Frank Hoen temidden van de Amberen, de knuffel van Amber Alert.  Foto Marcel van Hoorn

Grondlegger van het Nederlandse Amber Alert: Vermist kind is nu mijn leven

Frank Hoen temidden van de Amberen, de knuffel van Amber Alert. Foto Marcel van Hoorn

Het Amber Alert om vermiste kinderen op te sporen, bestaat deze week tien jaar. Grondlegger Frank Hoen (51) over drie grote gebeurtenissen die hem ertoe aanzetten.

Harde realiteit

Frank Hoen is een student als de harde realiteit voor het eerst zijn wereld binnendringt. Tanja Groen, het meisje dat zou beginnen aan de opleiding gezondheidswetenschappen, verdwijnt in 1993 na een ontgroeningsfeestje in Maastricht. Hoen kent de weg waarop ze voor het laatst fietste, net als het studentenhuis waar Tanja woonde. ,,Ik studeerde in dezelfde stad. Ineens werd mijn veilige bubbel doorbroken. Het was heel onwerkelijk.’’

Misschien plant Hoen dan al het zaadje voor zijn latere werk: het opzetten van Amber Alert . Hoen, die furore maakte als een van de eerste internetondernemers in ons land, krijgt hulp van politieman Carlo Schippers. Die is als profiler geschoold bij de FBI en geldt in Nederland als expert op het gebied van vermissingen. Met zijn tweeën tillen ze het systeem van de grond dat wordt ingezet als kinderen verdwijnen.

De naïviteit die Hoen als student heeft, is nu weg. Tegenwoordig weet hij alles van verdwijningen.

Bijna duizend keer is het vermist-kindalert al ingezet, dat wordt gebruikt als de politie zich ernstig zorgen maakt om het welzijn van een verdwenen kind, maar niet meteen voor direct levensgevaar vreest. Deze alarmering bereikt de regio waarin een minderjarige plots uit het oog is verloren.

Als het leven van een kind wel in gevaar is, wordt overgegaan tot een Amber Alert. In de afgelopen tien jaar gebeurde dat in totaal 25 keer. Soms met razendsnel succes, zoals onlangs bij de ontvoering van baby Hannah , die bij een supermarkt in Eersel uit de handen van haar pleegouders wordt gerukt. Soms is het resultaat tragisch, zoals bij de dagenlange zoektocht naar Milly Boele in 2010 . Het meisje blijkt door haar buurman te zijn vermoord.

,,Door Amber Alert is de wereld die voor de vermissing van Tanja nog zo ver van me af stond, juist een deel van de mijne geworden. Dat is spannend, maar soms ook dramatisch.’’ De verdwijning van Tanja Groen is tot op de dag van vandaag niet opgehelderd.

9/11

Frank Hoen heeft zijn kantoortje in de Twin Towers in New York net afgesloten, als vliegtuigen zich op 11 september 2001 een weg naar binnen boren. De terreuraanslag in het hart van Amerika schokt de wereld en raakt Hoen in het hart. Mensen die hij kende, die hij bij hun voornaam noemde, zijn plots dodelijke slachtoffers. ,,Ik vroeg me meteen af: wat als die mensen daarbinnen eerder hadden geweten wat er gaande was? Misschien hadden meer mensen het kunnen overleven, doordat ze eerder hadden kunnen vluchten.’’

In Amerika is er dan wel een Amber Alert, dat is vernoemd naar het vermoorde meisje Amber Hagerman . Maar dat waarschuwingssysteem maakt alleen gebruik van radio en televisie. Hoen ziet voor zich hoe in één klap ook sms, mail, banners, buitenschermen en ook netwerken zoals de toen zo populaire vriendensite Hyves ingezet kunnen worden. Zo’n systeem kan zoveel meer mensen bereiken, zoveel sneller ook.

Een idee vormt zich in het hoofd van Hoen. ,,Na de verdwijning van Tanja Groen werden de aanslagen een tweede trigger om Amber Alert Nederland te beginnen.’’

Daarover spreekt hij in 2001 voor het eerst met politieman Schippers. Maar terwijl het ontwikkelen van de technologie geen probleem is, blijkt het vinden van medestanders en medebouwers dat wel. ,,Het heeft zeven jaar geduurd, waarin we van deur tot deur gingen. Niemand wilde iets van ons weten.’’

Leukemie

Frank Hoen is vader van een zoontje van 2,5, als hij in 2003 verpletterend nieuws krijgt. ,,In de gekke jaren negentig was ik een snelle jongen. Alles kon, tsjakka! Maar toen mijn zoon leukemie kreeg, was er alleen maar kanker. Ik werd een heel kleine man. Al het andere deed er niet meer toe. Ik was toen zo kwaad. Ik had richting nodig, die ik vond in Amber Alert. Dit kan ik, dacht ik.’’

Hij stort zich volledig op het tot stand brengen van het waarschuwingssysteem. Het project wordt een houvast. Toch komt het laatste duwtje uiteindelijk van buiten. In 2007 verdwijnt de Britse Madeleine McCann. Ook Nederland raakt in de ban van de zoektocht naar het meisje. Plots zien politici en de politie het nut van een Nederlands Amber Alert in. Op 11 november 2008 wordt het systeem gelanceerd. ,,Via crowdsourcing vonden we partners die ons om niet wilden ondersteunen. Pas toen het na drie jaar uit de klauwen liep en Amber Alert een dagtaak werd, klopten we aan bij het ministerie voor financiering.’’

Bijna drie miljoen mensen hebben zich inmiddels aangemeld. Het merendeel van de vermiste kinderen wordt gevonden. Maar de inzet van het middel is niet boven elke twijfel verheven. In 2011 is er kritiek, als pas na 28 uur een Amber Alert wordt verstuurd om Jennefer van Oostende (10) uit Rotterdam te vinden. Later die dag zal blijken dat ze is omgebracht door haar oom.

Hoen: ,,Inmiddels zijn alle politie-eenheden in Nederland verplicht vermissingen te melden aan het Landelijk Bureau Vermiste Personen. Dat bepaalt of er een Amber Alert wordt verstuurd. Wij gaan daar niet over.’’ Toch weerklinkt ook dit jaar kritiek in de media, bijvoorbeeld na de vermissing van Orlando Boldewijn in Den Haag . Pas na een week is een vermist-kindalert verstuurd.

Hoen kent de beperkingen van Amber Alert. Hij werkt onvermoeibaar door om ze te verhelpen. ,,Ik ontdekte in 2013 bij de vermissing van de broertjes Ruben en Julian : heel ons land kan op zijn kop staan door een vermissing, terwijl ze over de grens van niets weten.’’ Bij de grens stokt traditioneel de samenwerking met de politie, terwijl sporen naar België en Duitsland lijken te leiden. Na twee weken blijkt het een dwaalspoor en worden de door hun vader omgebrachte broertjes in Nederland gevonden. ,,Hun dood is tragisch. Het is wel waarom we zijn gaan werken aan een netwerk van politiemensen in Europa. Wie kun je om drie uur ’s nachts uit bed bellen?’’

Zo begint Amber Alert Europe . Het netwerk van ‘supercops’ strekt zich uit over achttien landen. Ondertussen krijgen steeds meer delen van Europa ook een waarschuwingssysteem. Soms zorgt Hoen samen met de Nederlandse politie voor de complete technologie en training, zoals recent in Luxemburg. In andere landen helpt Amber Alert bij het verbeteren van bestaande systemen. En Hoens zoon? ,,Hij is nu een volwassen lummel van 1 meter 94.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra
menu