FOTO JEROEN BOSCH ZIEKENHUIS

Verpleegkundige Don over drukte op straat: 'Wij hebben ons de afgelopen weken niet voor niets de tering gewerkt!'

FOTO JEROEN BOSCH ZIEKENHUIS

Hij is níet de broer van Jan Kooijman ook al lijkt-ie er verdacht veel op. Hij heeft ADD, maar gaat lekker op Ritalin, zéker tijdens carnaval. En Don Roelofsen (33) werkt als verpleegkundige op de recovery in het Jeroen Bosch Ziekenhuis (JBZ) in Den Bosch, maar door corona weet-ie inmiddels ook de weg op de IC.  Wat hij meemaakt, deelt hij op sociale media. Oók serieus: ,,Blijf binnen, ook vandaag!”

Na de zoveelste dag op de IC, waarop de ene na de andere coronapatiënt wordt binnengebracht, kijkt Don Roelofsen (33) vanuit het Jeroen Bosch Ziekenhuis naar buiten. De boosheid borrelt op. Meters verderop spelen tig kinderen, hun ouders staan dicht op elkaar. ,,Nog net niet óp elkaar! Zoiets zet ik dan dus op Twitter.” 

Net als afgelopen weekend: ,,Wat begrijpen die mensen niet die afgelopen weekend weer massaal naar buiten zijn gegaan? Wij hebben ons niet voor niets de tering gewerkt de afgelopen weken. Blijf binnen, ook vandaag!”, schreef hij. Zulke berichtjes worden niet zelden een paar honderd keer gedeeld. Duizenden virtuele duimpjes gaan omhoog als hij iets post.

Soms ook wel op het randje

Don Roelofsen dus, aangenaam. De Twitter-verpleegkundige van het Jeroen Bosch Ziekenhuis, die knappe gast die regelmatig wordt aangezien voor (de broer van) BN'er Jan Kooijman. Al een jaar of acht deelt Roelofsen hier, maar ook op Instagram, wat hij zoal meemaakt op zijn werk. Normaal gesproken is dat op de recovery ofwel de uitslaapkamer na een operatie. Maar de verpleegkundige deelt ook privédingen.

Dat doet hij recht voor z’n raap, met zelfspot en humor, en soms ook wel op het randje. O, en ook wel met een serieuze ondertoon. Zo schreef hij: ,,Ik vind het grappig wanneer mensen horen dat ik homo ben, zij ook moeten benoemen dat ze een homo kennen. So what, Truus? Ik ken ook iemand met uitgroei en cellulitis.” Zou-ie zo’n opmerking trouwens ook live, aan de bar in de kroeg, durven maken? Nou, hij is op Twitter wel ietsje brutaler ja,geeft hij toe, maar deze humor is wel heel erg hij.

Tyfus veel werk

Dus als Linda de Mol het in een tv-programma waagt te zeggen dat ze sinds de coronacrisis zélf haar huis moet schoonmaken, reageert Roelofsen droogjes met: ,,In het ziekenhuis gebeuren heftige dingen maar het kan altijd erger.” Of dat hij op een van die schamele vrije dagen een vliegengordijn bestelde en dacht het even snel op te hangen maar dat het een doe-het-zelf-pakket was: ,,Tyfus veel werk!”

Maar hij is ook serieus. Deelt dat ze in het ziekenhuis extra beademingsapparatuur kregen via Defensie, waardoor de IC-capaciteit op de recovery verder uitgebreid kon worden om zo nog meer patiënten te kunnen beademen. Hij geeft antwoord op vragen van volgers die willen weten waarom patiënten soms in buikligging beademd worden: ,,Door patiënten in buikligging te beademen hoop je dat er meer longblaasjes en longvaatjes aan de rugzijde geopend worden. Hierdoor hoop je dat er een betere zuurstofopname in het bloed optreedt.”

Geen namen, niet te grof

Wat ze in het ziekenhuis eigenlijk van vinden van al die openheid? Nah, hoort-ie eigenlijk nooit wat van. ,,Ik denk natuurlijk ook wel na wat ik schrijf. Geen beleidsmatige dingen, geen namen, niet te grof.” Hij doet het omdat hij het leuk vindt, maar vooral omdat hij merkt dat mensen de inkijkjes in het ziekenhuis waarderen. ,,Het is een manier om te laten zien wat er gebeurt op een afdeling van een ziekenhuis die mensen niet zo goed kennen.”

33 jaar is hij pas, maar al een half leven werkt hij in de zorg. Nou ja, bijna dan. De kleine Don, opgegroeid in Ede, leek het altijd al wel wat om dokter te worden, hij vond het als hij eens in een ziekenhuis kwam machtig interessant, net als series als Medisch Centrum West en zo. ,,Niet dat ik dat als ventje allemaal snapte, maar het fascineerde wel.” 

Een halve psycholoog

Enfin, de zorg dus. Dokter werd het niet, maar verpleegkundige. Eerst in een instelling in Arnhem, tien jaar geleden besloot hij te solliciteren in het Bossche. Op de recovery dus, dat voor veel mensen onbekende stukje ziekenhuis. ,,Ik vind het een geweldige afdeling om te werken. Mensen komen hier binnen na een operatie, er gebeurt van alles. Medisch gezien, maar soms ben je ook een halve psycholoog. Mensen zijn soms angstig, hebben pijn. Na een operatie zijn ze soms heel emotioneel, de spanning valt weg, ze hebben vragen.” 

En soms willen ze gewoon even hun verhaal kwijt. En luisteren, dat kan hij toevallig heel goed. ,,Iemand geruststellen. Een hand op iemands schouder.” Nou ja, nu even niet dus: stomme corona. 

Nog volle bak Oeteldonk in

Hij had zelf nog grapjes over het virus gemaakt op social media, toen het allemaal nog zo ver weg leek. Toen iedereen dacht: wat daar in China gebeurt, gaan we hier niet meemaken. Dus dook ook hij gewoon volle bak Oeteldonk in. Maar daarna ging het dus los. ,,We hebben wel even gedacht: wat gebeurt hier? Maar toch ging het. We hadden als collega’s allemáál zoiets van: dit gaan we doen.”

Zijn afdeling werd omgebouwd tot intensive care. ,,Verloven werden ingetrokken, ik heb veel extra gewerkt, ook op de IC voor coronapatiënten. Dat was heftig en zwaar, maar het ging, puur op adrenaline. En al die steun van buitenaf hielp ook. ,,De waardering is fijn.”

Tweede golf?

Inmiddels keert de rust iets terug, maar Roelofsen houdt zijn hart vast voor een tweede golf. Kijk, zelf mist hij ook de gezelligheid, de kroeg, op vakantie gaan. ,,Maar we zijn er nog niet.” En dus blijft hij het gewoon delen als hij hordes mensen bij elkaar ziet komen terwijl hij en zijn collega’s zich daar in het ziekenhuis nog het schompes werken. ,,Collega’s hebben het zwaar gehad, kunnen we het nog een keer aan? We moeten het in ieder geval niet wíllen.”

menu