Het terras is omvangrijk, gasten kunnen worden beschermd tegen regen en zon door enorme rechthoekige parasols en avondkilte kan worden verjaagd met terrasverwarmers en eventueel een extra dekentje. Ze hebben het goed voor elkaar bij Narline in het Drentse Zuidwolde.

 En dan hebben we het alleen nog maar over het terras: ook het interieur heeft een fikse opfrisbeurt gehad sinds het restaurant in 2019 de deur opende.

In de voetsporen van De Groene Lantaarn

Nou hadden ze ook wel grote voetsporen om in te treden. Hiervoor was in dit pand restaurant De Groene Lantaarn gevestigd, dat met twee Michelinsterren tot de landelijke restauranttop behoorde. Na de verhuizing van Jarno Eggen en Cindy Borger naar Staphorst werd de achttiende-eeuwse boerderij, een Rijksmonument, door een Hoogeveens ondernemerspaar fiks verbouwd tot een restaurant en trouwlocatie.

Voor dat laatste komen Hermus en Co vandaag niet, ze zijn al getrouwd, hoewel niet met elkaar.

Vanaf het terras kijken we op een onberispelijk ingerichte tuin, waar een keurig geschoren grasveld op plekjes wordt onderbroken door fruitbomen, hagen en groentebakken. We zien zelfs af en toe iemand van het keukenpersoneel naar buiten snellen voor een versgeplukt ingrediënt.

De terraskaart is nog op de corona-variant ingesteld, de reguliere kaart gaat weer van start als u dit leest. Niet dat we klagen, er staat voldoende fraais op. De uitbaters van Narline – de naam is een historische verbastering van het buurtschap Ten Arlo – weten precies hoe ze de gasten moeten plezieren. Alvast met lekkere broodjes, boter en een perfecte olijfolie.

We verrassen de bediening vandaag met een minder traditionele bestelling. Alleen vlezige zaken voor de dame, en vissigheden voor de heer. Met bijbehorende wijnen, dus vrouwelijk rood en mannelijk wit. ,,Tijd dat we die vooroordelen ook eens wegnemen”, zegt Hermus. Dat hij visliefhebber is – hij schreef er zelfs een boek over – en Co een overtuigd carnivoor zegt hij er dan weer niet bij.

loading

Een kreetje van geluk bij elke hap

Co’s rundertartaar met beukenzwam, Parmezaan en truffeldressing (13,50 euro) is alles, en zelfs meer, dan ze verwachtte. Zachtsmeuïg vermengen kaas, vlees en zwam, daarin aangemoedigd door wat eigeel, zich tot een gerecht dat bij elke hap een kreetje van geluk oplevert. De truffeldressing is daarbij een mooie bondgenoot. ,,Eigenlijk heeft deze tartaar vooral een umami-smaak, in plaats van de klassieke frisse elementen – kappertjes – die een tartaar kenmerken.”

Haar glas tempranillo uit de Rioja (6 euro) verhoogt die feestvreugde alleen maar.

Hermus, ongerust geworden door de lof van Co, zoekt bij zijn voorgerecht naar een kritisch tegengeluid. De zalm met asperge, vadouvan, augurk en citrus (12,50 euro) biedt daartoe vooraf alle mogelijkheden. Helaas valt ook hier de keuken niet op een foutje te betrappen. Een vrolijk bordje verschijnt, waarvan de eerder genoemde ingrediënten verder zijn opgefleurd met meloesuitjes, blad van Oost-Indische kers, zeekraal, in zoetzuur ingelegde geplisseerde tomaat en eveneens ontvelde radijs. ,,Alleen al aan werkloon is de prijs voor dit gerecht gerechtvaardigd.”

Omdat de zalm perfect koudgerookt is en de ‘Franse kerrie’ – zoals de vadouvan ook wel wordt genoemd – een zachte scherpte toevoegt wordt het een feestelijk gerecht. Mooie wijnkeus ook: de furmint van Kobalt uit Slovenië met zijn zuren en kruidige smaak past naadloos.

Ruimhartig in boter gebakken

Nauwelijks te overtreffen dus, en met het hoofdgerecht sliptong met gepekelde citroen, bospeen en venkel (23,50 euro) lukt dat ook niet helemaal. De drie sliptongetjes zijn ruimhartig in boter gebakken, hebben een mooi korstje maar zijn net iets te gaar. Wel delicaat: de ingelegde slierten venkel en de gepekelde citroen. De Villa Blanche-chardonnay van Calmel en Joseph (6,50 euro) laat in al zijn vettigheid de vis nog een derde keer zwemmen, na het water en de boter.

Co’s tournedos met gerookte aardappel, paddenstoel en lavas (27,50 euro) kan weer op een duimpje omhoog rekenen. Dat het vlees precies zo rood en sappig is als gehoopt, dat weten we nu wel. Het mooie is het rooksmaakje van de aardappel. Waarschijnlijk als puree even in de rookoven gedaan. De paddenstoel is fijngehakt en vervolgens als een quenelle geserveerd. Met de lavas in de saus wordt ook dit een diepsmakend gerecht. De chef heeft duidelijk een voorkeur voor umami. Daarover klaagt Co dan ook geenszins. De malbec van Fabre Montayou (6,50 euro) heeft kracht genoeg om dit smaakbombardement te begeleiden.

Bij de desserts doen we ook aan genderbending : Hermus gaat voor de lichte zomersmaken, Co voor de dikke kazen. Op haar bord treft ze een Brébis, Comté, Brie de Meaux (11 euro). De eerste een harde schapenkaas, de tweede en derde zijn zachte rauwmelkse koeienkazen. Een peperige perensalsa zorgt voor een verrassende bite . Daar zet ze een feestelijk glas tawny port, Quinta de la Rose (7,50 euro) tegenover. ,,Als we hier toch zijn, dan maar de full monty , glundert ze. Hermus houdt het bij zijn aardbeien, die vers, als mousse en met witte chocolade komen. Een bolletje verveine-sorbet maakt het af. Intussen hoort hij Co al zachtjes neuriën: ,,Narline, Narline, Narline, Narliiiihiine. De pruik en andere essentialia van Dolly moet hij er maar bij denken.

Narline , Hoogeveenseweg 17, Zuidwolde (Drenthe)

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra
Eten & drinken