‘Niet eenzaamheid, maar verveling is een zorg’

Manager zorg Anne Marije van Andel (links) en persoonlijk begeleider Manon Meekhof. Foto: NDC Mediagroep

Het Leger des Heils heeft twee locaties InterWonen in Hoogeveen, aan de Lomanlaan en Het Haagje, waar mensen met psychische en sociale problemen naar zelfstandig wonen worden begeleid. Aan de Lomanlaan wonen 17 deelnemers, aan Het Haagje 9. Hoe gaan zij, maar ook de medewerkers van het Leger des Heils om met de coronacrisis?

,,Wij kijken nadrukkelijk naar wat wél kan en blijken daarin heel creatief. Onze medewerkers hebben de afgelopen periode een enorme drive laten zien: als het niet zo kan, dan doen we het zo. We merken dat ook bij onze deelnemers. Samen de schouders eronder”, steekt Anne Marije van Andel, manager Zorg, van wal in de woonkamer van InterWonen aan de Lomanlaan.

Ze is daar vrijwel dagelijks te vinden, omdat thuis werken geen optie is in haar beroep. De woonkamer is hier en daar aangepast om te kunnen voldoen aan de door de overheid gestelde maatregelen. Er zijn stoelen weggezet om meer ruimte, en daarmee voldoende afstand, te creëren. Op de vloer is tape geplakt. Anne Marije schiet in de lach: ,,En dat is zeker niet alleen voor onze deelnemers, maar ook voor de medewerkers. Soms denken we er gewoon niet aan. Ons team voelt haast als familie. Maar we moeten afstand houden, daar helpt de tape ons aan herinneren.” Ook wordt er momenteel vaker schoongemaakt.

Deur moet op slot

Waar de zorgmanager meer moeite mee heeft is het feit dat de deur van de woonkamer nu soms op slot moet. ,,Zo willen we niet werken, we willen er altijd kunnen zijn voor onze deelnemers, maar door de deur op slot te doen kunnen we het aantal personen dat binnen is beter in de hand houden. Wat ik verder lastig vind is dat de hand op de schouder nu niet kan. Juist in ons werk zegt dat gebaar vaak zoveel meer dan woorden. Hoe de deelnemers ermee omgaan? Heel Nederland moest wennen. Dat geldt ook voor onze bewoners. De een is angstig en vindt de huidige situatie lastig, de ander past zich prima aan. Dat wijkt niet erg af van wat je ziet in de samenleving. Sommigen maken zich nu wel zorgen over hoe het moet met bijvoorbeeld het uitvoeren van hun taakstraf. Die vinden het moeilijk om het in een groter perspectief te plaatsen. Wat in ieder geval een band schept: we zitten allemaal in hetzelfde schuitje.”

Dat de coronacrisis bindt, merkt Anne Marije ook op andere manieren. Zo is ze onder de indruk van de naoberschap die de afgelopen weken is getoond, onder meer vanuit de buurt. ,,We krijgen peren, bloemen, kaarten, paaseitjes, knuffels.”

Het coronavirus heeft gelukkig nog niet toegeslagen onder de deelnemers van InterWonen en eveneens elders in de provincie is het Leger des Heils (nog) niet geconfronteerd met coronapatiënten. Op een locatie nabij Emmen zijn 9 kamers ingericht voor mensen die dakloos zijn en het coronavirus hebben, maar tot nog toe is daar niemand opgevangen. Wordt alsnog corona geconstateerd bij een van de deelnemers van InterWonen, dan is daarvoor een protocol opgesteld. ,,We zijn erop voorbereid, maar het leidt ons niet in ons dagelijks werk.’’

Een probleem dat op de loer ligt, is voor de deelnemers van InterWonen niet eenzaamheid, want dat is altijd al een thema bij deze doelgroep, maar verveling. Een aantal bewoners gaat naar een dagbesteding, waarvan een aantal momenteel is gesloten. ,,De dagbesteding zorgt voor structuur, die ze nu kwijt zijn”, legt Anne Marije uit. De medewerkers doen er alles aan daar oplossingen voor te bedenken. Er zijn onder meer extra puzzels, knutselspullen, oude spijkerbroeken die verknipt kunnen worden om daar wat leuks van te maken, geregeld. Deelnemers worden daarnaast gestimuleerd om vaker te gaan wandelen of in de tuin te werken. ,,We zijn erg bezig met omdenken. Wat kan wel! Dat zorgt voor extra drukte, want daarnaast gaan natuurlijk de zorg, administratie et cetera gewoon door.”

Extra alert

Anne Marije van Andel heeft als zorgmanager tevens de ambulante hulpverleners van het Leger des Heils in Drenthe onder haar hoede. ,,Wat moet gebeuren dat doen we. Linksom of rechtsom. De gebruikelijke gesprekken die normaliter thuis plaatsvonden zijn nu stoepgesprekken geworden. Er wordt daarnaast veel gewandeld met deelnemers. En wordt er heel veel gebeld, geskypet en geappt, onder meer met onze ketenpartners. Het is juist nu belangrijk op één lijn te blijven en korte lijnen te houden met de verwijzers. We zijn extra alert, bijvoorbeeld bij probleemgezinnen. Als we vermoeden dat het niet goed gaat, zullen we vaker langs gaan. We leveren zorg op maat, nu nog meer dan anders.”

Hoewel de situatie momenteel nog onder controle is, is de verwachting dat het aantal crisissituaties kan toenemen hoe langer de coronacrisis duurt. Bezorgd zegt ze: ,,Gezinnen kunnen dan in de knel komen, bijvoorbeeld omdat ze te lang op elkaars lip zitten. We proberen zo veel mogelijk de vinger aan de pols te houden.’’

menu