Zo liep Floris een tijd rond. Met een waterton tussen zijn gewei.

Floris is bevrijd. De waterton is eraf (het gewei nog niet)

Zo liep Floris een tijd rond. Met een waterton tussen zijn gewei. Foto: Hilbert Bouwmeester

Hert Floris is weer de oude, normale Floris. Er was namelijk iets geks met hem aan de hand. Hert Floris liep een tijdje met een regenton op zijn hoofd. Die zat vastgeklemd, precies tussen zijn gewei. Inmiddels is Floris bevrijd van zijn regenton. Zijn gewei heeft hij echter nog wel.

Hoe zat het ook alweer? Halverwege maart liep het hert plotseling met de plastic ton op zijn hoofd rond. Hoe hij het voor elkaar heeft gekregen, is niet precies bekend. De ton zat zo vast dat het niet los te krijgen was. Menselijk ingrijpen was geen optie. Er zat niets anders op dan te wachten tot mei. Dan valt zijn gewei er vanzelf af en dus ook de regenton. Maar zover is het niet gekomen.

Jeuk

„Ik heb wat takken - een paar goede dikken - over de hekken gegooid”, vertelt Hilbert Bouwmeester uit Ruinen, de eigenaar van het hert over de ‘bevrijding’. Floris ondervindt de laatste tijd veel jeuk aan zijn gewei. „Onder zijn huidige gewei begint de nieuwe al te groeien. En dat jeukt”, zegt Hilbert. Dus loopt Floris van de ene naar de andere boom om er met zijn hoofd tegenaan te wrijven. „Hij drukt zijn kop tegen de stam of takken aan en probeert eigenlijk de stam volledig tussen zijn gewei te krijgen”, legt Hilbert uit.

En daarbij is Floris wel een beetje kieskeurig. „Hij vindt schors heerlijk. Vooral die van de wilg.” Eén van die dikke wilgentakken raakte vervolgens weer vast, bovenop de regenton. „Mooi om te zien. Ik zei direct tegen mijn vrouw: ‘die loopt daar een halfuur mee te frutselen en dan is hij daarna de tak en de ton kwijt’.” En ja hoor. Dat had zijn baasje goed door.

Nu het gewei nog

Het hert is inmiddels dus verlost van de regenton. Met de jeuk loopt hij waarschijnlijk nog wel even rond. Daarvoor moet zijn gewei nog van zijn hoofd vallen, een natuurlijk proces. „In mei worden de kleintjes geboren”, vertelt Hilbert over de periode. „Daarom moet hij zijn gewei kwijt zijn. Zodat hij niet bang hoeft te zijn als hij achter ze aan rent om met ze te spelen. Zo werkt de natuur nu eenmaal.”

Zo’n gewei is sterk. Heel sterk. Het is een van de redenen waarom Hilbert niet zelf kon ingrijpen om de regenton van zijn kop te halen. „Als ik mijn arm naar hem uitstak, rende hij al weg. Daar moet je echt mee oppassen. Als hij een klap met het gewei geeft, dan breekt hij zo je hand. Een gewei geeft niets mee.”

Toeristische trekpleister

„Hij was bijna wereldnieuws. Ik heb het overal voorbij zien komen. Er kwamen ook veel mensen een kijkje nemen. Het was ook gewoon grappig om te zien.” Floris is de laatste tijd dan ook veel gefotografeerd. „Mensen stopten hier even met de fiets en met de auto om te kijken. Hij heeft een behoorlijk aanzien gekregen. Al was het de laatste tijd wat rustiger, waarschijnlijk vanwege de coronacrisis.”

Floris zelf heeft er niet zo veel van gemerkt. Hij at gewoon, dronk gewoon en gedroeg zich gewoon. „Zo’n ton weegt niet viel. Hij heeft dat echt niet gemerkt.” Toch maakten sommige mensen zich zorgen om hem, onder andere op social media. Hilbert zag die berichten en besloot te reageren. „Ik maakte een foto van hem, dat hij gewoon aan het eten en drinken is met zijn regenton tussen het gewei. Dan waren die mensen ook weer gerustgesteld.”

En nu gaat het overigens ook goed met Floris. „Het gaat prima met hem. Hij is niet anders dan anders en gedraagt zich nog gewoon hetzelfde.”

Overigens was de regenton niet het eerste voorwerp waarmee Floris rondliep. Eerder liep hij ook al met een stalen mand (die ook nog eens precies rechtop stond) tussen het gewei. Dat doet de vragen rijzen: wat wordt het volgende object? „Haha, ik heb geen flauw idee. Ik zal het echt niet weten.”

menu