Paul Wilson, Jonny Quinn, Gary Lightbody, Johnny McDaid en Nathan Connolly op het podium in Neurenberg. Foto: EPA

Snow Patrol is herrezen (en speelt vandaag op Pinkpop)

Paul Wilson, Jonny Quinn, Gary Lightbody, Johnny McDaid en Nathan Connolly op het podium in Neurenberg. Foto: EPA

Na zeven jaar is rockband Snow Patrol terug met Wildness . Frontman Gary Lightbody ziet het album als een overwinning op alcohol en depressiviteit. ,,We dachten dat Snow Patrol zijn laatste concert had gegeven.’’

Zelden huilde een rockmuzikant op het podium zo hartverscheurend mooi als Gary Lightbody (41) in de Londen Islington Academy. Met schokkende schouders kondigde de hoofdman van Snow Patrol het nieuwe lied Life on Earth af. ,,Het heeft me vijf hele jaren gekost om dit nummer af te krijgen’’, zei Lightbody vorige maand tussen zijn tranen door. ,,En vanavond speel ik het voor het eerst live.’’

De live ervaring van onder meer de tekstregel Shouldn't need to be so fucking hard/ This is life on earth/ It's just life on earth zoemt een dag later nog door het hoofd van de 41-jarige zanger. Dit is de moeilijkste klus uit zijn bestaan geweest, vertelt hij aan de koffie in een fotostudio elders in de Britse hoofdstad. ,,Die vijf jaar zijn een marteling geweest. Ik krijg dit lied nooit af, dacht ik eerst. En later: een hele plaat schrijven lukt me van mijn leven niet meer. Daarna begon de twijfel of het zou lukken mijn eigen leven te voltooien.’’

Daarmee is de kern van de lange pauze in het bestaan van Snow Patrol benoemd. De Schotse groep, in 2009 afsluiter van Pinkpop, viel na het album Fallen Empires (2011) stil. Pas donderdag verscheen er nieuw werk. Het album Wildness documenteert de duikvlucht die volgde op het overweldigende succes van Lightbodys band.

Neerwaartse spiraal

Nadat festivalweides overal ter wereld hits als Run, Just Say Yes en Chasing Cars steeds luider hadden meegezongen, raakte Lightbody thuis in Los Angeles verstrikt in een web van writer’s block, depressie en alcoholverslaving. Zijn bandgenoten zagen de neerwaartse spiraal niet.

,,Ik woon ook in Los Angeles, trof Gary er vaak op feestjes, maar had gewoon niet door hoe neerslachtig hij was’’, zegt bassist Paul Wilson. Hij hangt met drummer Jonny Quinn en toetsenist Johnny McDaid een verdieping lager dan de frontman op een bankstel. ,,Gary dronk veel, dat zag ik wel. Maar daar zijn we allemaal best goed in. Over zijn problemen praatte hij niet. En ik vroeg er ook niet naar. Zo duurde het heel lang voor we erachter kwamen.’’

Lightbody, een slungelige gestalte met lang krullend haar en vertrouwenwekkende bruine ogen, over die periode: ,,In gezelschap van anderen ging het meestal wel. Pas als ik thuis kwam overvielen de eenzaamheid en de duisternis me. Ik heb sinds mijn tienertijd last van depressies. In de loop der tijd leerde ik mezelf te behandelen. Alcohol bleek het effectiefste medicijn. Dat verdoofde.’’

,,En als ik wakker werd met een kater, was drank ook weer het beste middel die pijn te verdrijven.’’

,,Wat ik dronk? Geen sterke drank. Gewoon bier. Doorgaans zo’n vijftien pints op een dag. Ik had geen idee meer hoe ik uit dat ritme moest komen.’’

Bandgenoot Jonny Quinn: ,,Pas toen Gary de moed vond het ons te vertellen, hadden we de ernst van de situatie door. We zijn ons doodgeschrokken. Meer dan eens hebben we gedacht dat Snow Patrol zijn laatste concert al gegeven had.’’

Dubbele oorontsteking

Uiteindelijk leidde een dubbele oorontsteking naar de uitweg. ,,Die infectie was niet het enige waarover de artsen zich zorgen maakten. Ik werd binnen een paar dagen heel erg ziek. Toen het weer wat beter ging, verboden de dokters alcohol voor op z’n minst een maand. Inmiddels ben ik al meer dan anderhalf jaar nuchter. Het was tijd mijn problemen onder ogen te komen.’’

Lightbody bestelt een flesje water. Hij vertelt over de combinatie van yoga, psychotherapie en medicatie die hem uit zijn depressie hielp. ,,Ik zeg niet dat ik nooit meer zal terugvallen, maar heb nu in elk geval het gereedschap om uit het dal te komen.’’ Hij had het gesprek eigenlijk samen met gitarist Nathan Connolly willen voeren. Die heeft zich echter afgemeld wegens 'nawerkingen van de festiviteiten van de avond ervoor'. Lightbody moet erom grinniken. ,,Nee, ik vind het niet moeilijk om hen te zien drinken. Het maakt me echt gelukkig hen zo blij te zien. Ze hebben me zo geweldig gesteund.’’

Er kwamen tijdens het eerste Snow Patrol-concert in jaren niet alleen tranen bij Lightbody. ,,Ik stond zelf misschien nog wel harder te janken’’, zegt bassist Paul Wilson. ,,Allemachtig, het is ook zo’n trip geweest. Gary speelt al 22 jaar in Snow Patrol. Ik nog maar de helft, maar toch had ik onbewust aangenomen dat wij samen zouden doorspelen tot we oud en grijs zijn. Het was echt schokkend die pijler bijna te zien omvallen.’’

Lightbody is juist vol plannen. Hij noemt Wildness ,,het beste album dat we ooit gemaakt hebben’’ en fantaseert over stadionconcerten met Snow Patrol. ,,Alle ellende heeft ons een extra pantser gegeven.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra
menu