Roelof Koopmans heeft in Polen al een flinke route afgelegd, maar heeft ook nog een lange weg te gaan.

Roelof Koopmans uit Havelte is bondscoach van Poolse korfbalploeg. 'Het is heel moeilijk iets onbekends te laten zien'

Roelof Koopmans heeft in Polen al een flinke route afgelegd, maar heeft ook nog een lange weg te gaan. Foto: Martijn Bijzitter

Het lachertje onder de korfballanden is Polen allang niet meer. Dat is mede te danken aan Roelof Koopmans uit Havelte. Hij is sinds 2016 bondscoach van het Oost-Europese land. Zijn missie – de sport op de kaart zetten – verloopt met vallen en opstaan. „Verliezen zit in het DNA van de Polen. Dat verandert langzamerhand.”

Deze wiskundedocent van Stad & Esch in Meppel is sinds een jaar of vier werkzaam bij de Poolse korfbalbond. Iedere maand en tijdens vakanties stapt hij voor een paar dagen Warschau of Wroclaw in het vliegtuig, om daar zo veel mogelijk bij te dragen aan het ontwikkelen van de sport in het land. Die twee steden vormen gezamenlijk het epicentrum van de korfbalsport. „Daar zijn nu olievlekken ontstaan”, vertelt Koopmans, net een weekje terug.

Korfbal promoten in Europa

Roelof Koopmans raakte als speler van Nic. in Groningen en Thrianta in Hoogeveen, in de jaren negentig, betrokken bij het promoten van korfbal in Europa. Nederland werd opgedeeld in vijf districten en ‘Noord’ kreeg onder meer Engeland, Polen en Rusland onder z’n hoede.

„Zo goed en kwaad als het kon werd een programma georganiseerd op scholen en universiteiten”, blikt hij terug. „Onze bus lag vol palen, korven en promotiemateriaal. Dat was echt het begin van het Poolse korfbal. Het speelde zich vooral af in Oost-Polen, in Biała Podlaska, tegen de grens van Wit-Rusland aan, en in Warschau.”

In het grensgebied verdwijnt de sport later. Er is sprake van vergrijzing, de Muur is nog niet zo gek lang geleden gevallen en veel mensen trekken naar grote steden. „Daardoor groeide korfbal in Warschau en ook in Wroclaw. „Iets kunnen starten is lastig, omdat je in het land spreekt over enorme afstanden. Jeugd, junioren en senioren willen we daarom in dit gebied verbinden.”

Uitdaging

Inmiddels is Koopmans bondscoach en heeft hij dus een bredere taak dan alleen de nationale selectie naar EK’s en WK’s te loodsen. Dat gaat niet zonder slag of stoot.

Het is een immense uitdaging, erkent Koopmans. „Het is heel moeilijk iets onbekends, in dit geval korfbal, te laten zien. Ze kennen in Polen een heel andere competitiecultuur. Hier in Nederland heb je bijvoorbeeld een kantine en sporthal. Daar kennen ze geen clubgevoel. Ze moeten met elkaar een sporthal huren en sponsors zoeken.”

De Internationale Korfbalfederatie (IKF) wil de sport in zo veel mogelijk landen promoten. „Langzaam wordt duidelijk wat wel en niet werkt. In Polen zijn altijd Nederlandse trainers geweest. Bij het IKF leeft nog altijd het gevoel dat er iets gebeurt, iets groeit in Polen. Sinds een jaar is er een nieuwe voorzitter, een jongere vrouw. Dat is al heel bijzonder. Mijn speerpunt is verbinden. Zij is in staat om mensen met elkaar te verbinden. Iets organiseren? Dan kom je met een plan, wie doet wat? Ze wil een zo breed mogelijke betrokkenheid. Je ziet nu langzaam meer initiatieven ontstaan.”

Mindset

Met zijn spelers traint hij vooral. „Gedurende mijn reis ben ik er wel achter gekomen dat ik iets anders moet doen dan alleen hard trainen. Belangrijk is dat Polen best een topsportland is. Je ziet meer Poolse winnaars op grote toernooien. Je ziet sport overal groeien, maar korfbal blijft klein. Op zich niet heel erg, maar het gaat mij meer om een andere mindset: korfbal mag een hobby blijven, maar speel je in het nationale team, dan moet je een ander bewustzijn krijgen.”

Koopmans eist professionaliteit van zijn spelers. „Hebben we een weekend samen? Dan geen alcohol. Ze komen soms uit een tijd waarin bier geen alcohol was. En er zijn meer verplichtingen dan alleen het absorberen van de trainingen. Ik praat met ze. Wat doe jij voor het Poolse korfbal, en voor jezelf om beter te worden? Dat is een heel lastig proces, dat me ook al goede spelers heeft gekost.”

Elfde op wereldkampioenschap

En dus moest hij na het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika in 2019, waarop Polen overigens elfde is geworden, gaan verjongen. „We hadden nu juist willen oogsten, na een best goed WK, waarin we tegen de subtop zaten. Van de B-landen zijn we nu wel de beste, maar de top 8 zit er nog niet in. Dat heeft met veel te maken, maar vooral met kwantiteit. Ik kan uit maximaal dertig spelers kiezen. Als je korfbalt in Polen, kom je best snel in aanmerking.”

Vriendschappen

Volgens Koopmans is het land moeilijk uit z’n geschiedenis gekomen. „Verliezen zit in het DNA van de Polen. Heel langzaam, ook na de val van de Muur, verandert het oosters denken in meer westers denken. Ze mogen nu iets vinden van wat de coach zegt. Ik heb bijvoorbeeld een meisje aanvoerder gemaakt van de nationale ploeg. Dat was even slikken.”

Hoe groot en lastig de missie in Polen ook is: Roelof Koopmans blijft voorlopig nog wel aan. Het werk zit er nog lang niet op. In het land bouwt hij intussen mooie vriendschappen op. „De Pool moet je best wel goed kennen om er een band mee te krijgen. Heb je die band, dan blijft die. Als ze je vertrouwen, dan ben je een vriend voor het leven.”

menu