Recensie: Jacques en Co eten bij Thai Jasmine

Voor ‘Buiten de Deur’ bezoekt recensent Jacques Hermus restaurants in Noord-Nederland. Hij wordt vergezeld door Co - een wisselende eetpartner. De bezoeken zijn onaangekondig, de recensie is een momentopname. Dit keer bezoeken Jacques en Co Thai Jasmine aan het Zuiderdiep in Groningen.

Koning Bhumibol is dood en heel Thailand rouwt. Dat zal nog wel een tijdje duren, want in het oude Siam doen ze lang over het verwerken van verdriet. Dat betekent dat er niet gefeest mag worden. Behalve culinair dan, want eten in Thailand is sowieso feest.

Hermus herinnert zich dat hij na een tiendaags culinair werkbezoek aan Thailand was dolgedraaid door een wervelwind aan smaken, geuren en kleuren. En dat hij toen, om te kijken of het geen zinsbegoocheling was geweest, meteen een onooglijk ‘authentiek’ Thais restaurant in Groningen binnenstapte. Dat was Thai Jasmine, en ze deden het best.

Modern

Nu, bijna tien jaar later, stapt Hermus opnieuw Thai Jasmine binnen. Maar de tijden zijn veranderd. Het restaurant zit nu op een echte zichtplek in de stad. Letterlijk ook, want de hoge glaswanden geven het gebouw op de hoek van het Zuiderdiep en Kleine Gelkingestraat een zeer open sfeer. Modern interieur, mooie mensen, niets herinnert aan het pijpenlaatje waar ze eerder zaten.

Gelukkig worden we bij binnenkomst ‘gefeliciteerd met het vinden van het allereerste authentiek Thaise restaurant in Groningen’. Het is een doordeweekse avond, maar het zit er behoorlijk vol. De kaart belooft nog steeds origineel Thais eten, zonder aanpassingen aan de Nederlandse smaak. In de keuken draaien de Thaise kokkinnen overuren – is het u wel eens opgevallen dat in de meeste echte Thaise keukens vrouwelijke chefs werken?

Thais bier

Met een glaasje Thais Singha-bier (4,25 euro) bij de hand lopen we door de kaart. Natuurlijk valt Hermus’ oog meteen op de Tod Man Pla (8,25 euro), het voorgerecht van Thaise viskoekjes geserveerd met krokante basilicum en pinda-komkommersaus. Als hartstochtelijk thuisbakker van viskoekjes is hij zeer te spreken over de smaak van deze drie forse platte koeken. ‘Koekjes’ vindt hij misschien een te groot woord. Dat suggereert nog iets van krokantheid, maar door de extreme smeuiïgheid, het hoge vetgehalte en de ronde vorm denken we eerder aan een visoliebol dan aan een viskoekje. De saus biedt overigens mooi fris tegenspel, samen met wat on-thaise slablaadjes.

Co begint met de Saté Kai ( 7 euro), Thaise kipsatés gemarineerd in kokosmelk en Thaise kruiden, geserveerd met huisgemaakte pindasaus en een zoetzure komkommersalade. De kip is tongstrelend mals en – voor zover dat kan met deze ingrediënten - delicaat op smaak gebracht met de Thaise smaakmakers kokos, citroengras en limoen. Als de saté op is – haar gulzigheid is ongekend –, blijft ze nog even kijken naar de zoetzure komkommersalade waarmee haar bordje is versierd. De salade is minder spannend dan verwacht en het totaalplaatje doet haar een beetje denken aan het plastic bordje met saté tijdens de buurtbarbecue van afgelopen zomer. De borden waarop de voorgerechten geserveerd worden, zijn trouwens van een onberispelijke Thais-porselein look.

Anijs

Voor Hermus arriveert vervolgens de Kai Phad Prik Sod (15,95 euro), een Thaise wokschotel met kipfilet en veel knapperige groentes en zoete basilicum. Rondom de stukjes kip treft hij sugarsnaps, rode pepertjes, rode en gele paprika en iets wat op kouseband lijkt. Co knikt hem vrolijk toe en graaft meteen ongevraagd in zijn bord: ,,Super healthy, koolhydraat- en vetarm en bovenal superlekker. Zo kom je wel aan je schijf van vijf!” Hermus beaamt haar oordeel, maar verbaast zich een beetje over een anijzig smaakje dat rond zijn tong blijft hangen. ,,Dat zal toch niet van de holopa, de basilicum, komen?”

Omdat Co schaamteloos van zijn bordje eet, schroomt Hermus niet mee te vorken met háár hoofdgerecht, de Kaeng Phed (19,50 euro). Dit rode currygerecht kun je met allerlei soorten vlees eten, maar de beroemdste variant is die met eend en ananas. Co is onverbiddelijk in haar oordeel: ,,Dit is by far de lekkerste curry die ik ooit gegeten heb! Wat een geweldige smaken! Pittige pepertjes en romige kokosmelk in combinatie met de frisse ananas en de sappige reepjes eend.” Het hoofdgerecht wordt geserveerd met een schaal rijst die geurt naar bloemetjes – lavendel?

Leeg

Zo verdiept zijn we in het eten, dat we niet doorhebben dat de hele zaak is leeggelopen. We geven toe, het is een doordeweekse woensdag, maar dat iedereen tegen tienen is verdwenen… De keukenbrigade is al aan het inpakken, zodat we van de nagerechtenkaart niet meer het gebakken ijs kunnen krijgen. Voor Hermus is er nog wel de Kao Nieaw Mamuang (8,25 euro), het klassieke Thaise nagerecht van verse mango met zoete kleefrijst, overgoten met een saus van kokosmelk en sesamzaadjes. Die is naar behoren, maar niet spectaculair. Co’s Pon La Mai Ruam (5,75 euro) is bedoeld ‘voor mensen die nieuwsgierig zijn hoe Thais fruit smaakt’. De lychee, rambutan, nangka of jackfruit en longan in lichte siroop verrassen haar niet echt. Ook de kleuren van onze desserts zijn wat flets in tegenstelling tot de vrolijke kleurenpaletten van de vorige gerechten. Maar we klagen niet: terwijl Co zachtjes van haar jasmijnthee (3,70 euro) slurpt, en Hermus een slokje neemt van de Maekhong, een Thaise (!) whisky (4,90 euro), mijmeren we over die enorme rijkdom van de Thaise keuken. ,,Jammer dat we niet in Thailand zitten, maar we komen er hier wel dichtbij.’’

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.