Naar Goede Tijden, Slechte Tijden kijkt Angela Schijf niet meer.

Angela Schijf: 'Ik wist al snel dat nee een belangrijk woord is'

Naar Goede Tijden, Slechte Tijden kijkt Angela Schijf niet meer. Foto's: Erik Smits

Naar Goede Tijden, Slechte Tijden, de serie waarin ze als 15-jarige begon, kijkt Angela Schijf (40) niet meer; die tijd is geweest. Nu is ze te zien in Flikken Maastricht, Meisje van plezier en in het theater, waar ze haar liefde voor klassieke muziek deelt met kinderen. ,,Ik maakte er pas veel later kennis mee.”

Ze had goed nagedacht over een mooie plek voor dit interview in haar woonplaats Antwerpen. Angela Schijf koos voor een knus café in het centrum. Voordeel één: de school van jongste dochter Zus (7) is vlakbij dus ze staat straks, hop, op het schoolplein. Bovendien is er een parkeergarage naast de zaak en dat, zo had ze bedacht, is dan weer handig voor het bezoek dat met de auto uit Nederland komt. Het etablissement, Cafématic, kende ze niet heel goed.

De garage blijkt dicht, de Kleine Markt voor het café wordt met een hoop herrie herbestraat en Cafématic blijkt zo klein en populair dat het er nog het meest lijkt op een vogelkooi vol papegaaien. Schijf komt er tijdens het gesprek, boven een koffie verkeerd, diverse malen op terug, vaak met een hand tegen het voorhoofd. ,,Sorry, sorry, sorry, wat stom van me dat ik dit niet vooraf heb gecontroleerd.”

Antwerpen is al heel lang Schijfs thuisstad, door haar huwelijk met de Vlaamse acteur Tom Van Landuyt, vader van hun dochters Zus, Bloem (15) en Mensje (13). Een enkele zachte g glipt soms in haar zinnen, heel soms een vlamisme als ‘evidentie’. Maar verder spreekt ze Hollands-Nederlands, licht geaffecteerd. ,,Een zachte g wordt er door collega’s in Nederland wel uit geramd, hoor.”

‘Soms vraag ik me af wat ik hier doe’

Hier aan de Schelde is ze minder bekend dan in Nederland en Antwerpen is natuurlijk een schitterende stad, waar het complete Vlaamse artistieke milieu zetelt. Maar Schijf zegt ook: ,,Soms vraag ik me af wat ik hier doe. Als ik van Nederland terugrijd en die industriedampen uit de haven naar de stad zie drijven, bijvoorbeeld. De smog die we hier soms hebben, dat kan niet goed zijn.”

Afgelopen zomer zocht ze de frisse lucht op, in de Ardennen. Ze werd 40 en haar man nam haar mee. Meer dan dat ze met hem en hun dochters een weekend naar de heuvels zou afreizen, wist ze niet. ,,Ik had Tom nog gevraagd wat ik aan moest trekken. ‘Doe maar je yogabroek’. We reden naar het vakantiehuis en daar stonden opeens mijn dierbaarste vrienden. Er was eten, de zon scheen, ik werd omringd door mooie mensen, acht kinderen en twintig volwassenen. En ik voelde me zo vrij en licht. Ik heb me dus geen seconde vervelend gevoeld bij die yogabroek en het idee dat ik geen make-up droeg.”

,,Heerlijk toch, zo jezelf kunnen zijn? Dat je niet op hoeft te zitten, niet na hoeft te denken voor je iets zegt voor je iets doet? Het is niet alleen de vrijheid van onder vrienden zijn, maar ook de rijkdom van ouder worden. Misschien is het een vrouwenkwaal dat ik heel lang aardig gevonden wilde worden.”

Gegroefd oud omaatje

,,Natuurlijk gaat ouder worden gepaard met fysieke slijtage, dat kun je maar beter omarmen. Ik zie in mijn omgeving mensen heel rare dingen doen om dat tegen te houden. Voor mij werkt dat niet, ik blijf liever naturel dan dat ik van alles aan mijn gezicht laat doen. Bovendien, en deze uitspraak jat ik hierbij eerlijk van Monic Hendrickx, wordt het aantal actrices met rimpels op deze manier zo zeldzaam, dat de castingbureaus als vanzelf bij mij uitkomen als ze straks een gegroefd oud omaatje zoeken.”

Vooralsnog gaat ze al jaren mee als Eva van Dongen, haar alter ego in de nog altijd populaire politieserie Flikken Maastricht. Vanaf 17 oktober streamt Videoland bovendien het tweede seizoen van Meisje van plezier, waarin Schijf huisvrouw Nadine speelt die haar onafhankelijkheid na de scheiding van haar overspelige echtgenoot hervindt door als luxe-escort aan de slag te gaan. RTL 4 zendt deze nieuwe afleveringen begin volgend jaar uit.

Maar er is ook theater: vanaf vrijdag doorkruist Schijf Nederland met een tweede familievoorstelling over klassieke muziek, samen met een achtkoppig orkest. In Kleine Nachtmuziek draait het, hoe kan het ook anders, om de muziek van Wolfgang Amadeus Mozart. Schijf kruipt in de voorstelling in de huid van Sophie, een meisje dat alles kan, maar nergens gelukkig van wordt. Haar verhaal wordt begeleid door composities van Mozart.

loading

‘Een buitenhuisje lijkt me heerlijk’

Het gezelschap richtte Schijf zelf op, samen met producent Joris Nassenstein. ,,En het is onze wens dat het mag groeien tot een vaste waarde. Wij geloven heilig in het doel: kinderen op een toegankelijke manier laten kennismaken met klassieke muziek. Kleine Nachtmuziek is onze tweede voorstelling. We leggen er nu nog op toe, wat niet reëel is op de lange termijn. Ik hoop dat er een mecenas langskomt die het belang van klassieke muziek inziet en ons wil ondersteunen.”

,,Een buitenhuisje! Zo’n eigen plek waar het rustig in je hoofd kan worden en waar ik eindelijk leer mijn eigen groenten te verbouwen. Dat lijkt me heerlijk!”

‘Ik vind het moeilijker om ergens als Angela Schijf te zitten dan om een rol te spelen’

Zelf maakte Schijf pas in haar volwassen leven kennis met klassieke muziek. Thuis, in het Noord-Hollandse Uithoorn, was daar geen aandacht voor. ,,Ik kom gewoon niet uit zo’n gezin.”

Uit wat voor een gezin kom je dan wel?

Aarzeling voor het antwoord, de enige keer tijdens het gesprek. ,,Ik praat niet over het gezin waar ik vandaan kom.”

Dat wist ik niet.

,,Ik doe dat al een paar jaar niet meer en dat bevalt me goed. Er zijn zaken waar ik niet meer over wil praten en zo hoef ik daar niet ingewikkeld omheen te draaien.”

Haar eigen gezin wil ze wel schetsen, zeker als het gaat over de hobby’s van de meiden. ,,Bloem zat op pianoles maar was blij toen ze niet meer hoefde. Nu zit ze alleen nog maar op een paard. Onze middelste heeft veel muzikaal talent en is een prachtig mooie pianiste. En Zus volgt viool- en pianoles. Er klinkt bij ons thuis ook wel niet-klassieke muziek, hoor. We draaien nog – hoe ouderwets – cd’s. Queen, Nirvana, The Beatles. Nieuwe muziek horen we via Spotify, maar daardoor luister je toch minder goed. Muziek via Spotify ís er gewoon. Dat vind ik ook zo belangrijk van onze familievoorstelling; dat kinderen zien dat muziek gemáákt wordt, uit instrumenten komt en niet uit een speakertje. Dat ze de trillingen voelen en daarop reageren, dat ontroert me. Ik hoop dat ik een beetje verschil maak in hun beleving van deze kunstvorm. En Mozart, die moet je natuurlijk gewoon kennen, die man scoort al 250 jaar dikke hits. Het is de basis van alle muziek die daarna volgde.”

Naast Cafématic zit de koffiepauze van de stratenmakers erop; ze beginnen weer driftig te drillen met hun boren. Schijf: ,,Weet je zeker dat je niet een stukje wilt wandelen? Ben ik wel te verstaan zo?”

Goede Tijden, Slechte Tijden

Niet veel leeftijdsgenoten van Schijf vieren zo jong al hun 25-jarig werkjubileum. Als 15-jarige begon ze aan de rol die haar leven zou veranderen, die van Kim Verduyn in Goede Tijden, Slechte Tijden in wat de hoogtijdagen van de nu kwakkelende soapserie waren. Schijf: ,,Ik kijk zelf ook nooit meer. Ik kan RTL hier in België niet ontvangen.”

Ze zat nog op het vwo in Amstelveen, wilde geneeskunde studeren en speelde als bijbaantje kleine rollen in reclamespotjes en een comedyserie als Oppassen, toen ze door een castingbureau werd benaderd voor GTST. Lachend: ,,Het zou een rol van zes weken zijn, maar het duurde allemaal wat langer. Voor mij was de winst van GTST dat ik zag: dit bestaat ook, deze wereld, en wat voel ik me hier senang. Maar voordat ik me echt actrice durfde te noemen, ach man, daar zijn zo veel rollen, workshops en repetities overheen gegaan. Iemand als Jan Decleir (Vlaams acteur, red.) heeft daar een grote rol in gespeeld. Ik heb hem gebeld, of hij me wilde helpen in mijn ontwikkeling. Hij is een maand met mij de studio ingedoken om te oefenen, te oefenen en nog eens te oefenen. Ik denk nog vaak aan zijn adviezen. Hij hamerde erg op tekstkennis en interpretatie.”

Zit er ook een schaduwkant aan die vroege bekendheid?

,,Nu ik zelf een dochter van 15 heb, weet ik niet of ik het goed zou vinden als zij zo’n stap zou maken. Ik hecht heel erg aan een veilige omgeving, waarin Bloem kan uitzoeken wie ze is, wat ze wil. Zonder dat er aan haar wordt getrokken en in hoeken wordt geduwd waar ze liever niet in zit. Natuurlijk heb ik dat meegemaakt, ik wist van toeten noch blazen. Ik zie nu weleens foto’s van mezelf terug met een knoopje te veel open. Dan denk ik echt: waarom heb ik dat gedaan? Ik sta zo sexy op foto’s, terwijl ik nog een kind was.”

‘Ik weet heel goed tot hoe ver ik wilde gaan in Meisje van plezier. Bloot was niet nodig’

Er zijn veel MeTooverhalen uit de toneel- en televisiewereld. Kreeg je daar ook mee te maken?

Verbaasd: ,,Nee, daar heb ik gelukkig geen ervaringen mee. Wat grappig hoe dat dan dus werkt, dat jij dat denkt. Ik was daar zelf bij, ik deed toch zelf dat knoopje te veel open? Waar mijn grens lag, dat bewaakte ik wel goed.”

Kun je die al bewaken als je 15, 16 jaar bent?

,,Dat is het mooie in mijn geval: juist doordat er van alle kanten aan me werd getrokken, heb ik snel een eigen pad gevonden. Die eigen koers werd bepaald door het woord ‘nee’. Ik wist al heel snel dat dat een heel belangrijk woord is. Ook bij zaken die in eerste instantie leuk lijken: een quiz, een reclamespotje. Ik heb een ongelooflijke bewijsdrang om een goede actrice te zijn, dat is nog steeds mijn pad. Ik ben trouw aan mezelf, aan wat ik graag wil. Daar past dus geen werk bij dat voornamelijk afleidt. Bovendien is het moeilijker om ergens als Angela Schijf te zitten; ik vind het ook wel veilig om een rol te spelen.”

Hoe veilig is een rol als in Meisje van Plezier, waar je een groot aantal scènes in lingerie speelt?

,,Ik heb geen seconde getwijfeld of ik dit wilde doen. Het hoort bij mijn karakter Nadine, een vrouw die tijdens haar scheiding als escortdame aan de slag gaat. Zij heeft nu eenmaal seks met mannen voor geld, dan moet je de sensualiteit logischerwijs opzoeken en laten zien. Ik zag die rol meteen voor me. Zo’n vrouw uit een keurig gezin, die in een totaal andere wereld haar eigenwaarde hervindt nadat ze is bedrogen. Zo’n wereld waar ik niet veel vanaf wist, dat prikkelt. Inmiddels kan ik me er meer bij voorstellen. Ik heb vrouwen gesproken die als luxe-escort werken. Dat is een ver-van-mijn-bedshow, maar razend interessant. Want wie ontmoet je? Hoe verhoud je je ten opzichte van de klant? Ik sprak met een meisje dat dit werk al een tijd doet. Buiten haar klanten zijn er nu twee mensen die dit weten: haar madame en ik. Ze kwam bij mij thuis en was zo blij dat ze er een keer voluit over kon praten. Ze was ook trots op het werk dat ze doet.”

Kun jij je die trots voorstellen?

,,Als ik vanuit mijn karakter Nadine redeneer: ja. Zij staat voor haar vak. In het tweede seizoen blijkt dat ze het zo fijn vindt om te doen, dat ze zich dreigt te verliezen in haar ambities. Ze wil madame worden, maar dan op een pure, eerlijke manier. En dat is lastig, in deze business.”

In het eerste seizoen zagen de kijkers je niet helemaal naakt of zonder bh in beeld. Heb je daar zelf invloed op gehad?

,,Daar heb je dat woord ‘nee’. Ik wist heel goed tot hoe ver ik wilde gaan en ik vind het totaal niet nodig dat ik daar in mijn blote niksie loop, op een zender waar iedereen zomaar voorbij kan zappen.”

Is dat een verschil met een speelfilm?

,,Vind ik wel. In een film van anderhalf, twee uur kun je een andere wereld creëren, waarin je kunt uitleggen waarom je bloot laat zien. Daarom heb ik het in films wel gedaan. Ik ook van jou was daar een schoolvoorbeeld van. Dat ging over een meisje met een borstencomplex, die borderline had en slecht in haar vel zat. Dan moet je dat wel letterlijk laten zien, dan is het functioneel. Of ik dat nu nog zou kunnen, weet ik niet, ik ben inmiddels toch twintig jaar ouder. Maar ik vond het bij Meisje van plezier totaal onnodig om alles uit te trekken. En iedereen op de set met mij, dat is geen discussiepunt geweest.”

Lunchtijd is voorbij, de zaak wordt rusti-ger. De stratenmakers zijn een stukje verderop aan het werk en Schijf staat straks met een paar minuten op het schoolplein. ,,De volgende keer zorg ik voor een plek waar we zonder herrie kunnen praten en dan drinken we een glas wijn in plaats van koffie.”


menu