Irma van Steijn.

Column Irma van Steijn: Dat doe je maar met papa

Irma van Steijn.

Een mevrouw in de straat vraagt me waarom we opeens zo’n enge vlag hebben hangen. Verbaasd over haar opmerking kijk ik omhoog.

En ja, als ik mijn best doe kan ik er wel iets engs in zien: er staat een afbeelding op van een huisje waarbij de rook uit de schoorsteen de contouren vormen van onze hersenen. Dat zou zomaar heel eng kunnen zijn, alsof wij psychologen je hersenen gaan uitkoken of zoiets.

Noa, de 12-jarige zoon van de mevrouw moet ontzettend lachen om de vraag van zijn moeder. Noa is namelijk laatst met school in Het Huis dat met je Hersenen Speelt geweest en hij vond het juist vet cool: ,,Mam, dat moet je meemaken, je hersenen worden er juist vet vrolijk van!”

Op dat moment is er net een vrijwilligster van het Hersenhuis aanwezig en Noa verleidt zijn moeder naar binnen. De vrijwilligster heeft plezier in Noa’s enthousiasme, ze herkent hem nog van zijn schoolbezoek. Normaal gesproken is het Hersenhuis gehuisvest in dBieb, maar omdat het daar door corona allemaal wat trager opstart zit het nu in het souterrain van onze praktijk in Leeuwarden, een perfecte plek (voor openingstijden zie www.hersenhuis.nl).

Noa heeft duidelijk goed opgelet tijdens zijn bezoek met school, want hij weet exact te vertellen wat alles is en hoe het werkt: ,,Mama, dit is allemaal techniek waar je hersenen blij van worden, kom we gaan eerst iets heul spannends doen en daarna iets rustigs.”

Mama krijgt een VR-bril op en opeens begeeft ze zich in een andere wereld. Met de lift gaat ze meer dan 250 meter omhoog en wanneer ze uit stapt (virtueel dan) voelt het alsof ze werkelijk boven een immense afgrond staat. Haar benen beginnen vanzelf te trillen, terwijl ze wel weet dat ze gewoon op de grond staat, ze staat zelfs in een souterrain!

Via een koptelefoon hoort ze het suizen van de wind op grote hoogte en Noa daagt haar uit: ,,Kom op mama, spring naar beneden, dat kan je, ik heb het ook gedaan!”

En jawel mama springt en haar ontsnapt een prachtig hoog gilletje. Daarna krijgt ze de slappe lach van de spanning: ,,Dit voelde zo echt!’’

Noa trekt haar mee naar de slaaprobot: ,,Mama, ga maar lekker liggen en hou deze lieve slaaprobot op je buik, hij is lekker zacht en maakt zuchtgeluidjes. Je zucht gewoon met ‘m mee, wordt je heel rustig van.’’

En het klopt, mama ontspant en na tien minuutjes wil ze eigenlijk wel weer wat nieuws ontdekken. Ze kijkt naar twee enorme grote rode stoelen met een i-pad ertussen, ‘LoveJam’ staat erbij.

,,Zullen we dat doen Noa?’’

,,Euh, nou die doe je als je verliefd wilt worden mama, daar worden je hersenen ook blij van, doe dat maar met papa. En ik vertel je mooi niet met wie ik het heb gespeeld.”

i.vansteijn@maarsinghenvansteijn.nl

menu