‘Bowie is, sorry, Bowie was…'

Een vrouw huilt bij het condoleanceregister voor Bowie. Foto: AP / Peter Dejong

Meer nog dan het album Blackstar, werd zijn sterven David Bowie's laatste kunstwerk. Het verbaast de Groningse Bowie-kenner en kunsthistorica Ellen van der Vecht niet. Zij vierde gistermiddag Bowie's leven in het Groninger Museum. Nog in shock, dat wel.

,,Ik keek om 8.00 uur naar de BBC en ik schrok me dood.'' Hoe reageer je als David Bowie-deskundige die een paar uur later een beeldenrijke Bowie-lezing moet houden in het Groninger Museum. Nou, zo dus. Ellen van der Vecht kon het niet geloven. ,,Wááát? Dit is een grap. Typisch iets des Bowie's.''

,,Bowie is altijd in alles onvoorspelbaar geweest en nu ook in zijn dood'', zegt ze klokslag half twee in het auditorium van het Groninger Museum. Het is de perfecte binnenkomer voor een muisstil publiek. Het voelt zich ontheemd. Dat het nieuws over zijn dood uitgerekend komt op de dag dat jij als bezoeker op een speciaal Bowie-arrangement wordt getrakteerd. Bizar. Dat gevoel bekruipt elke aanwezige, ook de verslaggever die op zijn vrije dag naar het museum was getogen voor het grote Bowie-avontuur. Een avontuur werd het.

Een vriend verloren
,,Het is alsof je een vriend hebt verloren die je niet persoonlijk hebt gekend'', illustreert Van der Vecht na afloop van haar presentatie van de kunstenaar David Bowie. ,,Ik had mijn verhaal willen beginnen met lovende ‘quotes' over Blackstar '', vertelt ze. Het laatste Bowie-album dat vorige week verscheen en door recensenten de hemel in werd geprezen. Misschien is Bowie daar nu ook.

Look up here, I'm in heaven , hij zingt het nota bene zelf in zijn zwanenzang Lazarus, nu al een onsterfelijke song en videoclip uit het immense Bowie-repertoire. Ellen: ,,Ik had mijn lezing met een paar van die tekstregels willen beginnen, maar ik kon het niet. Ik was bang dat ik te emotioneel zou worden.''

loading

Vieren
Niettemin, haar woorden en beelden vormen balsem voor de ziel. Met verve achter de katheder: ,,Ik houd geen rouwpraatje, maar ik ben hier om het genie Bowie te vieren.'' Onwennig blijft het. ,,David Bowie is, sorry, David Bowie was…''

Kunsthistorica en kunstdocente Ellen van der Vecht werd geboren in Winschoten, in 1973, een jaar nadat Ziggy Stardust het levenslicht had gezien, een van Bowie's beroemdste creaties. Het was pas als kunsthistorica dat zij stuitte op David Bowie, die zich op zo veel artistieke terreinen manifesteert. ,,Ik heb hem uit en te na bestudeerd'', vertelt ze. ,,Hoe meer je over iemand te weten komt, des te boeiender zo'n iemand wordt.''

Bij niemand vloeit de beeldende kunst en muziek zo in elkaar over als bij Bowie. ,,Als je die combineert zoals Bowie dat doet, dan ontstaat er zoiets als spirituele verheffing. Het is iets dat je diep raakt.''

Genie
Ze vindt Bowie een genie. ,,Ik ken maar weinig mensen die zo veel kwaliteit bieden op zo veel terreinen en die zijn inspiratie uit zo'n onmetelijk breed gebied heeft gehaald.'' Noem hem geen popmuzikant, dat was maar één kant van deze beeldende kunstenaar, ontwerper, acteur, schilder, componist en fashion-man. ,,Hij is een van de grootste multi-kunstenaars uit de twintigste eeuw. Met stip.''

Look up here, man, I'm in danger –I've got nothing left to lose . Zinnen uit Lazarus die Ellen van der Vecht maandagmiddag nog niet durft voor te lezen. Ook van zijn sterven maakte Bowie een kunstwerk - bijna van A tot Z geënsceneerd. Het is zijn requiem, met de dood op de hielen.

menu