Zit er in de verpakking ook daadwerkelijk wat er op staat?: In de dierentuin wil je olifanten zien. In de ossenstaartsoep os. Toch?

Hoeveel ossenstaart zit er in de Unox klassieke ossenstaart soep? Foto: Gebruiker

Is vruchtensap echt van vruchten of is het water met een smaakje en veel suiker? Met universitair docent Carien de Jager van de faculteit rechtsgeleerdheid bij de RUG leggen we vijf verpakkingen langs de meetlat. Verpakkingen die al eens in een rechtszaal of door de Reclame Code Commissie zijn besproken. Hoe staat het met de etiquette van de fabrikant?

De zaak:

Halverwege de middag. Je hebt amper lunch gehad, bent geen vegetariër en bent toe aan een snelle opkikker. Minuten later zit je aan een stevig bord soep. Denk je. Want hoeveel ossenstaart zit er eigenlijk in een pak ossenstaartsoep? Minder dan je dacht toen je de soep uit het schap haalde. Bepaal je je aankoop na grondige bestudering van de ingrediëntenlijst?

De uitspraak:

Toch, zegt Carien de Jager is de verpakking volgens de Reclame Code Commissie niet misleidend. De commissie stelt daarbij voorop dat er geen richtlijnen zijn voor het percentage (ossenstaart)vlees dat in soep aanwezig moet zijn om de soep ossenstaartsoep te mogen noemen.

Ook zegt de naam ‘ossenstaartsoep’ niets over de hoeveelheid ossenstaartvlees die in het product is verwerkt. Daarnaast wordt op de verpakking niet de indruk gewekt dat in de soep een aanzienlijke hoeveelheid ossenstaartvlees is verwerkt.

De gemiddelde consument die de samenstelling van de soep belangrijk vindt, kan in de ingrediëntenlijst lezen hoeveel ossenstaartvlees het bevat en op basis daarvan beslissen of hij het product wil kopen, aldus de Reclame Code Commissie.

De beschouwing:

De uitspraak is opvallend en valt niet helemaal te rijmen met andere uitspraken die zijn gedaan over benamingen van voedingsmiddelen. Zo oordeelde de Reclame Code Commissie dat de benaming ‘Optimel Vla Vanille’ misleidend was omdat het product helemaal geen vanille bevatte.

Ook ‘Limoncellopudding’ was misleidend omdat er geen druppel Limoncello (een Italiaanse alcoholische drank) in de pudding was te vinden. Bij productnamen neemt de Reclame Code Commissie doorgaans als uitgangspunt dat wanneer de benaming van een product specifiek verwijst naar een bepaald ingrediënt, de gemiddelde consument zal verwachten dat dit ingrediënt in enige mate aanwezig is.

Kennelijk is 0.2 procent van het ingrediënt dan al voldoende, hoewel dat natuurlijk niet heel veel meer is dan 0 procent. Maar zo niet in de ossenstaartsoep-uitspraak. Volgens de Reclame Code Commissie zegt de naam ‘ossenstaartsoep’ niets over de hoeveelheid ossenstaartvlees die in het product zit en is het dus toegestaan dat er maar 0,2 procent ossenstaartvlees in zit.

Dit wekt verbazing: als je naar de dieren tuin gaat dan verwacht je toch ook niet dat er alleen een stokstaartje en een hangbuikzwijn te zien zijn en je daarna weer naar huis kunt?

Wat is er na de uitspraak gebeurd?

De verpakking is na de uitspraak niet veranderd, dat hoefde volgens de Reclame Code Commissie immers niet. De verpakking en de naam van het product is nog hetzelfde als ten tijde van de uitspraak.

Advies:

Als een product genoemd is naar een ingrediënt, zoals ossenstaartsoep, dan betekent dat niet automatisch dat je mag verwachten dat er ook veel van dat ingrediënt in het product zit. Dus, als je ossenstaartsoep wilt eten vanwege het ossenstaartvlees, controleer dan in de ingrediëntenlijst hoeveel ossenstaartvlees je écht eet.

menu