Foto: Liselotte Schüren

‘Als schaker had ik nu honger geleden’

Foto: Liselotte Schüren

Een schaakquiz, een potje simultaan en de werking van het brein. Op de Kinderuniversiteit kwam dinsdag alles aan bod. Het hoogtepunt: zanger Nick die ook schaakt.

Een beetje kriebelig in de buik was ze ’s ochtends wel. Het is ook niet niks als je 8 jaar bent en een potje mag schaken tegen Nick Schilder.

Net als de 11-jarige Janneke en de 9-jarige Loek nam Machteld uit Groningen geconcentreerd plaats achter een van de drie schaakborden. Nick, ja die van Simon, liep van het ene naar het andere bord om zo snel mogelijk zijn schaakstukken te verplaatsen.

Ook al speelde de Volendamse zanger met zijn favoriete schaakkleur wit en bracht hij snel zijn paard in het spel, hij kon niet winnen van de noordelijke schaaktalentjes. Alle drie waren ze hem de baas, maar eerlijkheidshalve was de tijd in dit geval de boosdoener. ,,Als we niet simultaan, maar gewoon hadden gespeeld, had Nick wel gewonnen, denk ik’’, zegt Machteld na afloop sportief.

Meisjes

Wat lang niet iedereen weet, is dat Nick Schilder behalve zingt en gitaar speelt, ook goed schaakt. Op zijn vijfde leerde hij het intrigerende spel ‘met de mooie stukken’ van oom Ben in Volendam en tot zijn 13de speelde hij op een behoorlijk niveau wedstrijden en toernooien. Tot hij als puber voor zijn gitaar koos, omdat hij daar naar eigen zeggen meer meisjes mee kon veroveren.

In 2010 pakte hij het schaakspel weer op en sloot zich aan bij een club in zijn woonplaats. Als ambassadeur van de schaaksport is hij veelvuldig op pad om jongeren te enthousiasmeren met schaaklessen, lezingen en snelschaakdemonstraties.

Hersenen

De Rijksuniversiteit laat zes keer per jaar kinderen snuffelen aan de wetenschap (Kinderuniversiteit) en deze keer stonden de hersenen centraal. Professor kunstmatige intelligentie Niels Taatgen en neurowetenschapper Bart Eggen legden ruim tweehonderd noordelijke basisscholieren uit hoe hersenen werken en waarom schaken zo goed is voor je brein. Dat je leert vooruit te denken, meer concentratie hebt en beter nadenkt over wat een ander wil, bijvoorbeeld bij het ruilen van postzegels, zo opperde de professor. Om zichzelf meteen te corrigeren: ,,Oh nee, dat doet natuurlijk niemand meer.’’

Als brave, toekomstige studenten waren de kinderen oprecht nieuwsgierig en zeker naar de schaakervaringen van Nick. Wat nou als hij moet kiezen tussen zang en schaak? ,,Muziek blijft mijn grootste passie en dat is ook mijn brood, want eerlijk is eerlijk: als schaker had ik honger geleden.’’ En nee, met Simon schaakt hij nooit. ,,Simon kent de regels, maar dat is het dan ook. Hij weet dat hij verliest.’’

menu