Nidal Besher.

Nidal Besher uit Zandpol wordt 20 in 2020: 'Hier in Nederland heb ik een eigen slaapkamer'

Nidal Besher. Foto: Corné Sparidaens

In de rubriek 20 in 2020 vertellen jongeren die zijn geboren in het jaar 2000 over hun leven. Wat doen deze (bijna-)twintigers, wat houdt hen bezig en hoe zien zij de toekomst? Vandaag: Nidal Besher uit Zandpol. Hij werd 20 op 20 april.

Palestijnse Syriër

,,Ik kom uit Syrië, maar ben Palestijn. Zelf ben ik nog nooit in Palestina geweest. Mijn opa is er geboren. Hij was nog jong toen de oorlog begon en zijn familie naar Syrië vluchtte. Ik heb tot mijn zeventiende in Syrië gewoond, op verschillende plekken. Op het laatst woonden we in Shnaia, een drukke stad naast Damascus. Ik ging daar naar school en woonde in een huis waar ik de slaapkamer deelde met mijn vader en moeder. In de straat woonde veel familie van ons. Vanwege de oorlog zijn we gevlucht naar Nederland. Eerst ging mijn vader en anderhalf jaar later volgden mijn moeder, broertje Yusef, zusje Nibal en ik. We gingen met het vliegtuig, via Turkije. In Nederland bleven we eerst een paar weken in het aanmeldcentrum in Ter Apel. Daarna verhuisden we naar een opvang in Zaandam. We wonen nu in een huis in Zandpol, waar ik een eigen slaapkamer heb. Dat vind ik mooi.’’

Nederlands oefenen met YouTube

,,Mijn vader, broertje en zusje zijn nu Nederlands. Mijn moeder ook bijna. Zij moet nog één toets doen voor haar inburgering. Ik moet er nog vier. Ik oefen samen met mijn oom en neefje uit Rotterdam. Dan maken we oude examens met YouTube. Nederlands leren gaat voor mij niet zo snel omdat ik hier in Zandpol geen vrienden heb. Hier wonen vooral oudere mensen. Als ik in Emmen zou wonen en elke dag Nederlands zou praten, zou het makkelijker zijn. Ik wíl ook graag verhuizen naar Emmen. Ik heb me ingeschreven voor een huurwoning. De bedoeling is dat ik op mezelf ga wonen. Misschien komen mijn ouders later ook nog wel naar Emmen.’’ loading

Goed in gamen en zwemmen

,,Op dit moment ga ik niet naar school. Ik ben wel naar het Drenthe College geweest, naar Entree. Dat is een opleiding voor mensen die geen middelbareschooldiploma hebben. Je krijgt er lessen Nederlands, rekenen, Engels en sport. Ik ga nu eerst verder inburgeren en daarna Entree 2 doen. Ik ben veel thuis en zit bijna de hele dag op mijn mobiele telefoon en mijn Playstation. Verder heb ik niets te doen. Ik speel vooral APEX, een vechtspel. Dan zit ik met zestig mensen tegelijk in een game. Het doel is dat jij als laatste overblijft. Ik ben er heel goed in. Zwemmen is ook een hobby van me. Ik heb in Nederland mijn zwemdiploma gehaald. In het oude Aquarenabad in Emmen nog. Ze zeiden dat ik wekenlang naar les moest, maar ik was na twee weken al geslaagd. Ik had in Syrië al leren zwemmen. Zonder lessen, gewoon zelf. Het zwembad was vlakbij ons huis en het was elke dag heet, dus zwommen we veel. Tekenen is ook een beetje een hobby van mij. Ik teken van alles en nog wat, maar ben er niet heel goed in. Ik zoek een foto op Google en teken het plaatje na op mijn hand, arm, tas of papier. Soms teken ik ook een ontwerp voor een tatoeage op mijn arm, maar ik wil geen echte.’’

Zo koud

,,Ik ben blij dat we uit Syrië weg zijn, maar de periode rond ons vertrek was moeilijk. Het eerste jaar in Nederland moest ik erg wennen. Alles is anders: je huis, de taal, alles. Ik vond sommige dingen heel raar, bijvoorbeeld dat de mensen hier varkensvlees eten. Ik ben moslim en mag dat niet. En het weer is hier zó slecht... Ik vind het echt koud. De zomer was fijn, maar zo kort. Maar twee weken was het echt heel warm! In Syrië duurt de zomer drie maanden. Dan is het 40 graden, soms wel 50. En in de winter is het nog steeds 20 tot 25 graden. Verder vind ik het mooi hier in Nederland. En de mensen zijn heel aardig.’’

menu