Jan Slagter - coördinator Passend Onderwijs Meppel.

Jan Slagter, onderwijsman in hart en nieren, zwaait af

Jan Slagter - coördinator Passend Onderwijs Meppel. Foto: Wim Goedhart

Na een werkzame periode van 49 jaar in het onderwijs is het genoeg. Jan Slagter (69) neemt afscheid. Een klein beetje met tegenzin, dat wel, want „het onderwijs is een fantastisch beroep.”

Hoewel hij eigenlijk al sinds 1 augustus met pensioen is, zit Slagter met een bak koffie in de hand te praten in de hal van de Oosterboerschool. Dat is de nieuwe locatie van WijsZo, de tijdelijke opvang van kinderen die om uiteenlopende redenen vastlopen op hun eigen school. WijsZo was voorheen gevestigd in de Reestoeverschool en de verhuizing lijkt een markering van het vertrek van Slagter als coördinator van Samenwerkingsverband Passend Onderwijs Meppel e.o..

OPDC

Slagter bekleedde die functie jarenlang en vertelt vol passie over het OPDC, het onderwijskundig pedagogisch didactisch centrum. Een hele mond vol voor hulpverlening aan kinderen die wat ondersteuning nodig hebben om zich op de basisschool beter staande te kunnen houden. Tijdens die fase op het OPDC is er ook aandacht voor hun ouders.

„Die kinderen horen niet in het speciaal onderwijs, maar lopen toch vast op de basisschool. In de tijd dat we alleen de kinderen hielpen hadden we een succespercentage van 40 procent”, zegt Slagter. „Nu we ook de ouders erbij betrekken en het hele gezin meedoet, is dat percentage gestegen naar 70-80 procent.”

Voorloper

Het OPDC in Meppel is volgens Slagter dan ook een voorloper in Drenthe. Het Meppeler OPDC kent twee takken, een die gericht in op de individuele aanpak van kinderen (en hun ouders) en eentje waarbij professionals, zoals ambulant begeleiders helpen op de aangesloten scholen. Bij andere centra is vaak een van de twee takken beschikbaar.

Slagter is een onderwijsman in hart en nieren. Hij begon als onderwijzer op een basisschool en werd later docent op de pabo (pedagogische academie voor het basisonderwijs) waar leerkrachten worden opgeleid. Ook was hij intern begeleider (IB-er) en docent aan een landbouwschool. Vanwege deze schat aan ervaring werd hij dan ook door het bestuur van het Samenwerkingsverband Passend Onderwijs gevraagd om wat langer door te gaan. Maar nu, vlak voor zijn 70ste verjaardag is het genoeg.

Onderwijs thuis nabij

Nog een receptie en dan is het definitief voorbij. Dat afscheid is in deze coronatijd nog een ding op zich en wordt in een horecagelegenheid gehouden in vier shifts van elk een uur. Zo wordt voorkomen dat iedereen op het zelfde moment komt en het te druk wordt.

Jan Slagter laat een club achter van ‘betrokken mensen’ en schoolbesturen die ‘durven te investeren’. De resultaten zijn dan ook goed, volgens Slagter. „We verwijzen weinig kinderen door naar het speciaal basisonderwijs (SBO), zoals de Reestoeverschool of het speciaal onderwijs (SO), zoals de Mackayschool. Ons idee is ‘onderwijs thuis nabij’, zodat kinderen dicht bij huis naar school kunnen en niet met een taxibusje moeten reizen.”

Die aanpak, waarbij kinderen na drie maanden vanuit de OPDC teruggaan naar hun eigen basisschool, heeft voor bijvoorbeeld de Reestoeverschool wel een nadeel: het aantal leerlingen daalde van 162 enige jaren terug naar 118 nu. Voor kinderen met een beperking of ernstige gedragsproblemen werkt die aanpak niet en moet het ‘thuis nabij-principe’ worden losgelaten.

Onmogelijke eisen

Soms lukt herplaatsing op de eigen school niet. „Dan plaatsen we in overleg met de ouders kinderen op een andere school. Daar moesten de schoolbesturen in het begin enorm aan wennen want dan hadden ze ineens een leerling minder. Inmiddels gaat dat een stuk beter en wordt er gekeken waar het kind het beste tot zijn recht komt. Soms is dat een kleinere school of een school van een andere signatuur.”

Een punt van zorg voor Slagter is de druk van de prestatiemaatschappij. „Ouders stellen soms onmogelijke eisen aan scholen. Bovendien hopen ze vaak op een hoogbegaafd kind. Dan moet alles op school uit de kast gehaald worden om het kind te laten presteren, maar ondertussen heeft zo’n kind geen aansluiting bij de anderen en voelt het zich heel ongelukkig.”

Slagter neemt na zijn officiële afscheid op 9 september even de tijd. „Tot 31 december doe ik niets. Daarna ga ik een plan maken, want ik ben wel een ‘doener’, maar vrijwilligerswerk is niets voor mij”, zegt hij. „Misschien ga ik hier de school wel helpen met wat tuinonderhoud. Of word ik een paar dagen per week conciërge op een school, want dat lijkt me de mooiste baan die er is!”

menu