Zoon Kees over zijn kort na elkaar aan corona overleden ouders, hier samen op de foto op het strand : ,,Pa en ma waren weliswaar in de zestig, maar geen mensen waarvan ik dacht: ‘die overleven corona niet.’'

In 10 dagen tijd geliefde moeder en vader kwijt. 'Pa en ma waren in de 60, maar geen mensen waarvan ik dacht: die overleven corona niet’

Zoon Kees over zijn kort na elkaar aan corona overleden ouders, hier samen op de foto op het strand : ,,Pa en ma waren weliswaar in de zestig, maar geen mensen waarvan ik dacht: ‘die overleven corona niet.’' Foto: Familie Onvlee

De familie Onvlee uit Loo-Bathmen bij Deventer is zwaar getroffen door het coronavirus. Binnen tien dagen verloren zoons Kees en Joost hun vader Peter (68) en moeder Fenneken (62). De laatste lag in het UMCG in Groningen. ,,Het is vreselijk wat het virus kan aanrichten, laat iedereen echt voorzichtig blijven.’’

Ze hebben net de uitvaart van moeder Fenneken achter de rug. Een paar dagen later schrijven ze de rouwkaarten voor vader Peter. Twee coronaslachtoffers in één gezin, zo kort op elkaar ook. ,,Het is een bizarre tijd en voor ons helemaal’’, zegt Kees (31).

Bizar, maar ook pijnlijk en onwerkelijk. Vader en moeder die in verschillende ziekenhuizen belanden met corona. De één op de IC in Groningen, de ander 150 kilometer verderop in Deventer. Peter en Fenneken die via videobellen afscheid moeten nemen van elkaar. Peter, die de uitvaart van zijn geliefde niet meemaakt omdat hij in coma ligt. De uitvaart van Fenneken, waar vanwege de risico’s op besmetting alleen beide zoons en hun partners bij mogen zijn. Dat was gisteren (zaterdag) bij de crematie van hun vader weer zo.

Klachten

Een week of drie geleden voelden Peter en Fenneken zich allebei niet lekker. Al gauw werd bij Fenneken duidelijk dat het niet zomaar griep was. Klachten bleven aanhouden; hoge koorts en hevige hoestbuien. De huisarts vermoedde corona en verwees naar het Deventer Ziekenhuis.

Daar volgde nader onderzoek, waarbij de artsen corona én acute leukemie vaststelden. Die zorgwekkende combinatie was reden Fenneken door te verwijzen naar het UMC in Groningen. Joost (29): ,,M’n moeder had nooit iets gemerkt van leukemie, had nooit klachten, voelde zich fit.’’

Ondanks het door corona verzwakte lichaam zagen de artsen geen andere optie dan chemo, maar konden, eenmaal met die reeks behandelingen begonnen, al gauw niets meer doen. Kees: ,,Ma was tot op het laatst geestelijk helemaal bij.’’ Fenneken overleed op 28 maart, officieel aan corona.

'Dit was teveel'

Toen was Peter al opgenomen in het Deventer Ziekenhuis. Grieperig thuis alleen achtergebleven, met noaberschap in de buurt van zijn schoondochters, vertoonde ook hij steeds heviger verschijnselen van corona. In het ziekenhuis verslechterde zijn situatie. Hij werd opgenomen op de IC, in een kunstmatige coma gebracht en aan de beademing gelegd. Zeven dagen later, afgelopen maandag, overleed hij. Joost: ,,De situatie was zorgelijk, maar de zondag ervoor dacht ik niet dat het ineens zo snel zou gaan.’’

Het virus is onvoorspelbaar en keihard, schetsen de zoons. Met één van de bijwerkingen dat zich bloedpropjes in de longen vormen, waardoor het bloed niet verder dan de longen kan komen. Joost: ,,Ik denk dat m’n moeder het zonder leukemie mogelijk wel gered had. Maar deze combinatie, dat was teveel.’’

Waar pa en ma het virus hebben opgelopen, blijft gissen. Kees: ,,Je kunt het overal oplopen. Pa en ma waren weliswaar in de zestig, maar geen mensen waarvan ik dacht: ‘die overleven corona niet’. Pa kwam dagelijks aan zijn beweging, liep veel met de honden. Ma leefde nog gezonder, ook qua eten, en fietste veel. Je gunt dit niemand, maar het is zo oneerlijk, dit hebben ze niet verdiend.’’

Steun

Aan de steunbetuigingen merken ze hoe graag hun ouders gezien werden. Actief voor Deventer politiek, dorp (Bathmen) en buurtschap (Loo). Als raadslid met een publieke functie kwam het overlijden van Peter in de media. Kees: ,,Ma was minstens zo actief in de gemeenschap. Als bestuurslid voor Vereniging Loo en omstreken en vrijwilligster in verzorgingstehuis ‘t Dijkhuis. We ervaren zelf nu ook veel steun vanuit Loo en Bathmen.’’

Ze waren bij zowel het overlijden van vader als moeder aan het ziekenhuisbed. Mondkapjes, handschoenen, brillen, blauwe pakken; de beschermende maatregelen maakten de ziekenhuisbezoeken aan hun ouders ook vreemd. Kees: ,,Aanvankelijk mochten we ma niet bezoeken vanwege de besmettingsrisico’s. Gelukkig werd er op het eind een uitzondering gemaakt, zodat we de laatste uren bij haar konden zijn.’’

Met eigen ogen zagen ze hoe het zorgpersoneel alles uit de kast haalt en onmisbaar is. Kees: ,,Over de artsen ook niets dan lof. Ze waren altijd eerlijk, wekten geen valse hoop, hoe moeilijk ook. De mensen in de zorg verdienen alle waardering.’’

‘Hou afstand’

Ze doen één keer hun verhaal, dat scheelt een hoop vragen, en willen het artikel aangrijpen om aandacht te vragen voor de coronaregels. Hou afstand, kom niet in groepen samen. Kees: ,,Zorg echt dat het virus zich niet verder verspreidt. Als ik dan lees dat in sommige steden mensen toch samenkomen, bijvoorbeeld in de parken, dat snap ik niet. Je doet het niet alleen voor jezelf, maar ook voor anderen, die mogelijk wel in een risicogroep zitten.’’

menu