Elizabeth Stapel-Meester uit de Wijk is 100 jaar geworden. Hoe? 'Gezond leven, niet roken en veel bewegen'

De 100-jarige Elizabeth Stapel-Meester aan het gebak met medebewoners van zorgcentrum Dunninghe. Foto: Benny Spin

De gebakjes smaakten goed, donderdag in zorgcentrum Dunninghe in de Wijk. Elizabeth Stapel-Meester vierde haar honderdste verjaardag met bewoners en in kleine familiekring.

De eeuweling werd geboren in Veeningen. Ze trouwde op 24 april 1942 met Aaldert Stapel in het gemeentehuis van Avereest. Met Arend was ze 56 jaar getrouwd, kreeg ze twee kinderen en die zorgden op hun beurt voor vier kleinkinderen en zeven achterkleinkinderen.

Omdat er in de oorlogsjaren niet voldoende woonruimte ruimte was, trok het pasgetrouwde stel in op de boerderij bij opa en oma Stapel in IJhorst. Daar woonden ze niet zo lang. „Om de huur te betalen, moest elke keer de beste koe worden verkocht”, geeft Elizabeth aan. „Dat was voor ons geen optie.”

Het bekende tolhuisje

Ze verhuisden naar het bekende tolhuisje op landgoed Dickninge. Hier werd ook hun zoon Gerrit geboren. Vader Aaldert werkte na de oorlog als postbezorger en Elizabeth zorgde thuis voor de kinderen en het huishouden. In 1954 bouwden ze hun eigen huis aan de Dennenlaan in IJhorst.

Na de pensionering van haar man maakten ze samen een aantal mooie vliegreizen naar onder neer Minorca, Madeira en Kos. „Ik had nog nooit gevlogen en wilde dat ook graag nog eens meemaken.” Haar echtgenoot overleed in 1998 en haar dochter Albertje vorig jaar. Sinds 2000 woont Elizabeth Stapel in woonzorgcentrum Dunninghe, waar ze het prima naar de zin heeft. Als er wat georganiseerd wordt, dan is ze van de partij.

Heel wat autoritjes

Op latere leeftijd wist de jarige nog het rijbewijs te halen. „En ze heeft daarna nog heel wat autoritjes gemaakt”, vertelt haar zoon Gerrit met gepaste trots. „Tot haar 80ste reed ze nog zelf.”

In het verleden heeft ze veel vrijwilligerswerk gedaan voor het Rode Kruis. Ze mocht altijd graag handwerken, kleding maken, borduren en breien. „Ik heb heel wat sokken gebreid voor de familie”, vertelt ze glimlachend. Het geheim van de hoge leeftijd kan ze makkelijk verklaren: „Gezond leven, niet roken en veel bewegen. Ik heb altijd veel gedaan aan zwemmen, gymnastiek en fietsen.” „En af en toe een advocaatje met slagroom”, vult zoon Gerrit lachend aan.

Je kunt deze onderwerpen volgen
De Wolden