De Raad van State blokkeert vooralsnog de sloop van het huis van Arwen Cenek in Overschild.

‘Een scheef rothuis, niet gevaarlijk’

De Raad van State blokkeert vooralsnog de sloop van het huis van Arwen Cenek in Overschild.

Alsof je op een hellend schip bent: het huis aan de Kanaalweg 17 in Overschild oogt scheef, eenmaal binnen voel je pas hoe scheef. Voor sommigen ziekmakend. Onveilig, vindt de gemeente. Maar de Raad van State blokkeerde de sloop.

‘Ooohh. Huisje van me’’, zegt Arwen Cenek liefkozend als ze via de achterdeur haar woning binnengaat. Begin december trok ze de deur voor het laatst achter zich dicht. ,,Ik heb het toch gemist, merk ik nu.’’

Haat-liefde

Cenek (48) heeft een haat-liefde relatie met haar scheve huis aan de Kanaalweg 17 in Overschild. ,,Een rothuis’’, zegt ze tegen onomwonden. Alles is scheef: ramen, deuren, muren. ,,Je kunt wel even zitten hoor, als het je teveel duizelt. Daar hebben meer mensen last van. Ik zelf gelukkig niet’’, zegt Cenek als ze door het huis wandelt. In de huiskamer, de keuken en de slaapkamers, ja overal, is het alsof je van een helling loopt of juist er tegen op. Alsof je een beetje dronken bent.

Net afgestudeerd kocht Cenek in 1999 het huis, dat al bijna tachtig jaar scheef staat door verzakking. ,,Uit arren moede. Het huis was daardoor goedkoop.’’ De plek was mooi, zo aan de rand van een klein dorp. Een ruim perceel, zeker voor iemand uit de randstad. Ze zou het huis later wel vervangen.

Chronische vermoeidheid

De eerste jaren kwam ze er alleen in de weekeinden, want in de randstad kwam ze aan de bak als dataprogrammeur. Maar in 2008 werd ze ziek. Een parasitaire darminfectie bezorgde haar chronische vermoeidheid. Na twee jaar ziektewet raakte ze haar baan kwijt. Met een uitkering trok ze zich noodgedwongen terug in haar tweede verblijf: het scheve, vervallen huis in Overschild.

In een kast in de kamer ligt een waterpas voor het grijpen. Geen overbodige luxe. Met houten plankjes en ander opvulmateriaal heeft Cenek de keukentafel en kasten redelijk recht gezet. Maar daardoor lijken muren en ramen nog schever.

Tot overmaat van ramp ondekte ze ook nog een vochtprobleem. ,,Vocht trekt op in de muren door een stijgend grondwaterpeil’’, vertelt ze. ,,Een kat in de zak.’’ En het dorp valt ook al tegen. ,,Ik ben erg op mezelf. Dat wordt hier niet geaccepteerd.’’

loading

"Gevaarlijk? Ik denk het niet.’’

In het begin heeft ze heel wat bange momenten doorgemaakt. Zou het huis wel blijven staan, vroeg ze zich af als de wind eromheen gierde. En wat als er een stevige aardbeving komt? ,,Maar het huis is niet schever geworden. Het heeft al zoveel stormen doorstaan. Gevaarlijk? Ik denk het niet.’’

Ook deze dag - afgelopen donderdag - waait het stevig. Het enige dat gevaarlijk heen en weer zwiept is de antenne op het dak. ,,Het valt mee vandaag. Als het echt stormt, kraakt het hier en daar. Maar ik heb echt nooit het idee dat het instort.’’ Binnen en buiten is het rommeltje. ,,Ik heb er al een tijdje niks meer aangedaan’’, verontschuldigt Cenek zich. ,,Mijn gezondheid is te slecht.’’ De helft van de inboedel staat in opslag, want de gemeente Slochteren dreigde haar onderkomen te laten slopen.

Stutten of slopen

De woning is levensgevaarlijk, concludeerde de gemeente na meerdere onderzoeken. Bij een stevige storm of aardbeving kan het instorten. De kans is groot dat daarbij dan ook het buurhuis beschadigt. Stutten of slopen, werd gesommeerd. Omdat de eigenaresse niets ondernam (’geen geld’) dreigde de gemeente het op haar kosten te laten slopen.

Cenek ging naar de rechter. Die gaf de gemeente eind januari gelijk en de sloper werd besteld. Slochteren ziet het nut van stutten niet in vanwege de slechte staat van de woning. Maar de Raad van State blokkeerde de sloop afgelopen week tot grote opluchting van de eigenaresse. Ze moet de kans krijgen het huis te behouden door het goed te stutten, oordeelde de rechter. Cenek is naarstig op zoek naar geld daarvoor. Niet omdat ze zo graag in het huis wil blijven, maar ze ziet geen andere uitweg. ,,Het huis is voor mij van onmisbare gebruikswaarde. Ik kan nergens zo goedkoop wonen. Een huurwoning kan ik niet betalen.’’

Aardbevingsschade

Begin december werden enkele nieuwe scheuren in de verzakte buitengevel ontdekt. ,,Door aardbevingen’’, aldus Cenek. Op aandringen van het Centrum Veilig Wonen (CVW) hebben Cenek en haar buurvrouw hun woningen verlaten. Ze zijn op kosten van deze organisatie voor afwikkeling van aardbevingsschade in een vakantiehuis ondergebracht. De Raad van State zet vaart achter de bodemprocedure zodat er snel definitief duidelijkheid komt voor alle partijen. De gemeente Slochteren wil niet reageren zolang de zaak onder de rechter is.

menu