Koningin Máxima liep met pruik door Groninger Museum (en werd niet herkend). 'Ik moest Nederland leren kennen. En de Nederlanders leren kennen'

Koningin Máxima in gesprek met Matthijs van Nieuwkerk. Foto: ANP/ HH

Nadat de eerste foto van (toen nog) kroonprins Willem-Alexander en Máxima was verschenen, bracht Máxima met een zwarte pruik op een bezoek aan het Groninger Museum. Niemand die haar herkende. Dat vertelde onze koningin maandagavond in het televisie-interview met Matthijs van Nieuwkerk ter ere van haar 50ste verjaardag.

Omringd door boeken, familiefoto’s, souvenirs en een prachtig tafelboeket vertelt zij onder meer over het leven, de liefde en het werk. „Ik ben dankbaar dat ik ouder word. Mag worden”, zegt de vorstin tijdens de ontvangst van Van Nieuwkerk in de hal van het paleis. Als ze plaats hebben genomen aan tafel draagt zij een stuk poëzie voor in het Spaans, uit een boek dat zij cadeau heeft gekregen van Matthijs. „Ik vind poëzie heel rustgevend”, aldus de koningin.

Het boek van Marcia Luyten over ’het fascinerende levensverhaal van Koningin Máxima’ heeft ze niet gelezen en dat gaat ze ook niet doen: „Ik zie mezelf toch anders denk ik”.

„Mijn man is erg persistent. En ik ben blij dat hij dat toen was, want ik vond hem heel leuk”, zegt ze als ze vertelt hoe zij tot de keuze is gekomen om naar Nederland te verhuizen.

Met zwarte pruik door het land

Toen de eerste foto van het verliefde stel in de media verscheen, ging de koningin met een zwarte pruik op door het land om in cafés onopgemerkt bitterballen te eten. „Meestal alleen, soms met een vriendin. En zo mijn Nederlands oefenen!”, aldus de koningin. „Ik moest Nederland leren kennen. En de Nederlanders leren kennen”.

Lege stoel en dé traan

Op de vraag of haar huwelijksdag de gelukkigste dag uit haar leven was heeft ze een kort antwoord: „Ja, maar ook tegenstrijdig.” Matthijs wil weten hoe het voor de koningin was dat haar vader niet aanwezig was op haar ’grote dag’. „Het leven is tegenstrijdig. We krijgen niet altijd alles wat we willen.”

Over het fragment van ’dé traan’ zegt ze: „Zoveel emoties. En dat koor was prachtig. Ook mijn vriendinnen zaten met zakdoeken in hun hand te kijken. ”

Later vertelt Máxima dat ze stiekem blij is dat ze door corona meer tijd door kan brengen met haar kinderen: „Ik moet zeggen: ik reisde een beetje te veel voor corona. Ik ben ook ergens stiekem een beetje blij dat ik minder moet reizen.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen