Foto Bo Scheeringa

‘Groningen is een stoere vrouw’

Foto Bo Scheeringa

Ruim Leven heet het boek dat Bo Scheeringa binnenkort presenteert. Het is een portret van Noord-Groningen en de bewoners. ,,Op de dijk kan ik mij heel klein voelen. Maar ook heel groot.’’

Ze maakt de zin niet af als ze met veel enthousiasme zegt: ,,Als ik op de dijk sta en dan, dan die wind… aan de ene kant de kwelders, de zee, en aan de andere kant de polder, het land, dan…’’ We zijn in Noordpolderzijl. Onbedoeld kletsnat van onverwachte regen. Wat ze wil zeggen is dat het dan heerlijk is, op de dijk. Of de kwelders in, daar waar het mag. Zo stil. Dat je dan even weg bent van alles, weg van de wereld. Ze zegt: ,,Op de dijk kan ik mij heel klein voelen. Maar ook heel groot.’’

Buigen voor het landschap

Zo voelt haar landschap, het landschap van Noord-Groningen waar ze is geboren en getogen, geboren in Bedum. De man uit Ezinge die ze interviewde zei tegen haar: ,,Als je hier wilt wonen, dan moet je kunnen buigen, kunnen buigen voor het landschap…’’ Iemand anders: ,,De schoonheid van het Groninger landschap gaat door merg en been. Dat kan pijn doen.’’ Bo Scheeringa: ,,Dat is toch prachtig? Zulke mooie woorden.’’

Nou, zo dus. Vanuit dat gevoel. Niet dat ze zweverig wil overkomen. ,,Maar als ik daar dan sta, dan heeft dat iets overweldigends. Iets mystieks. Die dynamiek. Zo ervaar ik de ruimte.’’

Bo Scheeringa is fotograaf. En vormgever. En interviewer. Regelaar. Ondernemer ook, een beetje. Maar niet voor het geld. Daarnaast werkt ze 24 uur per week als secretaresse bij Novo. Met leuke collega’s, maar ze is vooral secretaresse om de rekeningen te kunnen betalen. Het liefst, het allerliefst, staat ze in het landschap, met haar fotocamera en haar lenzen. ,,Je ziet licht over het land glijden en dan wacht je. Je moet geduld hebben, en dan, op het juiste moment, neem je de foto. Soms kom ik met niks thuis. Nou ja, jammer dan. Dan heb ik een mooie wandeling gemaakt, denk ik dan.’’

‘Groningen een stoere vrouw’

Onlangs is haar boek naar de drukkerij gegaan en zijn de uitnodigingen voor de presentatie verstuurd. In het mooie kerkje van Rottum. Ruim Leven heet haar boek. Het is een portret. ,,Een portret van Noord-Groningen en haar bewoners. Ik heb geen idee of Groningen vrouwelijk is. Voor mij is Groningen een haar, vrouwelijk. Groningen is een stoere vrouw.’’

De titel is heel breed, zegt ze. ,,Je kunt er alle kanten mee op. Met ruim leven bedoel ik niet ruim in materiële zin. Daar heeft het niets mee te maken. Het is letterlijk de lucht om je heen, dat je kunt genieten van de omgeving waarin je woont.’’

Het boek is ook een ode aan het Hogeland. ,,Een protest… Nee, geen protest. Het is meer een tegenhanger van het negatieve dat Groningen is overkomen door de ellende van de aardbevingen. Ik laat zien waar we voor vechten, voor het landschap, de horizon, de dorpen, de oude kerkjes, voor onze monumenten. Dat allemaal is het zo waard om te beschermen.’’

Portretten

Behalve landschapsfoto’s staan in het boek twintig portretten van mensen die in dat landschap leven. Van mannen en vrouwen die er altijd al hebben gewoond, van mensen die van elders komen en er op een dag zijn neergestreken om er te blijven. Ze heeft hen gefotografeerd (zwart-wit) en geïnterviewd. ,,Ik wilde eerst alleen landschapsfoto’s met een beetje tekst. Maar mensen hebben verhalen en die wil ik ook doorgeven. De mensen vertellen wat het landschap waarin ze wonen met hen doet en hoe ze er terecht zijn gekomen.’’

Fotograferen deed ze al langer, ze bezocht de fotoacademie in Groningen. Vorig jaar reageerde ze met succes op een oproep van het NAM Leefbaarheid en Duurzaamheid-programma dat onder meer initiatieven ondersteunt ter verbetering van de waardering van de regio. Na een pitch kwam ze in aanmerking voor een financiële bijdrage. Ze kon daardoor iets minder gaan werken om zich zo volledig op haar boek te kunnen storten. ,,Al mijn ziel en zaligheid zit erin.’’ Langer dan een jaar heeft ze eraan gewerkt, dag en nacht en met alles wat ze heeft, ook financieel.

Tevreden?

Is ze tevreden met het eindresultaat? ,,Ik ben trots dat het me is gelukt, dat het boek er nu ook echt komt. Ik vind het bijzonder om iets te maken waar anderen van kunnen genieten en hen raakt. Want dat merk ik. Dat geeft een heel goed gevoel. Je kunt dromen, maar je kunt het ook gewoon doen.’’

menu