Jan Beugel over Museum van Papierknipkunst: 'Het water staat ons aan de lippen'

Voorzitter Jan Beugel neemt na zijn postronde even plaats aan de koffietafel in een leeg museum. Norma Riemersma

Uitstapjes zijn nauwelijks mogelijk en organisaties die actief zijn in de culturele sector ondervinden daar de gevolgen van. Sommigen kunnen nog wat omzet genereren, anderen maken zich ernstige zorgen over de toekomst. Jan Beugel, voorzitter van Museum van Papierknipkunst in Westerbork, behoort tot de laatste categorie.

Jan Beugel vertelt gepassioneerd: ‘Voor een klein museum als dat van ons is het altijd al moeilijk om rond te komen, het kan elk jaar net. Maar als er dan een kink in de kabel komt, wordt het een stuk moeilijker. We hebben de gemeente schriftelijk gevraagd om kwijtschelding van de huur in de tweede helft van het jaar, maar daar hebben we nog geen reactie op gekregen. De huur wordt betaald van de opbrengst van de kaartverkoop. Normaal gesproken hebben we zo’n drieduizend bezoekers per jaar. Omdat we ook een deel van het jaar gesloten zijn, moet het in acht maanden verdiend worden. Nu we gesloten zijn, missen we die inkomsten en ik kan rustig zeggen dat het water ons aan de lippen staat. Als de huur niet kwijtgescholden wordt, kunnen we volgend jaar ook niet open omdat het museum dan niet meer bestaat.’

Positiever

Bij Galerie Wildevuur is de stemming positiever. Eigenaar Philip Wildevuur: ‘We zijn alleen op afspraak open, terwijl we normaal gesproken honderden mensen in een weekend ontvangen. Toch hebben we nu al twee goede weekenden achter elkaar gehad, doordat er wat werken zijn verkocht. Verder besteden we deze rustige periode aan de website en het landhuis. De website krijgt een Duitse versie, naast de Engelse die we al hadden. Dat zijn van die dingen waar je anders niet aan toekomt. Toch maken wij ons ook best zorgen omdat we niet kunnen inschatten hoe lang het duurt en wat mensen doen als we weer open mogen. Staan mensen in de overlevingsstand of hebben ze juist geld overgehouden en zin om iets moois te kopen? We maken daarom ook gebruik van de regelingen van de overheid, zoals een vergoeding van de loonkosten.’

Kunstschilder Anneke Boers uit Hoogersmilde mist vooral de exposities en het contact met collega’s. ‘Ik verkoop af en toe wat werk, maar hoef er niet van te leven. Normaal gesproken ga ik elke week naar de Schilderskring Diever waarmee ik in de zomermaanden ook exposeerde. Dat gaat nu niet door, net als andere exposities en kunstmarkten. Er is wel veel tijd om te schilderen, maar het kan fijn zijn om een doel te hebben. Je wilt een bepaald werk af hebben voor een expositie of markt. Het is ook jammer dat ik nu niet met collega’s van gedachten kan wisselen over elkaars werk, al hebben we via mail en whatsapp wel wat contact. Gelukkig heb ik een baan en vermaak ik me thuis ook prima.’

menu