Ze is er nog niet helemaal, maar het gaat al een stuk beter met Marloes van der Velde. De 35-jarige Assense werd eind vorig jaar ‘ongemerkt’ getroffen door corona, klapte op een gegeven moment fysiek in elkaar en begon vervolgens aan een lange revalidatie.

Er komen steeds meer verhalen naar buiten van jonge mensen, die door het virus ‘gepakt’ zijn en na vele maanden nog steeds grote lichamelijke problemen ondervinden. Het is voor hen een langdurig en moeizaam traject met vallen en opstaan, waarbij sommigen zich vertwijfeld afvragen of ze ooit weer de oude zullen worden.

Keelpijn

Marloes van der Velde kan daarover meepraten. Zij vertelde begin dit jaar in deze krant haar verhaal, over hoe zij werd geveld door de ‘virale sluipschutter’. De jonge, sportieve vrouw werd eind oktober 2020 een aantal ochtenden wakker met keelpijn. Die verdween steeds weer, maar Marloes merkte daarna dat het fysiek bergafwaarts ging en ze het steeds vaker benauwd kreeg. Ziekenhuisonderzoeken brachten geen duidelijkheid, dus ging ze door met haar leven. Tot het moment dat ze in elkaar zakte bij het opmaken van een bed.

Na een bezoek aan de spoedeisende hulp kwam eindelijk aan het licht wat haar mankeerde. Marloes had corona gehad. Ze was verrast, want echt ziek was de Assense nooit geweest. De boodschap van de arts: naar huis, rusten en hopen dat ze er weer bovenop zou komen.

In samenspraak met haar man, fysiotherapeut, besloot Marloes het echter anders aan te pakken. Er werd een revalidatieprogramma gemaakt, op basis van inspanning om zo de conditie weer op te bouwen. En dat werkt, zegt Marloes. ‘Het gaat nog niet zo hard als ik zou willen, maar ik ben sinds april weer aan het werk en kan dat fysiek goed volhouden. Buiten hardlopen durf ik nog niet aan, dat doe ik alleen binnen op de loopband. Fietsen gaat goed, maar op momenten dat ik denk ‘ik ben er weer’, zit ik regelmatig toch weer stuk en ja, dat valt dan vies tegen. Het gaat moeizamer dan ik had verwacht. Een paar stappen vooruit, dan weer één achteruit. Pieken en dalen. En dat ik van nature ongeduldig ben helpt ook niet mee, haha.’

Opbouwen

Op haar oude niveau zit ze dus nog niet. Marloes: ‘Nee, maar ik heb in elk geval de energie weer om de dag door te komen. Nu moet ik mijn conditie en kracht verder opbouwen. Ja, ik ga ervan uit dat ik mijn oude niveau wel weer bereik. Ik ben nog jong en wil me er niet bij neerleggen dat dit het maximaal haalbare is.’

Marloes hoort echter ook de verhalen van jonge mensen, die zowel fysiek als mentaal na vele maanden nog steeds worstelen met de naweeën van corona. Die zich afvragen of het ooit nog goed komt. ‘Natuurlijk geeft dat bij mij momenten van herkenning en ik zag het ook dichtbij gebeuren. Ik heb bijvoorbeeld twee collega’s die worstelen met de lange termijneffecten van corona. Maar hoe ga je daarmee om? Hoe ga je daar de strijd mee aan? Gelukkig is daar steeds meer aandacht voor, maar ik hoor weinig over constructieve behandelmethodes. Kijk, natuurlijk zijn er veel gradaties van lichamelijke problemen na corona, maar bij mij werkt fysieke inspanning. Energie geven om weer energie op te bouwen. Nu heb ik het geluk dat mijn man fysiotherapeut is en mij daarin kan begeleiden, maar ik kan het ex-coronapatiënten die het op kunnen brengen wel aanraden.’

Ondertussen lopen de besmettingscijfers na alle versoepelingen weer razendsnel op. Vooral onder jongeren. Over een paar weken weten we hoe zich dat vertaalt naar ziekenhuisopnames.

Marloes maakt zich daar zorgen over, zij gunt niemand de situatie waarin zij terecht is gekomen. ‘Aan de ene kant snap ik het wel, dat mensen weer snakken naar wat meer vrijheid. Op vakantie willen, lekker naar de kroeg willen gaan. Maar dit virus – gemuteerd en al - blijft nog wel even onder ons en daarmee de kans op besmetting. Ook als je gevaccineerd bent, ben je klaarblijkelijk niet honderd procent beschermd.’

Frustrerend

Daarom, besluit Marloes, moet goed gekeken worden naar behandeling en revalidatie. ‘Coronapatiënten moeten niet naar huis worden gestuurd met het gevoel van ‘ik weet niet wat ik nu moet doen’. Gelukkig ben ik door gericht te sporten én te rusten op de goede weg. En dat gun ik iedereen, die hiermee heeft te maken. Want ik weet als geen ander hoe frustrerend het is zowel fysiek als mentaal noodgedwongen aan de zijlijn te moeten staan.’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Assen
Coronavirus