Coronatijd in de Witte Valken in Beilen: er is veel veranderd voor cliënten en personeel

Maikel de Bruin is teamcoördinator van de Beiler Cosis vestiging Witte Valken. Cosis

In coronatijden is niets meer vanzelfsprekend. We zijn met elkaar aan huis gekluisterd en scholen zijn dicht. Binnen woonvoorziening Witte Valken, een locatie van Cosis in Beilen, wonen 23 mensen met een verstandelijke en soms ook psychische beperking. Voor bewoners én begeleiders is er ontzettend veel veranderd.

Maikel de Bruin, teamcoördinator van de Beiler woonvoorziening vertelt dat een groot deel van de bewoners normaliter naar WDL (werken, dagbesteding en leren) de Westhoek in Beilen gaat. Ook een locatie van Cosis. ‘De Witte Valken is gesloten voor bezoek en bewoners mogen in principe niet zelfstandig naar buiten. Ze missen het dorp, het loopje naar hun werkplek en bovenal de contacten met familie en vrienden.’

De medewerkers van WDL de Westhoek zijn direct begonnen met het bieden van een alternatief dagprogramma in de twee huiskamers van de Witte Valken. De samenwerking tussen beide locaties zorgt voor een laagdrempelig aanbod activiteiten aan alle bewoners. Ook de bewoners die doorgaans naar een zorgboerderij of sociale werkplaats gaan kunnen aansluiten.

‘Wij’ gevoel

De Bruin: ‘Enerzijds is er een “wij” gevoel ontstaan. De meesten vinden het spannend. De keerzijde is het voortdurend bij elkaar op de lip zitten.’ Het wegvallen van de dagelijkse structuur is lastig voor de bewoners.

Toch staat Maikel de Bruin vierkant achter de overheidsmaatregelen: ‘Het zijn goede maatregelen, begrijp mij niet verkeerd. Een groot aantal cliënten behoort tot de risicogroep en juist daarom moeten we met elkaar zorgen voor minimaal risico op besmetting.’

Cosis en daarmee ook De Bruin pakt daarin een duidelijke rol: ‘Ik coach medewerkers en ondersteun bij het uitrollen van steeds veranderend beleid. Het is belangrijk om een duidelijk aanspreekpunt voor medewerkers, cliënten en verwanten te hebben. Dat ben ik.’

Verhoogd risico

Begeleiders in de gehandicaptenzorg hebben het op dit moment niet makkelijk, al laten ze dat vaak niet merken. Tijdens het werk staan zij voortdurend bloot aan een verhoogd risico om het virus op te lopen: ‘Bij ons werk is er onvermijdelijk fysiek contact en is het niet haalbaar de anderhalve meter regel altijd aan te houden. Medewerkers doen wat ze kunnen. Letten op hun hygiëne, er wordt extra schoongemaakt en we houden geen vergaderingen.’

Aan de andere kant moeten begeleiders de cliënten geruststellen en hen door deze moeilijke periode heen helpen. De sfeer is daarbij niet altijd prettig doordat cliënten duidelijkheid missen. De Bruin: ‘En juist die duidelijkheid kunnen wij niet geven, want niemand weet hoelang deze situatie duurt.’

De Bruin is trots op al zijn collega’s die dagelijks in de vuurlinie staan en besluit met: ‘Zij zijn in staat hun eigen emoties vaak even aan de kant te zetten en zijn er onvoorwaardelijk voor een ander.’

menu