Omkoping Google een onontwarbare kluwen aan gegevens

Rudy Stroink voelt zich belazerd en de officier van justitie is ervan overtuigd dat juist Stroink de zaak heeft belazerd rond een huurconract met Google over een datacenter in de Eemshaven.

Het is een haast onontwarbare kluwen aan gegevens en interpretaties die er voor de rechtbank van Zwolle ligt. Stroink, voormalig directeur-aandeelhouder van vastgoedbedrijf TCN, wordt verweten dat hij steekpenningen heeft betaald aan een Google-directeur om voor de datacenters in Eemshaven en Groningen nieuwe huurcontracten af te dwingen.

Stroink dacht een mooie deal te hebben tot hij in 2016 hoorde dat hij geknoeid zou hebben

TCN had een immens belang bij dat huurcontract, want het bedrijf stond op omvallen (hetgeen later in 2012 ook gebeurde) en was gediend met een hogere en langduriger huur. Stroink dacht in 2009 een mooie deal te hebben, totdat hij jaren later in 2016 te horen kreeg dat hij zou hebben geknoeid. Van de 1,7 miljoen euro beloning voor makelaar Weinberg was 70 procent doorgesluisd naar Google-directeur Simon Tusha. Omkoping heet zoiets en volgens de aanklacht is het ook witwassen.

De aanklacht is opgebouwd aan de hand van mails, getuigenverklaringen, stukken uit de failliete boedel van TCN plus een bekentenis van Tusha, die in de VS terecht staat en die hoopt op strafvermindering door met justitie mee te werken. Of zo’n regeling tot betrouwbare bekentenissen leidt, waagt de rechter te betwijfelen. Het is een wirwar aan gegevens die de rechter tracht te ontwarren, waarbij van Stroink en zijn vrouw - zij is de andere verdachte - verwacht wordt dat ze zich nog exact herinneren wat er zich tien jaar geleden heeft afgespeeld.

‘Er gebeurden wel duizend dingen op een dag en daar worden nu snapshots uit gehaald’

Stroink doet zijn best te antwoorden, slechts een enkele keer moet hij een antwoord schuldig blijven omdat hij het zich niet kan herinneren. Hij moet ook wel, want niet iedereen - vermoedelijk niemand - in de rechtszaal is gewend internationaal zaken te doen met tientallen miljoenen euro’s als inzet.

En hij benadrukt dat hij met terugwerkende kracht op de situatie terugkijkt. Het was bovendien een spannende tijd voor TCN. ,,Er gebeurden in die tijd wel duizend dingen op een dag en daar worden nu snapshots uit gehaald’’, zegt hij om aan te geven hoe lastig het is alles goed voor de geest te halen.

Een brief, zonder afzender en handtekening, komt op tafel

Het verhaal van Stroink is dat hij bedonderd is door Weinberg en Tusha en dat hij in die tijd nooit heeft stilgestaan bij de mogelijkheid dat beiden samenspanden. Dat werd hem, naar eigen zeggen, pas in 2016 duidelijk. Hij las toen pas in het dossier over deze kwestie dat Tusha al een veroordeling (valse checques) aan de broek had en dat Weinberg recent is veroordeeld voor het witwassen van cocaïnegeld.

Een keer moet Stroink een antwoord schuldig blijven. Behalve de datacenters verhuren is ook getracht ze te verkopen. Voor 95 miljoen euro. De officier van justitie heeft echter een document gevonden in de boedel van TCN, waarin wordt gerept van 135 miljoen euro. Stroink bekijkt de brief en zegt: ,,Ik ken de brief niet en zoiets is volgens mij ook niet verstuurd.’’ De brief heeft geen afzender en blijkt niet ondertekend.

De zaak gaat donderdag verder met het verhoor van Stroink en zijn vrouw.

menu