Het ideale papier van kinderboekenillustrator Marijke Klompmaker uit Groningen

Kinderboekenillustrator Marijke Klompmaker. Foto: Corné Sparidaens

Vakmensen en hun gereedschap. Zes weken lang zocht Dagblad van het Noorden naar het verhaal achter het materiaal. Vandaag in de laatste aflevering: Marijke Klompmaker, illustrator van kinderboeken in Groningen.

Papier. Je denkt: wat nou. Papier is papier. Maar nee. Marijke Klompmaker, kinderboekenillustrator, weet precies waar ze het liefst op tekent: op aquarelpapier Moulin du Roy, van Canson. ,,De hot-pressed variant, niet de koude. Want dat oogt gladder’’, zegt ze. ,,Je kunt erop gummen zonder dat je het papier kapot maakt.’’

Witter dan wit

Haar ideale papier moet niet te glad zijn en niet te grof. ,,Want dat zie je terug in het boek.’’ En net als in de wasmiddelenreclame moet het witter zijn dan wit. ,,Dat willen drukkers graag. Maar de juiste kleur wit is soms moeilijk te vinden.’’

Vroeger, in Buitenpost, was ze een lezerskind dat samen met haar tweelingzusje boeken tekende en schreef. Illustrator is ze sinds ze 30 jaar geleden afzwaaide aan de Academie voor Beeldende Kunsten Minerva in Groningen. Na haar afstuderen maakte ze samen met vriend Christiaan Coenraads het animatiefilmpje Pieletje Peenhaar en stuurde het naar de KRO. Prompt kregen ze het verzoek 13 afleveringen te maken. Nu illustreert ze, maakt filmpjes met Coenraads, geeft tekenlessen en maakt ze vrij werk.

Het prikbord in haar atelier in Groningen hangt vol tekeningen, waaronder opvallend veel hondjes. Op haar werktafel ligt een iPad Pro. ,,Ik werk ook wel met ProCreate, een tekenprogramma, want dan kun je makkelijker verbeteren. Op papier mislukken dingen wel eens.’’

Doorgaan met ditjes en datjes

Over het algemeen mag ze zelf weten wat ze op een plaatje zet. ,,Ik vul graag aan. Een hondje dat niet in het verhaal zit, bijvoorbeeld, laat ik een prominente bijrol spelen. Ik probeer de wereld naar mijn hand te zetten. Me voor te stellen in wat voor gezin die mensen leven. Of het rommelkonten zijn - dat heb ik het liefst. Dan kan ik lekker aanmodderen met details. Soms kan ik dan niet stoppen. Zodra ik weet: dit gaat lukken, dan heb ik de neiging om door te gaan met ditjes en datjes. Soms wordt het dan te vol en verknoeit het de tekening. En dan moet-ie de prullenmand in.’’

Maar papier blijft toch haar ding. ,,Je ziet het, je voelt het, de tekening wordt er persoonlijker van. Op een iPad wordt het toch snel wat kitscherig. Zet een potlood op papier, gum het uit en dan zie je iets nieuws ontstaan, een ander kleurverloop verschijnen. Het voelt directer, papier.’’

menu