Het weer knapt zienderogen op, de eerste pleziervaarders en suppers zijn alweer op de Groningse grachten gesignaleerd. Waarbij die suppers niks te maken hebben met een bolrondend Engels avondmaal: ‘sup’ staat in dit geval voor de afkorting stand up paddling , staand op een surfplank peddelen.

„Ieder zijn ding”, mompelt Hermus, die vroeger vooral met zijn handen in het water peddelde, als hij weer eens van de surfplank afgeflikkerd was. Zijn definitie van supper is vooral dat avondmaal, en dat haalt hij vanavond aan één van die grachten. Bij Dokjard, waar Jard aan de dokken van de Noorderhaven de scepter zwaait.

De eigenaresse heeft er meteen maar een havenkroeg van gemaakt met een eigen brouwerij waar biertjes als de Klusbaas rechtstreeks in het glas lopen. Maar omdat we nu natuurlijk nog niet het glas daar kunnen heffen nemen we de Klusbaas maar in een paar flesjes mee (5 euro per stuk) samen met een Deventer ‘importbiertje’, de Davo Dark.

…zolang hij maar niet doorgekookt is…

De Klusbaas is een IPA, maar dan eentje met frisse pit, dankzij de toevoeging van rawit en kaffir. De Davo Darkness (6 euro) is een zogenoemde stout dubbel hybride bier. Wij noemen het met 7,5 procent een zachte mokerslag. En dan moeten we nog met het eten beginnen.

Al dat biergeweld wordt op slag naar de achtergrond gedrongen bij het serveren van het eerste gerecht. Co’s salade van Roquefort waterkers, groene asperge, daslook, zwarte olijf en een Franse dressing (7 euro) is zo fraai opgemaakt in het afhaalkarton, dat ze maar uit dat bakje gaat eten. „Als ik het op een bord schuif ligt alles door elkaar.”

Krachtige voorjaarssmaak

En dat terwijl het een mooi uitgebalanceerd gerecht is, waarin de blauwaderkaas een mooi scherpje meekrijgt van de waterkers en de groene asperge en daslook een krachtige voorjaarssmaak toevoegen. De dressing is net krachtig genoeg om nog een fraai smaakaccent mee te geven.

Hermus kan zijn voorgerecht wel op het bordje schuiven. Zijn steak tartaar (7,50 euro) is in zo’n mooi compact rondje gevormd, waarop stevig de ingemaakte groenten (wortel, radijs) zijn gedrukt. De eidooier is geen lopend ei – dat zou moeilijk zijn als je het niet à la minute in de keuken maakt – maar komt verkruimeld. De vadouvan, een Franse versie van een Indiaas specerijenmengsel, geeft het geheel iets zoets en misschien zelfs rokerigs. Daar passen de krokante koekjes die op smaak zijn gemaakt met gevogeltebouillon perfect bij.

„Als we dan toch naar India en omstreken gaan”, verklaart Hermus de keuze voor zijn hoofdgerecht, de viscurry met vis van de dag, tijgergarnaal, laos, gerookte paprika, kokos, citroengras en zwarte rijst (16 euro). Wat de vis van de dag is, heeft Hermus vergeten te vragen, maar in een curry verdwijnt toch vaak de eigenheid van vis. „Zolang hij maar niet doorgekookt is”, voegt Co toe.

Scherpe frisheid

Ze prikt een vorkje mee en concludeert tevreden dat dat niet het geval is. En ook de tijgergarnaal heeft nog een mooie verse bite . Bang is Hermus wel voor een dominantie van de gerookte paprika, maar kokosmelk verzacht nu eenmaal veel, dus zijn angst blijkt ongegrond. Laos en citroengras geven het gerecht een scherpe frisheid mee.

Co blijft iets dichter bij huis met de langzaam gegaarde zwijnswang (16 euro). „Vraagt is natuurlijk: is het de wang van een wild zwijn of van een huiszwijn?” Dat is niet gemakkelijk te determineren, want door het langzame stoven verdwijnt het vet een beetje en worden zelfs de droogste spieren mals. De stoof komt met een zoetzure toets van aceto balsamico, de zoete kleverigheid van kruidkoek en wat kruidnagel. „Klassiek, niks mis mee”, zegt Co, die verder zeer tevreden is met de meer dan smeuïge aardappelmousseline met mosterd.

loading

De echte hard stuff

Bij de pure chocolade brownie (5 euro) ziet Hermus haar even twijfelen. „Is dit wel de echte hard stuff”. Want de pure chocolade lijkt een beetje aangelengd met kokos. Die kokos ligt er ook naast, net als wat verse bramen. „Niet echt seizoen voor bramen”, moppert ze.

Net zomin als het ‘t seizoen is voor verse frambozen, maar die liggen toch echt keurig gehalveerd op Hermus’ dessert, de Framboos & kokos mousse (5 euro). De mousse is om op te likken zo lekker, maar waar de aangekondigde crème van zwarte thee is? Pecannoten en een anijzige cress maken dit mooie gerechtje af. We zullen hier nog wel eens vaker aanmeren.

Dokjard, Noorderhaven 63, Groningen, , www.dokjard.nl

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra
Eten & drinken