In de rubriek 20 in 2020 vertellen jongeren die zijn geboren in het jaar 2000 over hun leven. Wat doen deze (bijna-)twintigers, wat houdt hen bezig en hoe zien zij de toekomst? Vandaag Jurjen van der Goot uit Eelde. Hij werd 20 op 29 maart.

Koeien

,,Ik ben altijd boer geweest. Als kind was ik al in de stal te vinden. Eén van de eerste dingen die ik tegen mijn ouders zei was: ‘Mij mee, mij mee!’ als ik met mijn vader mee wilde naar de koeien. Ook bouwde ik later veel dingen van het bedrijf na met lego. Mijn ouders hebben al bijna 25 jaar een biologisch vleesveebedrijf. Afgelopen voorjaar ben ik in de maatschap getreden. We hebben in totaal ongeveer vijfhonderd Schotse Hooglanders en Limousine-koeien. De grond waarop de koeien grazen, beheren we voor Natuurmonumenten. We doen aan kringlooplandbouw. De Hooglanders lopen bijvoorbeeld altijd buiten en leven puur op gras. Voor de Limousinekoeien verbouwen we zelf kruidenrijk gras en graan dat we als krachtvoer bijvoeren. Die koeien staan in de winter ook wel op stal. We hebben een kijkboerderij. Bezoekers kunnen vanaf een balkon de stal inkijken en ook via een scherm zien wat er gebeurt. Iedereen mag zien wat we doen.”

Kringooplandbouw

,,Ik ben bezig met mijn afstudeerscriptie aan de Aeres Hogeschool in Dronten, waar ik de hbo-opleiding Dier- en Veehouderij volg. De scriptie gaat over de twee kringloopsystemen waarmee wij werken bij de verschillende koeienrassen. Je hoort tegenwoordig wel mensen zeggen dat vlees eten niet meer van deze tijd is, omdat het niet duurzaam zou zijn. Maar ik sta honderd procent achter de manier waarop wij boeren. Het ligt er maar net aan wat voor vlees je eet. Onze dieren hebben een mooi leven gehad als ze geslacht worden. Mijn vader is wel eens uitgescholden voor moordenaar. Dat vond ik heel heftig. Sommige mensen oordelen voor ze zich ergens in verdiept hebben. Daarom laten wij op ons bedrijf dus alles zien. Als bezoekers een rondleiding hebben gehad, horen we regelmatig: ‘Oh, gaat dat zo!’”

Kerk in de stal

,,Mijn voorbeeld? Dat is Jezus. Ik ben overtuigd christen. Zo ben ik ook opgevoed. We organiseren een paar keer per jaar een boerderijdienst voor een kleine geloofsgemeenschap uit het dorp. Dan is de kerkdienst ineens hier in de stal, met een bandje en een spreker. Geweldig vind ik dat. Ik zie de stal, net als de kerk, eigenlijk als een huis van God. Wij werken ook vanuit de christelijke overtuiging. We boeren met de natuur, of met de schepping, zoals we het zelf zeggen. We hebben de aarde in bruikleen en willen er goed voor zorgen. Met kerst vieren we de geboorte van Jezus en het was nodig dat hij kwam omdat het zo’n bende op aarde is. Sommige mensen vragen of corona een straf van God is. Dat geloof ik niet. Het is een uitwerking van hoe wij leven. God ziet het wel, maar met een gebroken hart, denk ik. Ik zie de wereld als een werkveld waar wat aan te verbeteren valt. Ik hoef zelf geen wereldverbeteraar te zijn: onze manier van werken hier in de natuur en ook de boerderijdiensten vind ik een mooie manier om bij te dragen.”

Australië

,,Vorig jaar heb ik stagegelopen op een veebedrijf middenin de outback van Australië. Ze hadden er 40.000 koeien en een grondoppervlakte zo groot als de provincie Groningen. Supergaaf was het! Na mijn stage heb ik samen met een Nederlandse vriend Oud en Nieuw gevierd in Sydney. Hij zat er op een Bijbelschool. Toen ik daar een kerkdienst bijwoonde, werd ik in mijn hart geraakt. Daarom wil ik, als ik klaar ben met mijn studie, op die school de éénjarige opleiding pastoral leadership volgen. Dat kan nu, omdat ik nog niet onmisbaar ben in ons bedrijf. In Sydney heb ik ook mijn vriendin Anastasia ontmoet. Ze komt van oorsprong uit Amerika, maar deed ook een opleiding op die Bijbelschool. Vanwege het coronavirus hebben we elkaar na mijn vertrek in januari niet meer gezien. Sindsdien hebben we veel contact via Facetime, maar volgende maand komt ze hier.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra