Column Daniël Lohues: Zonsopkomst

Toen ik vanmorgen opstond, was de zon nog net niet op. Het zou niet lang meer duren, aan de kleuren te zien. De oostelijke horizon, pastelroze en -blauw. Een vreemde stilte buiten voor heel even. En plotseling tussen de berkenbomen achter in de verte, een heel klein streepje fel oranje, ja, het was de zon! Wat gaat dat snel zoals dat gaat, hoe hard dat ding opkomt! Opeens was het een halve bol oranje vuur geworden, die harder steeg dan je zou denken. Ik dacht aan een schilderij dat in Chicago hangt. The song of the lark heet het. Precies zo’n zon is daarop te zien. En een boerenmeisje met een sikkel. En een leeuwerik, een lark, zingt daar het hoogste lied. Geen leeuwerikjes hier, maar wel een koppel ganzen. Die, als de zon echt helemaal op is, opvliegen en vertrekken. Een nieuwe dag, een nieuwe bladzij, nieuwe energie.

Registreer gratis en lees dit artikel

Heeft u al een account? Inloggen

Door op verzenden te klikken ga ik akkoord met de algemene voorwaarden en privacy statement

Na registreren leest u direct verder

Gefelicteerd! U bent nu geregistreerd

U kunt met deze registratie elke maand 6 plus artikelen lezen.
We wensen u veel leesplezier.

Limiet bereikt

U heeft de limiet van 6 plusartikelen voor deze maand bereikt. Op de eerste dag van de volgende maand vullen we het tegoed weer aan. Of neem een abonnement voor onbeperkte toegang.

Abonneren

Bent u al abonnee?

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.