„Mijn nichtje zei laatst dat ze het bewonderenswaardig vindt hoe wij altijd weer nieuwe dingen aangaan en vol enthousiasme iets nieuws oppakken. Het leven moet niet saai worden, dat hebben wij allebei. De interieurwinkel die ik zo graag wilde, heb ik gehad. Dat heb ik bereikt, het is me gelukt. Ik heb het tot een succes gemaakt en het voelt dat ik het kan afvinken van mijn lijstje. Dus wat komt er nu?”

Marjan Schuiling (40) doet positief haar verhaal. Zo stralend als het zonnetje deze week schijnt, zo vrolijk en optimistisch kijkt zij het leven in. Wat er moest komen na acht jaar een winkel in sfeervol wonen te hebben gerund, wist ze wel. Na het drukke leven van het runnen van de goedlopende fysieke shop Anno Nu – aanvankelijk in Rouveen en later in Staphorst – en jaren van intensief contact met klanten, moest er in ieder geval wat meer rust komen. Met de overgang naar een webshop en door haar pijlen meer te richten op haar vaardigheden als interieurstylist, is die kalmte er gekomen.

„Klanten kunnen mij te allen tijde om advies vragen. Maar wanneer ik de berichtjes lees en ermee aan de slag ga, kan ik zelf indelen. De winkel runde ik de laatste jaren samen met mijn zus, nu werk ik weer alleen. Dit was het perfecte moment om te stoppen.”

Praatjes

Dat moment was afgelopen oktober. „De praatjes gaan snel rond,” vertelt de Rouveense. „Ik zou hebben moeten stoppen vanwege corona, daar is niets van waar. Ik heb het mensen letterlijk op de stoep horen zeggen: ‘Deze winkel is failliet wegens corona’. Ik heb bewust nog een berichtje de deur uitgedaan zodat mensen er niet hun eigen draai aan zouden geven. Maar ja, ze horen de klok luiden en weten niet waar de klepel hangt. Zo gaat dat toch.”

Nee, corona was niet in het spel. Het sluiten van de winkeldeuren was een bewuste keuze. „De winkel vrat veel energie. In mijn hoofd was ik er altijd mee bezig. Mijn man Karel is turbomonteur en zit door het hele land, hij is altijd van huis. Het was een uitdaging om samen twee keer twee weken vrij te hebben. Dan hebben we ook nog drie kinderen die nu 17, 15 en 10 zijn. Ik merk nu de fysieke winkel dicht is, hoeveel stress dat scheelt. Het was best een lastige keuze om te stoppen, maar het is heel fijn dat ik weer alles in de hand heb. En ik wil nog zoveel andere dingen doen.”

Interieurstylist

Anno Nu gaat verder als webshop en die weten de mensen minstens zo goed te vinden. „Ik probeer wel het persoonlijk contact te houden. Mensen sturen mij bijvoorbeeld foto’s van een muur waarvan ze niet weten wat ze ermee aan moeten. Dan stuur ik ze foto’s terug met ideeën.” Daarnaast is de interieurstylist in Marjan helemaal opgestaan. Mensen die iets anders met hun huis willen, kunnen Marjan langs laten komen voor een gratis interieuradvies.

„Ik wil mensen zich graag thuis laten voelen in hun eigen huis. Na een bezoek maak ik een 3D-ontwerp en als dat akkoord is, kom ik een dag langs om alles af te stylen. Al het kluswerk moeten ze dan klaar hebben. Het is geweldig om te doen, je maakt mensen blij. Ik ben al op zo’n dertig adressen geweest. Er is steeds meer vraag naar, want mensen zijn nu meer thuis. Het is vreselijk leuk. Ik werk op gevoel en dat werkt blijkbaar. Ik ben nu bij mensen die hun huis erg rustig hadden, grijs en wit. Ik ben in gesprek gegaan en heb gezegd: ‘Volgens mij hebben jullie wel iets meer lef’. Toen ze mijn plan zagen met mooie, warme kleuren, herkenden ze zich er helemaal in. Maar ze gaven ook aan dat ze het zonder mij nooit hadden gedurfd.”

Malawi

Het telkens iets nieuws aangaan beperkt zich bij Marjan en Karel Schuiling niet alleen tot hun werkzame leven. Voordat zij twaalf jaar geleden aan de Oude Rijksweg 719 kwamen wonen, hadden ze een zaak in Brazilië. Dat bleek moeilijk en dus keerden ze terug naar Nederland, maar het buitenland trekt nog steeds. Marjan: „Emigreren zit er niet meer in, maar reizen zeker. Aankomende zomer gaan we met het hele gezin naar Malawi. We gaan er vrijwilligerswerk doen en rondreizen. Er is meer dan geld, werk en druk langs elkaar heen leven. We willen dingen doen die er toe doen en van betekenis zijn.”

„Jazeker krijgen we onze pubers hier wel mee naartoe! Hun reactie toen we dit vertelden was: ‘Je zult toch ouders hebben die helemaal geen vrijwilligerswerk doen!’ Het ligt er natuurlijk aan wát je doet. Het maakt nogal verschil of je ze meeneemt naar de plaatselijke welzijnsvereniging of naar Afrika. Het is maar net welke insteek je kiest. We vinden het belangrijk om met de kinderen te reizen, ze iets van andere culturen mee te geven, hen de wereld te laten ontdekken. Omdat we in het buitenland hebben gewoond, hebben we gezien dat er meer is op de wereld. We beseffen dat we niet alleen zijn op de wereld en willen graag iets voor onze naasten betekenen. Dat willen we ook graag aan onze kinderen meegeven.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Meppel