Luchten dreigen, maar de wind waait bijna zwoel over het Paterswoldsemeer. Tussen alle regendagen door is er zoiets als een lentedag, en de terraskriebels jagen Hermus en Co weg van een voorbereid afhaaldiner Chez Jacques.

Aan de overkant heeft Hermus al enkele dagen lichtjes zien tinkelen van De Rietschans, de uitspanning aan de Meerweg in Haren die enkele jaren geleden majestueus uit de as herrees. Letterlijk dan, na een uitslaande brand. Nu mogen we weer dineren, zij het tot acht uur. We overwegen even het bootje te nemen, maar zelfs een zwoele wind kan schuimkoppen geven, dus nemen we een fietsende omweg.

De Rietschans heeft twee terrassen, een buiten en een binnen. Door vernuftig geschuif met luifels en tochtgaten is een restaurantdeel dat wij toch als ‘binnenruimte’ zouden betitelen tot terras gemaakt. ,,Ze hebben de zaak gecontroleerd en goed bevonden”, bevestigt de eigenaar.

…wow, dat is in deze tijd niet echt woke…

Dus gaan we daar met onbezwaard gemoed zitten. De jasjes kunnen zelfs uit. Ook bij de andere gasten: het ‘terras’ zit bomvol, zodat laatkomers moeten worden doorverwezen naar het buitenterras. De bediening, die we in verschillende vriendelijke gedaantes aan tafel krijgen, lopen zich de benen uit het lijf.

Bij De Rietschans kun je voor je diner voor twee gangen kiezen uit een aantal gerechten voor de prijs van 29,50 euro, waarbij in enkele gevallen een meerprijs komt. Aanvullend kun je nagerechten voor 9,50 euro aanschaffen.

Wijnkoper Jos Beeres

Een tamelijk uniek concept zien we bij de wijnkaart: De Rietschans is een verbond aangegaan met wijnkoper Jos Beeres, waarbij op alle wijnen een opslag van 15 euro op de winkelprijzen van Beeres wordt berekend. Dat is vooral interessant als je wat duurdere wijnen bestelt. En transparant – waarbij je wel moet aantekenen dat De Rietschans de wijnen natuurlijk niet tegen consumentenprijzen inkoopt. Maar toch, de fles albariño van Marqués Murrietta Veiga da Princesa uit de Rías Baixas (12,30 plus 15 euro) is in al zijn ziltige en aromatische kracht een prijstechnisch uitstekende maaltijdbegeleider.

De broodjes waarmee we beginnen zijn wat kruimelig en hard gebakken, de boter smeert daarentegen licht zoutelijks over het kruim. Voor de voorgerechten komen we in de meerprijzencategorie, 5 euro elk. Co opteert voor de steak tartaar, gemarineerde rundertartaar met een salade van aspergelinten en oestermayonaise . Het is geen klassieke tartaar, ingrediënten als kappertjes, augurkjes en eidooier ontbreken.

Aspergeslierten

In plaats daarvan tamelijk fijngemalen vlees, lichtzuur, met in plaats van een eidooier een oester er bovenop. ,,Behoorlijk gewaagd, maar ook geslaagd”, meent Co. De zilte mayonaise smeert het vlees, zoals een ingekookte zoetzure saus (balsamico?) de bijna rauwe aspergeslierten culinair bepotelt.

Hermus’ waddengarnalencocktail wordt geserveerd met getoast briochebrood en een gebakken ei. Dat laatste vindt Hermus een fijne toevoeging. ,,In België serveren ze soms garnalen met een gepocheerd ei, in Ost-Friesland krijg je bij Krabbenbrot een mooi spiegelei op de garnalen. Het ei vloeit zo lekker over de roze schaaldieren, die zo te zien vers zijn gepeld in Zoutkamp.” Over het briochebroodje is hij minder tevreden – dat is een beetje slof.

Voor de hoofdgerechten draaien Hermus en Co de vlees-visverhoudingen om. De gegrilde heilbot met stamppot van raapstelen en saus van VOC-specerijen is Co’s prooi. ,,Wow, dat van die VOC-specerijen is in deze tijd niet echt woke ”, meent ze. ,,Zou het niet gewoon Indonesische kruiderij kunnen worden genoemd?” Laat onverlet dat de saus een mooie balans tussen kracht en subtiliteit heeft en zowel bij het zachte visvlees past als bij het pittige van de raapstelen. Mooie puree, dat ook, maar de vis is net iets te ver gegaard.

loading  

Geen enkele wanklank

Een euvel dat ook geldt bij Hermus’ filet mignon, ‘het mooiste stukje van de runderhaas’ met gepofte knolselderij en madeirasaus . Een schattig stukje vlees, dat zeker, naar de letterlijke Franse betekenis, maar daar had de chef iets minder hardvochtig het vuur onder moeten zetten. Gelukkig wordt Hermus’ even zo grote gestrengheid weer getemperd door een fijne saus en twee bereidingen van knolselderij, een van zijn liefste ingrediënten. Gegrild en gepoft en daarna gepureerd, zo krijg je het best uit die knol naar boven. Over de bijgeleverde frieten en mayonaise vernemen we geen enkele wanklank.

We naderen al het onheilstijdstip van 20.00 uur als de nagerechten arriveren. Voor Hermus zijn dat de ‘De Rietschans aardbeien’ , in dit geval aardbeien van Meinardi, gemarineerd met vlierbloesemsiroop en geserveerd met mascarponecrème, amandel en aardbeiensorbet. Als we bang waren geweest hier hongerig weg te komen, die vrees blijkt ongegrond. Een vol bord waarop de mascarponecrème als een raket is, met aardbeien als sterren verspreid op de crème. Het sorbetijs wordt ondersteund door nog eens een halve macaron. Het glas Sauternes (6,50 euro) vult echt de allerlaatste gaatjes.

Machtig (en) lekker

Ook Co heeft een lange sliert op haar bord, in dit geval gemaakt van chocolademousse. Het is onderdeel van de triple chocolat , waarin verder een brownie en chocolade-ijs. Co weet niet helemaal zeker of de brownie huisgemaakt is, maar wel dat het allemaal machtig (en) lekker smaakt. Ze heeft nog net tijd het laatste begeleidende slokje PX-sherry naar binnen te gieten als de gastheer ons maant. Het terras is al helemaal leeg. Jammer.

 

De Rietschans, Meerweg 221, Haren, tel. 050-8510520

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra
Eten & drinken