groot, zo languit, haar bril hangt op het puntje van haar neus, een pluk haar staat recht overeind, het merkje van haar blouse kruipt over de rand van haar trui en ze lacht loeihard.

Mijn hart staat stil. Maar ze blijft lachen en nu doe ik maar mee. Is dit een reactie op de angst die we allemaal willen verbergen?We willen nog niet dood. We zoeken een heerlijke bonbon uit het kommetje en ik maak een kopje thee. De rollator wiebelt nog een beetje na als ze al weer met de zakken huisvuil aan het sjouwen is.

Als ze weggaat neemt ze de vrolijkheid met zich mee. Maar zeggen ze niet dat je van chocola gelukkig wordt? Daarom eet ik alle bonbons op. Een geluk bij een ongeluk.’’

*Sommige bijdragen zijn ingekort

menu