Een dierenpark bouwen doe je zo

De bouwers van VolkerWessels reisden met dierenpark-directeur Frankwin van Beers de halve wereld over om inspiratie op te doen en de kunst af te kijken. Disney Orlando, Seaworld, Animal Kingdom; zo vaak waren ze nooit in de Verenigde Staten.

De bouwer had zich via de afspraak design to budget verplicht om voor een bepaald bedrag (105 miljoen aannemingskosten) alles voor haar rekening te nemen. En dan wil je in het begin nog wel eens bedenken dat al te dure dingen misschien maar achterwege moesten blijven. ,,Nou, daar kwamen we gauw van terug. Een dierenpark louter van papier bouwen is niet te doen'', vertellen Luchjenbroers en Dobben.

,,Er was een maquette van acht bij acht meter, een budget en een businesscase. Of we dat maar even tot een goed einde wilden brengen, met hulp van Wildlands. Met veel elementen hadden we natuurlijk al ervaring. Gebiedsontwikkeling, grondverzet, zelfs het bouwen van een grote kas is een beetje vergelijkbaar met een hangar op Schiphol.''

Attractieparkexperts
Voor de specifieke kennis van thematisering - zeg maar de authentieke aankleding van het park - nam VolkerWessels JoraVision mee, specialisten op het gebied van attractieparken. Zij zorgden bij wijze van spreken voor de laatste 5 centimeter, zodat de zonnetempel ook echt op een lemen tempel in Mali lijkt en de rotsen op echte rotspartijen. Dat ging lange tijd goed, totdat er een conflict ontstond over betalingen. JoraVision ging failliet, maar heeft inmiddels een doorstart gemaakt. ,,We hebben altijd aan onze verplichtingen voldaan, ze hebben altijd méér dan keurig betaald gekregen voor wat ze gedaan hebben'', zegt Luchjenbroers daarover. ,,Ik weet oprecht niet of het aan dit project lag, of het misschien niet te groot voor ze was.''

Directeuren Martijn Luchjenbroers (links) en Jan Dobben van Volker Wessels. Zij bouwden Wildlands. FOTO JAN ANNINGA

Eén grote uitdaging, noemen de directeuren de bouw. ,,Wij hebben verstand van bouwen, het dierenpark van dieren en die combinatie bracht ons samen.'' Het begon allemaal met de eerder genoemde mega-maquette , door het dierenpark zelf gemaakt op een schaal van 1:87, dezelfde als de HO-schaal van de vroegere Märklin-treintjes. Jan Dobben: ,,Die maquette is helemaal gescand met een computer. Hoogtes, dieptes, alles kwam in de computer. Die scans zijn vervolgens in de machines geïnstalleerd, zodat de werklui op de bulldozers en graafmachines precies wisten waar en hoe ze te werk moesten gaan. ''

Maar vervolgens ontstonden de verschillen. Luchjenbroers kan er nog steeds om lachen. ,,Dan waren er twee timmermannen aan het werk aan het vertrekpunt van de truckride over de savanne. De ene timmerman was alleen maar gewend om rechtuit te timmeren en werd gierend gek van de timmerman van de thematiseerder, die juist was gewend dat niks recht is.''

One of a kind
In het gesprek met beide directeuren gaat het logischerwijs heel veel over de ongewoonheid van het project. A one of a kind project, noemt Luchjenbroers (45, uit het Overijsselse Heino) het. VolkerWessels zit behalve in Nederland ook nog in het Verenigd Koninkrijk en Canada – misschien dat ze daar ooit nog eens een park gaan bouwen. ,,Eigenlijk gaat het hier niet echt om bouwen. Technisch gezien hebben we vrijwel alles al wel een keer gedaan. We hebben hier geleerd om de beleving van bezoekers te vertalen in een bouwwerk'', zegt Luchjenbroers. Dobben vult aan: ,,Dankzij die ervaring weten we nu ook als geen ander hoe we bijvoorbeeld een nieuw stadion moeten bouwen. Dat je invoelt wat de supporters, de gasten willen. '' Overigens, die ervaring is er ook al. Jan: ,,We hebben ook de Euroborg van FC Groningen gebouwd.''

Niet alles liep bij de bouw van een leien dakje. Het vertrek van thematiseerder JoraVision kostte een week of wat, de rotspartijen in poolgebied Nortica lieten lang op zich wachten en de lemen voetpaden in Serenga en Jungola bleken niet voldoende bestand tegen water. Maar de opening kwam nooit in gevaar, zeggen Dobben en Luchjenbroers.

Het nieuwe entreeplein, het kompasplein van Wildlands. FOTO JAN ANNINGA

'Dit doe je niet zo maar weer'
Of ze nog eens een dieren- of attractiepark willen bouwen? ,,Woningbouw is niet altijd spannend. Dan weet je precies wat de mensen willen'', stelt Dobben. ,, Hier was constant overleg nodig. We weten voortaan wél wat we wel en niet moeten doen. Wat we meer zouden moeten doen? De hand vasthouden van de andere partij. Beter zeggen wat je vindt. Vooral in het begin waren er te vaak perceptieverschillen.'' Als voorbeeld noemt hij de plek waar de olifanten in Jungola te water gaan. ,,Wij dachten dat met prefab-beton te kunnen klaren, maar dat vonden de oppassers te onveilig voor de dieren.''

Zo moesten er vaker dingen aangepast worden, reden waarom Wildlands-directeur Frankwin van Beers al eens riep dat VolkerWessels waarschijnlijk weinig aan de klus heeft overgehouden. Het is even stil in de directiekamer. ,,We hebben bij het calculeren natuurlijk rekening gehouden met de risico's en ja, er bleef steeds minder geld over. Maar nog wel wat, hoor'', stelt Dobben. Bovendien, het bouwen van en dieren- annex attractiepark staat altijd goed op je cv.

Of ze trots zijn op wat ze in Emmen neergezet hebben? Vooral Dobben blijft bescheiden, maar die komt dan ook uit Drenthe. Luchjenbroers: ,,Iedereen op de bouw realiseert zich dat dit eenmalig is, dat je dit niet zo maar weer doet. Daar genieten we nu elke dag van.'' Dobben demonstreert het belang van dit project op andere wijze. Hij woont in Leek, maar komt nog geregeld bij zijn ouders in Odoorn over de vloer, zeker nu hij elke dag in Emmen te vinden was. ,,En elke keer is het eerste dat ze vragen: hoest met de dierentoene?''

Dit artikel is onderdeel van een speciale Wildlands-themabijlage. Die lees je hier.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.