Anneke Zonneveld is coördinator van het Alzheimercafé Meppel.

Alzheimercafé Meppel wordt gemist: 'We hebben zoveel steun en informatie te bieden'

Anneke Zonneveld is coördinator van het Alzheimercafé Meppel. Foto: Wim Goedhart

Het Alzheimercafé is al jaren een vaste waarde in de Meppeler samenleving. Maar sinds maart ligt het stil door corona. Op 16 september gaat het alzheimercafé weer van start, met een iets andere opzet dan mensen gewend zijn.

„Het Alzheimercafé wordt gemist”, is de stellige overtuiging van Anneke Zonneveld, coördinator van het Alzheimercafé. „Corona is heftig voor de bezoekers en hun mantelzorgers. Leg maar eens uit aan iemand met geheugenproblemen waarom de dagopvang of het Alzheimercafé stopt in coronatijd. Dat doe je niet een of twee keer, maar misschien wel tien keer per dag. Ik vind het ook vreselijk dat wij de mensen die maandelijks komen niet konden bellen in de coronatijd: wij hebben geen persoonlijke gegevens van hen. We zijn van plan om toestemming te vragen om hun gegevens te mogen registreren. Ik blijf graag in contact met mensen, gewoon om te informeren hoe het met ze gaat. Of om juist aan de partner te vragen hoe het gaat. Vergis je niet: er zijn heel veel vooroordelen over dementie of Alzheimer en er gaat ook vaak schaamte gepaard met deze hersenziektes. Wij proberen de drempel bij het Alzheimercafé zo laag mogelijk te houden.”

Vaste indeling

Het Alzheimercafé Meppel is opgericht in 2007 en wordt op elke derde woensdag van de maand (met uitzondering van juli, augustus en december) gehouden. Het is een samenwerking tussen de werkgroep van het Alzheimercafé in Meppel, Alzheimer Nederland, Icare, Noorderboog en Welzijn MensenWerk.

Het café wordt gehouden van 19.30 tot 21.00 uur en kent een vaste indeling. Elke maand is er een spreker. Bezoekers kunnen met elkaar in gesprek als lotgenoten en vragen stellen. Daarnaast is er een uitgebreide boeken- en informatietafel. Ook is er een samenwerking met de Dementheek in Meppel. In verband met coronamaatregelen moeten mensen zich voorlopig aanmelden (a.zonneveld@alzheimervrijwilligers.nl of 06-14925636) en is het café verplaatst naar de theaterzaal.

De opkomst en de samenstelling van de groep verschilt per keer. Dat ligt vooral aan het thema dat wordt behandeld. De huisarts, de notaris en de psycholoog trekken veel publiek. „We zouden graag meer mensen in het alzheimercafé willen begroeten”, zegt Anneke. „Wekelijks zitten er gemiddeld 25 mensen in de zaal. Maar de cijfers liegen er niet om. In Meppel zijn 570 mensen met dementie of de ziekte van Alzheimer. In heel Drenthe zijn dit er 9700. Ik hoop daarom echt dat er meer mensen aan zullen schuiven. We hebben zoveel te bieden op het gebied van steun en informatie.”

‘Veel schaamte’

Anneke trekt zich het lot van de mensen erg aan. „Er is veel schaamte. Vaak bij de partner. Deze trekt zich steeds vaker terug, kiest ervoor om niets meer voor zichzelf te doen. ‘Niemand mag het weten’ is de gedachte. Ondertussen merken vrienden of de buren dat iemands gedrag verandert. Een persoon met dementie verliest vaak zijn eigen persoonlijkheid; iemand kan heel vrolijk worden, maar ook heel boos. Dat hoort bij het ziektebeeld. Ga het gesprek aan. Ik wil tegen alle mantelzorgers zeggen: Zorg goed voor jezelf, anders kun je niet voor je partner zorgen. Zoek een uitlaatklep, anders houd je het niet vol. Kijk hoe je – al is het maar een uurtje – even tijd voor jezelf kunt vrijmaken. Probeer nog te genieten van wat er samen wél kan: een wandelingetje, in de tuin aan de slag – ook al worden er dan de verkeerde bloemen uit de tuin getrokken - of een uitje. En vooral, geniet van het moment.”

Meppel dementievriendelijk maken

„We zijn druk bezig om Meppel dementievriendelijk te maken”, vertelt ze. Het is de bedoeling om scholing te geven aan bijvoorbeeld politiemensen, de brandweer en supermarktpersoneel. We willen dat zij – maar eigenlijk alle inwoners van Meppel – zich bewust zijn wat er omgaat bij iemand met dementie.” Anneke noemt een voorbeeld: in de supermarkt toetst iemand met dementie drie keer zijn pincode verkeerd in en wordt daarom heel erg boos op de 16-jarige kassière, die op haar beurt schrikt en niet weet wat ze ermee aan moet. „Hoe mooi is het dan dat er een vast personeelslid is geschoold op het gebied van dementie, die op dat moment kan helpen.”

Het gaat haar in Meppel allemaal niet snel genoeg, benadrukt ze. „De ideale situatie zou zijn: zoveel mogelijk mensen scholen en een jaarlijkse herhaling. Stickers op de winkelruiten waar personeel is geschoold met dementietraining, desnoods met bepaalde tijden of dagen erbij. Bewustwording creëren in de samenleving en daar ook de buurthuizen en dergelijke bij betrekken. Ik ben niet iemand van vergaderen en afwachten. Ik wil graag actie!”

menu