Caroline en Marijke Reijs (achter) en Anneke Loonstra (voorgrond) tonen de kunstwerken van Adri de Fluiter die zij niet kwijt kunnen. Foto Jan Anninga

Zorginstellingen erven gratis kunst (maar niemand hapt toe)

Caroline en Marijke Reijs (achter) en Anneke Loonstra (voorgrond) tonen de kunstwerken van Adri de Fluiter die zij niet kwijt kunnen. Foto Jan Anninga

De vorige maand overleden Jan Reijs (75) wilde zorginstellingen opfleuren met kunst. Vrienden en familie proberen nu deze droom van de oud-directeur van het Scheper Ziekenhuis in Emmen te verwezenlijken. Maar dat blijkt nog niet gemakkelijk.

Jan Reijs was een bevlogen man met veel passies. Kunst was er één van. „Hij was beeldhouwer en keramist,” vertelt weduwe Marijke Reijs, die zelf amateurschilder is. Terwijl ze samen met dochter Caroline op bezoek is bij vriendin Anneke Loonstra, vertelt ze over de plannen die haar man nooit volledig heeft kunnen uitvoeren.

Eentonigheid doorbreken

„In 2015 raakte hij gewond bij een fietsongeluk en bracht hij een tijd door in revalidatiecentra. Daar werd zijn plan om kunst te verzamelen en weg te geven aan verzorgingshuizen versterkt. Hij zag hoe eentonig het daar soms kon zijn. Als er meer kunst zou staan, zouden mensen eerder opknappen. Mensen lopen er langs, vinden er iets van en praten er dan over. En kunst kan je raken, dat is allemaal goed voor de kwaliteit van leven.”

In november 2017 lanceert Jan samen met Kunst & Cultuur Drenthe en De Kunstbeweging het project ‘Kunst voor de /Zorg\ voor de Kunst’. In woonzorgcentrum De Schans in Emmerhout worden verschillende kunstwerken van het echtpaar tentoongesteld. Op dat moment is Jan al ernstig ziek en zijn plannen om uit te breiden verdwijnen langzaam naar de achtergrond.

Zo groot mogelijk

„Het liefst wilde papa er een stichting van maken, het moest zo groot mogelijk”, weet dochter Caroline nog. „Zelf gaf hij ook altijd alles weg. Toen dacht hij, waarom vraag ik andere kunstenaars, amateurs en professionals, ook niet om een paar kunstwerken te doneren? Veel van hen hebben nog stapels werk liggen. Dat verstoft anders ook maar.”

Het idee spreekt vriendin Anneke Loonstra ook aan. „We lazen dat de bekende kunstenaar Adri de Fluiter ging verhuizen van Sleen naar Zandvoort en een groot deel van zijn collectie veilde. Toen ben ik voor Jan naar Adri toegegaan en heb hem het idee uitgelegd. Adri was zo enthousiast dat hij de volgende dag vijfentwintig schilderijen afleverde.”

Contacten bloeden dood

De schilderijen staan nog altijd bij Anneke thuis. Nu Jan overleden is, probeert het drietal er een goede bestemming voor te vinden en het project nieuw leven in te blazen. Maar tot nu toe is het erg lastig om bij zorginstellingen de juiste personen te pakken te krijgen. Hier en daar worden wel contacten gelegd, maar deze bloeden meestal dood.

Caroline: „In het bedrijfsleven is kunstuitleen heel normaal. Daarom vind ik het zo vreemd dat er helemaal geen animo voor is. Het gaat om mooie kunstwerken van een beroemde kunstenaar die gratis worden aangeboden. En toch hapt niemand toe.”

Ter nagedachtenis aan Jan

De drie blijven hopen dat het balletje toch nog gaat rollen en dat er veel reacties van zowel kunstenaars als zorginstellingen binnenkomen. Hoeveel kunst iemand doneert maakt daarbij niet uit. „Maar het zou mooi zijn als er een grotere vraag naar de werken komt dan dat er aanbod is. Dan hebben we ook geen opslag nodig. Als mensen willen helpen kunnen ze mailen naar kunst4zorg4kunst@gmail.com”

Marijke hoopt in ieder geval dat de werken van Adri de Fluiter snel verhuizen. „Ik doe dit echt ter nagedachtenis aan Jan. Deze schilderijen heeft hij nog gezien, die verdienen een mooie plek zoals hij dat graag gewild had.”

menu