Frans de Grebber sluit 5 juni de deuren van zijn koffie- en theewinkel. Daarmee verdwijnt een karakteristieke zaak uit de Woldstraat, maar niet geheel uit Meppel. „Het feestje gaat verder in de koffiebranderij.”

Heel eerlijk, Frans is niet zo bezig met de sluiting van zijn koffiezaak. Zijn gedachten zijn meer bij de periode dáárna, bij de koffiebranders in de loods aan de Jan van de Boschkade 5. Dé plek waar straks alles gebeurt. Bij de Afrikaanse projecten die ineens een vlucht krijgen. Het runnen van een zaak die eerder liefhebberij dan commercieel is, is net een bal te veel in de lucht.

Uitverkoop

Hij glimlacht, steekt zijn hand op naar een passant. Zijn avontuur hier in de Woldstraat begon in 2003, onder de naam Orla (later Mocca d’Or). „Met vijf pakjes koffie, vijf pakjes thee en wat thee-eitjes. Ik had er nog wat doosjes bij gezet, zo leek het nog wat”, grinnikt hij. Inmiddels zijn de houten kasten rijkelijk gevuld; het assortiment telt ruim 225 soorten koffie en 125 soorten thee, inclusief eigen label koffie, van bijvoorbeeld Sukade of Wijtze Valkema. Koffiezetapparaten op jute zakken sieren de etalage. Bij de kassa valt het oog op chocolade en noga. Dat verdwijnt uit het assortiment. De winkel raakt sowieso leger, want de uitverkoop start woensdag.

loading

Een tijdje heeft hij hier, in hartje Meppel, ook koffie gebrand. Totdat iemand klaagde over de geur. Voor Frans reden om de branderij (2019) te verplaatsen naar het industrieterrein. Het koffiebranden, of een nieuwe blend maken voor bijvoorbeeld een restaurant, vormen geluksmomenten. „Dat is nu iets wat erbij gebeurt, vlug, vlug, want je moet weer naar de winkel. Dat geeft geen voldoening. Koffiebranden heeft tijd nodig. Van het branden mag je genieten. Kijken, ruiken, voelen, horen en proeven; alle zintuigen spelen mee in dat proces.” Hij kijkt ernaar uit om zich hier op te kunnen focussen.

„Hé Frans, ga je je terras niet opendoen, dat kan weer!”, merkt een oudere klant op, terwijl hij zijn bestelling afrekent. „Nee, te weinig ruimte, dat was uiteindelijk niets waard”, is de reactie. De koffie- en theeschenkerij is er nog wel. De sluiting komt ter sprake. Meermaals. Frans beantwoordt geduldig vragen, en stelt gerust. “Het feestje gaat verder in de koffiebranderij. Ook de verkoop van koffie en thee, op de maandag en vrijdag (15.00 tot 17.00 uur). En online natuurlijk.”

Bonbon Coffee

Kennis delen, dat is zijn passie. En daar gaat hij in de koffiebranderij mee verder, via workshops, maar ook door bijvoorbeeld filmpjes en informatie te delen via de socials. „Koffie is een mooi warm product, het brengt mensen samen.” Maar belangrijker: „Ik haal koffie met een verhaal hier naartoe.” De etalagepop Mama Afrika, beschilderd door kunstenaar Pieter Zandvliet, staat symbool hiervoor, en voor de belangrijke rol die een vrouw speelt in Afrika.

Dat verhaal, dat is een belangrijke drijfveer. Het is ook de reden om projecten in Afrika op te starten, waarbij de samenwerking met de lokale bevolking wordt gezocht. „Eeuwenlang zijn er al zoveel producten weggehaald uit Afrika, het is tijd om wat terug te doen”, stelt hij. Dat doet hij met koffie: Bonbon Coffee. De koffiebonen zijn handgeplukt en met zorg en vakmanschap gebrand. Over de naam zegt hij: „Iemand in Kameroen zei: koffie moet smaken als een bonbonnetje.” Meerdere schouders zetten zich onder de projecten; ook een Angolese timmerman uit Assen, evenals een dame met Rwandese roots, die Frans toevallig via de winkel had leren kennen.

Brug slaan tussen koffiedrinker en koffieboer

Er zijn al lijnen uitgezet in onder meer Kameroen, Angola en Rwanda. Het doel? „Een brug slaan tussen de koffiegebruiker en koffieboer. De opbrengt komt rechtstreeks ten goede aan de inwoners. Wij willen een boerderij kopen, waar mensen aan het werk kunnen, koffie verbouwen, die wij in Nederland kunnen verwerken en verkopen.” Wellicht volgen in de toekomst meer producten.

Met een glimlach: „Wij helpen mensen daar aan het werk, zodat zij zichzelf kunnen onderhouden. Zodat ze niet hoeven te vluchten voor armoede. Heel eenvoudig, op kleine schaal. Als wij al tien mensen kunnen helpen is dat mooi.” Het ideaal is een win-win-win situatie. Voor de boer, de ondernemer én de afnemer die kan genieten van eerlijke, kwalitatief goede koffie. „Als het kostendekkend is, is het goed. Wij willen er niet beter van worden ten koste van iemand anders. Het ideaal, dat is onze drive, niet het geld.”

Meer informatie: https://fransdegrebber.nl/

Je kunt deze onderwerpen volgen
Meppel